၀တ္စံုအသစ္နဲ႔ ႏွစ္

တကယ္ဆို...
ဧျပီဟာ...
အရူးဓါတ္နဲ႔ဖူးပြင့္လာခဲ့တာ.....။

ပိေတာက္နံ႔ေတြ ႏွလံုးအိမ္ကိုရစ္ဖြဲ႕လာတဲ့အခါ..
ေႏြဦးေလျပည္နဲ႔ မိုးေျပးေျခသံတို႔...အာရံုမွာသက္၀င္လာတဲ့အခါ..
ကၽြႏု္ပ္တို႔ သၾကၤန္ကို ဆာေလာင္လာၾကျပီေပါ့....ျမန္မာျပည္..။

အလြမ္းတကာ့ အလြမ္းထဲမွာ...
ဓေလ့ရိုးရာကို လြမ္းတဲ့အလြမ္းေလာက္
တျမည့္ျမည့္နာက်ဥ္ေစတာ..
ဘာရွိမလဲ......။

သၾကၤန္..ေရ....
အပ္ေၾကာင္းထပ္ေတးသြားေတြနဲ႔ပဲလာလာ..
ကႀကိဳးကကြက္ အေဟာင္းေတြနဲ႔ပဲ..ျဖစ္ျဖစ္..
သၾကၤန္ဟာ...
သၾကၤန္ပီသစြာ..ျမဴးၾကြလွပဆဲမဟုတ္လား...။

သၾကၤန္..ေရ....
တစ္ႏွစ္လံုးသို၀ွက္ထားရသမွ်..ေအာင္းပူေတြကို..
အတာေရမွာ...စိမ့္ေအးသြားေအာင္...
စိမ္ၾကမယ္တဲ့ကြယ္...

သၾကၤန္..ေရ..
အေမ့ေမ့..အေလ်ာ့ေလ်ာ့နဲ႔..
ကခုန္ျမဴးထူးေနၾကမယ့္ သူတို႔ကို...
ကရုဏာေရွ႔ထားေပးလိုက္ပါ...။

သၾကၤန္..ေရ..
ဟစ္ေအာ္ ေပါက္ကြဲေနၾကမယ့္
သူတို႔ဆူညံသံေတြကို
စာနာ နားလည္ေပးလိုက္ပါ...

ေဆးေၾကာ ပစ္ လိုက္
ေဆးေၾကာ ေပး လိုက္..
ကူးေျပာင္းျခင္းဆိုတာပီသေအာင္...
သူတို႔ ႏွလံုးအိမ္ေတြေပၚက ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြက အ စ
သူတို႔ စိတ္၀ိဥာဥ္ေတြထဲက အရိႈးရာေတြအဆံုး....

ေဆးေၾကာေပးလိုက္စမ္းပါ့..သၾကၤန္ရယ္...

သၾကၤန္...ေရ...
ဒီႏွစ္သစ္ကေန စလို႔....
သၾကၤန္ေလညွင္းရဲ႔အေနာက္မွာ.....
မုန္တိုင္းဆိုတာကို..ေခၚမလာခဲ့နဲ႔ကြယ္...။ ။


အိျႏၵာ(၄.၄.၀၉)