အမဲလိုက္အက

ၿမိဳ႕ျပလို႔ေျပာလည္းပဲ
အမွန္တကယ္တမ္းေတာ့
ေတာနက္ႀကီးတစ္ခုလိုပါပဲ
ႏိုင္သူစားစတမ္းေပါ့
႐ႈံးနိမ့္ျခင္းကခ်ံဳခိုေစာင့္ဆိုင္း
ေထာင္ေခ်ာက္တံခါးဖြင့္သံေတြ
ရွပ္ကနဲ …
ေလတိုးသံတစ္ခ်က္က
ျမားတစ္စင္းမ်ား ျဖစ္ေနမလား
စိုးရိမ္ရ …
မ်က္ေတာင္မခတ္စတမ္း
ခလုတ္ေမာင္းျဖဳတ္သံပဲ နားစြင့္ေနရ
ဒီလိုပဲ ေနသားက်ခဲ့
အသက္မွန္မွန္႐ွဴရင္း …

ငါကိုယ္တိုင္မေသခ်ာတယ္
ဘယ္လိုမ်ားလဲ …
မုဆိုးျဖစ္လိုက္ သားေကာင္ျဖစ္လိုက္
တစ္ခ်က္ကေလးမွ
ေတြေဝခ်ိန္မရပါလား
ဝင္လာတဲ့ဓားသြားေတြက … ျမန္တယ္
ရက္စက္တယ္ …
ဒီလိုပဲ ေဆာင္ဓားတစ္လက္လည္း
ဓားအိမ္ထဲျပန္ဝင္ခြင့္မရခဲ့
ထိုးခုတ္သတ္ပုတ္ရင္း …
လိုက္ရင္းေျပးရင္း …

အမဲလိုက္အက
စင္ျမင့္ထက္က ႐ႈံးတဲ့သူလဲက်မယ္
အမဲလိုက္အက
ခြန္အားရွိမွ ဆုတံဆိပ္ေတြရလိမ့္မယ္

ဆင္လိုလို သမင္လိုလို
လူေတြၾကားထဲ
က်ားရဲျဖစ္မွရွင္ႏိုင္မယ္
မ်က္ႏွာဖံုးေတြေအာက္က အစြယ္ေတြက
ဝင္လာသမွ် အေသ …
သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ အဲဒီလိုေသြးၾကတယ္တဲ့
ဒီလိုပဲ ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ သင္ခန္းစာ …
က်ဳပ္ျမင္ကြင္းထဲ ဝင္လာသမွ်ဟာ ေနဝင္တယ္

ခြာရာေတြနာက်င္ပါေစ
ခံႏိုင္ရည္ေမြးထား
အတံု႔အလွည့္မ်ားတဲ့
ဒီၿမိဳ႕ထဲ …
ဒဏ္ရာဗရပြနဲ႔
ေသြးအလိမ္းလိမ္းနဲ႔
ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ရွင္သန္ႏိုင္မလဲ

ကဲ … အခု
ဘယ္သူ႔အလွည့္တုန္း …
ေလးၫိႈ႕ကိုဆြဲတင္လို္က္တယ္
ကတိုက္က႐ိုက္ …။ ။

ျမင့္မိုးေအာင္