အိႁႏၵာ

ရုန္းကန္ရွင္သန္ေနေသာအလွတရားႏွင့္ ရသအလင္း၏ ပြဲဦးထြက္ အလွဴ (NLD ပညာေရးရန္ပံုေငြ)

2012-01-25T22:04:00.000-08:00

ရသအလင္း၏ ဇာဂနာ( ဒါရိုက္တာ ေမာင္သူရ) ဒါရိုက္တာမင္းထင္ကိုကိုၾကီးတို႔နဲ႔ Surviving Beauty (ရုန္းကန္ရွင္သန္ေနေသာ အလွတရား) ရုပ္ရွင္ျပပြဲနဲ႔ အႏုပညာ ေဟာေျပာပြဲေလးမွာ အားလံုးသိျပီးၾကတဲ့ အတိုင္း ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ျပီးေျမာက္ခဲ့ပါျပီ။

ရသအလင္းအေနျဖင့္ ဒီပြဲကို စတင္အေကာင္အထည္ေဖၚစဥ္က ေၾကာ္ျငာထားရွိတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္အတိုင္း ရရွိလာေသာအက်ိဳးအျမတ္ကို ရသအလင္း၏မူရင္းရည္ရြယ္ခ်က္ျဖစ္သည့္ ျမန္မာျပည္တြင္းမွ က်န္းမာေရးအတြက္ အေရးေပၚေဆးကုသရန္လိုအပ္ေနေသာ ကဗ်ာဆရာ၊စာေရးဆရာ၊ကာတြန္းဆရာမ်ားႏွင့္ အႏုပညာေက်းဇူး၊စာေပေက်းဇူးၾကီးမားေသာ ဆရာၾကီး၊ဆရာမၾကီးတို႔ကို ဂုဏ္ျပဳေငြအျဖစ္ ခ်ီးျမွင့္နိုင္ရန္ အတြက္ရန္ပံုေငြအျပင္ ျမန္မာျပည္တြင္းရွိ လူမႈေရး အသင္းအဖြဲ႕မ်ားသို႔ ခြဲေ၀လွဴဒါန္းရန္ျဖစ္ပါသည္။

အခု ပထမဆံုးအေနနဲ႔ (၂၂.၁.၂၀၁၂ ) တြင္ ကိုဇာဂနာမွတဆင့္ NLD ပညာေရး ၀န္ေဆာင္မႈသို႔ ေငြက်ပ္ ၁၀သိန္း (၁၀၀၀၀၀၀ ိ) တိတိလွဴဒါန္းႏိုင္ခဲ့ပါသည္။

ရဲရင့္ပို႔ေဆာင္ေရးမွ ကိုေဇာ္ေလး၏ လွဴဒါန္းေငြ စင္ကာပူေဒၚလာ(၂၀၀)၊ ေဇယ်ာစားေသာက္ဆိုင္မွ

ကိုတင္ေမာင္ေဆြ ၊ ကိုသက္ေနာင္တို႔၏လွဴဒါန္းေငြစင္ကာပူေဒၚလာ(၅၀၀)တိတိကိုလည္း

ရသအလင္းဥကၠဌဦးဘိုဘို၀င္းမွတစ္ပါတည္း ေပးအပ္လွဴဒါန္းေပးခဲ့ပါသည္။

ကိုဇာဂနာမွ NLD ပညာေရး၀န္ေဆာင္မႈသို႔ ယေန႔ေပးအပ္လွဴဒါန္းျပီးေၾကာင္း သတင္းရရွိပါသည္။

စုစုေပါင္း ျမန္မာေငြ( ၁၄ သိန္း၊၂ေသာင္း ၇ ေထာင္တိတိ)လွဴဒါန္းႏိုင္ခဲ့သည္ဟု သိရွိရပါသည္။

ရုန္းကန္ရွင္သန္ေနေသာအလွတရားပြဲေလးကို လက္မွတ္ေတြ ၀ယ္ယူျခင္းအားျဖင့္ အလွဴေငြေတြ ပါ၀င္ပံ့ပိုးကူညီခဲ့ၾကေသာ လူၾကီးမင္းမ်ားရဲ႕ အလွဴဒါနလည္းျဖစ္သည္မို႔ သာဓုေခၚမုဒိတာပြားမ်ားႏိုင္ၾကေစရန္ သတင္းမွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါသည္။ ထုိ႔အျပင္ ေနာက္ဆက္ဆြဲ ဆက္လက္လွဴဒါန္းဦးမည့္ အလွဴဒါနသတင္းမ်ားကိုလည္း ေဖၚျပေပးသြားမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း ၾကိဳတင္ သတင္းေကာင္းပါးအပ္ပါသည္။

ရသအလင္းေဖာင္ေဒးရွင္းဥကၠဌ ဥိးဘိုဘို၀င္းမွ ဦးသူရ(ဇာဂနာ)သို႔ တဆင့္လွဴဒါန္းစဥ္

ဦးသူရမွ NLD ပညာေရး၀န္ေဆာင္မႈသို႕

ရသအလင္း၏ အလွဴမွတ္တမ္းလႊာ

ပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ေပးခဲ့ၾကသူမ်ားအားလံုးကို လိႈက္လွဲစြာ ေက်းဇူးတင္လွ်က္

ရသအလင္းေဖာင္ေဒးရွင္း

CASHIER

2012-01-25T02:40:00.000-08:00

တစိမ့္စိမ့္ေတြးျပီး တျဖည္းျဖည္းရြံရွာလာ ၊ မသဒီစိတ္မ်ား တေ၀ါေ၀ါဆန္တက္လာ

စိတ္ထဲကေန တစ္စစ္စစ္ယားယံလာ ၊ ဘာေတြမ်ားစြဲျမဲထင္က်န္ေနရစ္မလဲ

ဘယ္အရာေတြနဲ႔ ထိစပ္ပတ္သတ္ခဲ့မလဲ ဘယ္လိုပိုးမႊားေတြမ်ား တြယ္ျငိကပ္ပါလာမလဲ

သ႕ူမွာစြန္းထင္းေပေရေနတာ ေခ်ြးစက္ေတြမွ ဟုတ္ရဲ႕လား. သူမွာ နံေစာ္ေနတာ သမၼာအာဇီ၀မွဟုတ္ရဲ႕လား

သူဘယ္ကေန ေရာက္လာသလဲ သူဘာေတြ ျဖတ္သန္းလာခဲ့လဲ သူ႕သမိုင္းေၾကာင္းက ဘာေတြလဲ

သမၼတရဲ႕သက္ေတာ္ေစာင့္ဆီကလား၊ ၀ါးဆစ္ဗံုသံေလးေရွ႕က သတၱဳေရာင္ ပိန္ခ်ိဳင့္ခ်ိဳင့္ခြက္တစ္လံုးထဲကလား

ပင္စင္စားဆရာအိုၾကီးရဲ႕ျခံေစာင့္ေၾကာ္ျငာဆီကလား၊ ကဒါဖီရဲ႕ ဘ႑ာေတာ္တိုက္ဆီကလား

သူဟာ ကံကံ၏အက်ိဳးဆီကလား ဘုရားသခင္ရဲ႕ အလိုေတာ္က်လား အလႅာအရွင္ျမတ္ရဲ႕ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္လား

သူဘယ္ကေနလာသလဲ ၊ သူ ေနာက္ေၾကာင္းရွင္းရဲ႕လား ၊ သူလိပ္ျပာလံုရဲ႕လား ၊ သူ႔မွာ စြဲထင္ေနတာဘာနံ႔လဲ

သူ စတိဖ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးေပၚပန္းသီးဆီကလာသလား ၊ ေလဒီဂါဂါရဲ႕ အတြင္းခံထဲက လာသလား

ရင္လတ္ရဲ႕ေရေဘးဒုကၡသည္ေတြဆီကလား ၊ ကင္ဂ်ံဳအီရဲ႕ အႏုျမဴေစ်းကြက္ထဲကလား၊

သူဘယ္ေလာက္ႏြမ္းနယ္ေနျပီလဲ သူဘယ္ေလာက္မွားယြင္းခဲ့ျပီးျပီလဲ သူဘာေတြလဲလွယ္ယူခဲ့လဲ

သူ႔မာေက်ာမႈအဆင့္က ဘယ္ေလာက္လဲ သူေဖာင္းပြမႈႏႈန္းဟာ ဘယ္ေလာက္ျမန္ဆန္လဲ

သူဟာ ေလာင္းေၾကးလား သူဟာဒဏ္ေၾကးလား သူဟာလာဘ္လာဘလား သူဟာအေလ်ာ္အစားလား သူဟာ အတိုးႏႈန္းလား

သူ႔အသားအရည္က ဘာေရာင္လဲ သူဘာေယာင္ေဆာင္လာခဲ့တာလဲ ၊ သူဟာ ဘာသာစကားဘယ္ႏွစ္မ်ိဳးေလာက္တတ္သလဲ

သူ ဘယ္ကေနေရာက္လာသလဲ ၊ G20 ရဲ႕ လ်ိဳ႔၀ွက္အစည္းေ၀းဆီကလား ၊ အေသခံဗံုးခြဲသမားရဲ႕ ေသတမ္းစာဆီကလား ၊

ေဆာင္ၾကာျမိဳင္ထဲက ရယ္သံခၽြဲခႊ်ဲေတြဆီကလား ၊ အထည္ခ်ဳပ္သမေလးရဲ႕ ေန႔ဖို႔ညစာဆီကလား ၊

မ်က္ရည္ေပါက္ၾကီးငယ္ေတြဆီကလား ၊ အခြန္ေတာ္ေတြဆီကလား၊ သဘာ၀အရင္းအျမစ္ေတြဆီကလား၊

ကရုဏာေၾကးေတြဆီကလား တစ္ဖက္သတ္စာခ်ဳပ္ေတြဆီကလား လူမႈေထာက္ပံ့ေရး အသင္းအဖြဲ႕ေတြဆီကလား

ဘယ္ကလာသလဲ ဘယ္ကိုသြားမွာလဲ ဘယ္အထိေရာက္ခဲ့သလဲ ဘယ္လိုေရွ႔ဆက္မလဲ သူ႔မွာ စြဲထင္ေနတာဘာေတြလဲ

တစိမ့္စိမ့္ေတြးျပီး တျဖည္းျဖည္း ရြံွရွာလာ မသဒီစိတ္မ်ားေ၀ါေ၀ါဆန္တက္လာ နမ္းၾကည့္ရင္ ဘာနံ႔ရေေနလိမ့္မလဲ

စိတ္ကေနစျပီး ယားယံလာ ၊ လက္ဖ၀ါးေတြပါတစစ္စစ္ ယားယံလာ ၊ တစ္ဘ၀လံုးလံုး အဆက္မျပတ္ ယားယံလာ….

အိျႏၵာ

(၁၁.၁၁.၁၁)

( 2012 ဇန္န၀ါရီထုတ္ ပိေတာက္ပြင့္သစ္ မဂဇင္း)

ဇာဂနာနဲ႔မင္းထင္ကိုကိုၾကီးတို႔ရဲ႕ "Surviving Beauty"

2012-01-09T05:27:00.000-08:00

ရသအလင္းရဲ႕မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုးကို သတင္းေကာင္းပါးအပ္ပါတယ္..

"Surviving Beauty" ကို ရသအလင္း ေဖာင္ေဒးရွင္းမွ စီစဥ္က်င္းပျပီး ရရွိလာေသာ အက်ိဳးအျမတ္ပမာဏေပၚမူတည္၍ မူရင္းရည္ရြယ္ခ်က္ျဖစ္သည့္ ျပည္တြင္းရွိ က်န္းမာေရးအတြက္အေရးေပၚေဆးကုသမႈခံယူရန္လိုအပ္ေနေသာ

စာေပ၊ကဗ်ာ၊ကာတြန္း၊ပန္းခ်ီအႏုပညာရွင္မ်ားကိုဂုဏ္ျပဳေငြေထာက္ပံ့သည့္ရန္ပံုေငြြအျပင္

ျမန္မာျပည္တြင္းမွအမွန္တကယ္လိုအပ္ေနေသာ ေနရာမ်ားသို႔ လက္ထိလက္ေရာက္ လွဴဒါန္းသြားမွာျဖစ္ပါသည္။

ေနာက္ဆက္တြဲ အလွဴသတင္းမ်ားကို မီဒီယာမ်ားမွတဆင့္ ရွင္လင္းတင္ျပေပးသြားမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း..

ဆိုတဲ့ ေၾကာ္ျငာခ်က္နဲ႔ ရသအလင္းက ပြဲေလးတစ္ပြဲစီစဥ္က်င္းပဖို႔ရွိပါတယ္။

ဇန္န၀ါရီလ(၂၁)ရက္ေန႔မွာ လူရႊင္ေတာ္ဇာဂနာ(ဒါရုိက္တာ ကိုသူရ)နဲ႔ ဒါရိုက္တာ မင္းထင္ကိုကိုၾကီးတို႔ရဲ႕ ရုန္းကန္ရွင္သန္ေနေသာ အလွတရား (SURVIVING BEAUTY )ရုပ္ရွင္ျပပြဲႏွင့္ အႏုပညာေဟာေျပာပြဲေလးကို အထက္ပါ ေၾကာ္ျငာအတိုင္း စင္ကာပူႏိုင္ငံမွာ က်င္းပသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

ဒီပြဲမွာ လြတ္လပ္ျခင္းအႏုပညာပြဲမွာ ဆုရခဲ့တဲ့ ရုပ္ရွင္(၅)ကား၊ ဒါရိုက္တာမင္းထင္ကိုကိုၾကီးရဲ႕ အင္းသီးရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းတို၊ ေနာက္ၾကည့္မွန္ အပိုင္းအစေတြကို ျပသမွာျဖစ္ျပီး ဒါရိုက္တာ ဘ၀ အႏုပညာျဖတ္သန္းမႈေတြနဲ႔ ကိုဇာဂနာကေတာ့ ဒါရိုက္တာေမာင္သူရအျဖစ္နဲ႔ေရာ လူရႊင္ေတာ္ ဇာဂနာအျဖစ္နဲ႔ေရာ သူျဖတ္သန္းလာခဲ့ရတာတဲ့ ဘ၀အေတြ႔အၾကံဳ ၊ သူ႕စြမ္းေဆာင္ဖန္တီးေနတဲ့အႏုပညာအေတြ႔အၾကံဳေတြကိုပရိတ္သတ္နဲ႔ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေမးခြန္းေတြ ေျဖရင္း ေဟာေျပာသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

ရသအလင္းဟာ ကိုသူရတို႔ စင္ကာပူကို ေရာက္မယ့္ ရက္ကိုသိရျပီး အခ်ိန္ ႏွစ္ပတ္ေလာက္အေတာအတြင္းမွာ ဒီပြဲကို ရေအာင္ျဖစ္ေအာင္ စီစဥ္ေပးခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။

လူၾကီးမင္းတို႔ အေနနဲ႔ လက္မွတ္ကို ပိုက္ဆံေပး၀ယ္ၾကည့္ရတယ္သေဘာမထားပဲ အလွဴေငြထည့္၀င္ျခင္းျဖင့္ လက္မွတ္တစ္ေစာင္ရယူတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာထားေလးနဲ႔ လာေရာက္အားေပးၾကပါဦးလို႔ ဖိတ္မႏၱကျပဳအပ္ပါတယ္။

လက္မွတ္ႏႈန္းထားေတြကေတာ့ $25 - $20 -$15 တို႔ျဖစ္ျပီး၊ မနက္ဖန္(၇.၁.၂၀၁၂)ေန႔မွစတင္ျပီး

Peninsular Plaza ရနံ႔သစ္စားေသာက္ဆိုင္ B1-07 နဲ႔ ျမနန္းႏြယ္02-41 တို႔မွာ ေရာင္းခ်ေပးသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

ဆက္သြယ္ႏိုင္တဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ ေတြကေတာ့

ကိုဘိုဘို၀င္း( ရနံ႔သစ္) ၈၁၆၁ ၂၂၄၄

ကိုေဇာ္၀င္းလိႈင္ ( ျမနန္းႏြယ္) ၉၆၆၉ ၃၀၃၉

မခ်စ္ၾကည္ေအး (၉၀၀၃ ၃၈၀၄)

နီလာျမင့္(၉၁၀၆ ၉၃၇၇)

မအိအိေအး( ၉၁၆၈ ၂၀၃၇ )

ဖိုးစိန္( ၉၀၆၂ ၃၂၃၉)

လက္မွတ္မ်ားကိုၾကိဳတင္မွာယူႏိုင္ျပီး၊ၾကားရက္ေတြမွာ ညေနပိုင္း ရံုးပိတ္ရက္ေတြမွာတစ္ေနကုန္ အထက္ေဖၚျပပါေနရာေတြမွာ

ေရာင္းခ်ေပးလွ်က္ရွိပါေၾကာင္း..................။

အိျႏၵာ

ရသအလင္း ေဖာင္ေဒးရွင္း

၂၀၁၁ ဒီဇင္ဘာလအတြက္ ကဗ်ာဆရာေမာင္ေအာင္ပြင့္ကို ရသအလင္းမွ ဂုဏ္ျပဳေငြ ခ်ီးျမွင့္ေပးအပ္ျခင္း

2012-01-02T03:07:00.001-08:00

ခ်စ္မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုးကို မဂၤလာရွိတဲ့ႏွစ္သစ္၂၀၁၂ျဖစ္ပါေစလို႔ ရသအလင္းအဖြဲ႕သားေတြက ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းလိုက္ပါတယ္။

ရသအလင္းအေနနဲ႔ ေအာက္တိုဘာလမွာ ဆရာလွသန္းနဲ႔ ႏို၀င္ဘာအတြက္ ဆရာေအးမင္းေစာကို ႏွစ္ဦး ေပးအပ္ခဲ့ျပီး ဒီဇင္ဘာလမွာေတာ့ ဂုဏ္ျပဳေငြကို ကဗ်ာဆရာၾကီးေမာင္ေအာင္ပြင့္ကို ေပးခဲ့ၾကပါတယ္။

ဆရာေမာင္ေအာင္ပြင့္ဟာ ေျပာင္ေျမာင္ေတာက္ပတဲ့ကဗ်ာဆရာၾကီးတစ္ဦးျဖစ္တဲ့အျပင္က်န္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ေခတ္ကာလေတြမွာေထာင္အၾကိမ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား က်ခံခဲ့ရတဲ့ ကဗ်ာဆရာတစ္ဦးလည္းျဖစ္ပါတယ္။

ဆရာ့သမိုင္းေၾကာင္းကိုျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့

၁၉၆၇/၆၈ - ပုသိမ္ေထာင္ ၊ ၁၉၇၈/၈၀ - အင္းစိန္ေထာင္ ၊ ၁၉၉၇ - တံတားဦးအခ်ဳပ္ ၊ ၁၉၉၉/၂၀၀၅ - အင္းစိန္/သာယာ၀တီေထာင္ တဲ့။

ေထာင္နံရံေတြဟာ ကဗ်ာေတြကို ကဗ်ာဆရာေတြကို ပိုမိုက်စ္လစ္ ေျပာင္ေျမာက္ လာေစတတ္သလားမေျပာတတ္ေတာ့ပါ။

ဆရာက ၂၀၀၂ - လူ႕အခြင့္အေရးေစာင့္ႀကည့္အဖြဲ႕မွ Hellman/Hammett Grant for writers ဆုနဲ႔

၂၀၀၄ - ႏိုင္ငံတကာသတင္းသမားမ်ားကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မႈ ေကာ္မီတီမွ ႏိုင္ငံတကာစာတယ္ဇင္းလြတ္လပ္ခြင့္ဆု တို႔ကရရွိထားသူျဖစ္ပါတယ္။

ဆရာ့ကို ၁၉၄၅ခုႏွစ္ႏို၀င္ဘာ(၁၁)ရက္ေန႔ ပုသိမ္ခရိုင္ သာေပါင္းျမိဳ႕နယ္၊ ဘုရားကုန္းေက်းရြာဇာတိျဖစ္ပါတယ္။မိဘေတြကေတာ့ ဦးထြန္းမိွန္ နဲ႔ ေဒၚစာမတို႕ျဖစ္ျပီး ဆရာရဲ႕နာမည္အရင္းကလည္း ဦးေအာင္ပြင့္ပဲျဖစ္ပါတယ္။

၁၉၆၈ - အိုးေ၀ဂ်ာနယ္(၄)မွာကဗ်ာစတင္ေဖာ္ၿပခံရခဲ့ရျပီး

၁၉၇၂ - မွာအလြမ္းပင္ေတာ။(တကိုယ္ေတာ္)

၀ါက်င့္က်င့္ေန႕ခင္းရွည္(ေအာင္ၿငိမ္း။ေက်ာ္ေက်ာ္ခင္တို႕ႏွင့္)

၁၉၇၄ - မိုးရိပ္ေလရိပ္ .မတ္လအရိပ္(လက္ေရးမွင္ကူး)

၁၉၉၅ - ေကာင္းကင္ေတာ္တမ္းၿခင္း

၁၉၉၅ - ဧကစာမီးခိုးမ်ား (ကိုသန္းထြန္း။ေကေအတီ။.ေအာင္ဘညိဳတို႕ႏွင့္)

ေက်ာင္းဆ၇ာ။စာၿပင္ဆရာ။စာအုပ္ေရာင္းသူ။AV MEDIA / PIONEER VIDEO PRODUCTION တို႕တြင္စီစဥ္သူ..အႏုပညာအႀကံေပးလုပ္ခဲ့ပါတယ္။

၂၀၁၂ - ဇန္န၀ါရီတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညစာ ကဗ်ာရွည္စာအုပ္ထြက္မည္။

(ဆရာ့ရဲ႕ကိုယ္ေရး အက်ဥ္းခ်ဳပ္ကို ကဗ်ာဆရာေသာ္ဇင္အုန္းက စံုစမ္းေပးပို႔ေပးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။)

ဆရာ့ကိုဂုဏ္ျပဳေငြေပးအပ္ၾကဖို႔ ရသအလင္းအဖြဲ႔သားေတြ အားလံုးတိုင္ပင္ ဆံုးျဖတ္ျပီးတဲ့ အခါ ၊ အဆင္ေျပတိုက္ဆိုင္စြာပဲ စာေရးဆရာမ မေနာ္ဟရီက ပုသိမ္ကိုသြားမွာနဲဲ႔ ၾကံဳၾကိဳက္ခဲ့ပါတယ္။

ဆရာေမာင္ေအာင္ပြင့္ကို ဂုဏ္ျပဳေငြေပးအပ္ဖို႔ ဆရာမ မေနာ္ဟရီက အစစအရာရာတာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီ့အတြက္ ဆရာမမေနာ္ဟရီကို ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ရသအလင္းမွ လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ မွတ္တမ္းတင္ရွိပါတယ္။

++++++++

ရသအလင္းရဲ႕ ဆရာေမာင္ေအာင္ပြင့္အတြက္ ဂုဏ္ျပဳလႊာ

ဆရာ့လက္ေရးနဲ႔ ေက်းဇူးတင္မွတ္တမ္းေလး

ဆရာမမေနာ္ဟရီက ရသအလင္းရဲ႕ကိုယ္စားေပးအပ္ဂုဏ္ျပဳခဲ့ပါတယ္။

ျပည္သူထဲက ကဗ်ာဆရာရဲ႕ ရင္ဖြင့္သံ

ႏြားေတြက သူ႔ေျခရေပၚနင္း၊ သူက ႏြားေျခရေတြေပၚနင္း..နဲ႕

+++++++++++++

ဆရာေမာင္ေအာင္ပြင့္ရဲ႕ ေမာင္ေအာင္ပြင့္ေမြးဖြားျခင္းဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါရွည္ကိုလည္း တင္ေပးပါဦးမယ္။

( ေဖၚျပပါစာတမ္း ကဗ်ာနဲ႔ ေဖၚျပမယ့္ေဆာင္းပါကို ဆရာမ မေနာ္ဟရီက ေက်းဇူးျပဴရွာေဖြေပးထားတာျဖစ္ပါတယ္။)

+++++++++++++++

ေမာင္ေအာင္ပြင့္ရဲ႕ ေခတ္အဆက္ဆက္တင္က်န္ရစ္မယ့္ ကဗ်ာရွည္တစ္ပုဒ္ကိုလည္း မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္။

ျမစ္ေတြစီးထြက္လာတဲ့ အေၾကာင္းဆိုတဲ့ ကဗ်ာကိုေတာ့ အိျႏၵာ့ဘေလာဂ့္မွာေရာ ဖဘမွာပါတင္ေပးထားဖူးပါတယ္။

ျပန္ဖတ္လိုသူေတြ ရွာဖတ္ႏုိင္ၾကပါတယ္။ ဒီပိုစ့္က တအားရွည္ေနတဲ့ အတြက္ ထပ္ထည့္မေပးေတာ့ပါဘူး။

"မဟာလူဆီသြားရာ ငဝန္ျမစ္ရိုးက မျမင္ႏိုင္တဲ.တံတားမ်ားတဲ့"

ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို အရူးအမူးဆာေလာင္ေနတဲ့ကဗ်ာဆရာရဲ႕ ေရခဲေျမခံဟာ စစ္တလင္းျပင္ျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့ အခါ.......

+++++++++++++++++++++++++++++++++

မဟာလူဆီသြားရာ ငဝန္ျမစ္ရိုးက မျမင္ႏိုင္တဲ.တံတားမ်ား

ကၽြန္ေတာ္ဟာ

ငဝန္ျမစ္မွာ ေနလိုက္ ေဝးကြာလိုက္

ဒီတစ္ခါ ငဝန္ရင္ခြင္ကိုဝင္ေတာ.

ဆရာေမာင္သာႏိုး ဘာသာျပန္တဲ.

ဖရီးဒရစ္နီးရွရဲ. “ဒီလိုမိန္.ရဲ. ဇရထုသွ်ၾတ” ကို ဖတ္မိ

ဒီကဗ်ာရွည္ေရးျဖစ္ေအာင္ကို လႈပ္ႏႈိးခံလိုက္ရရဲ.။

"အယူႏွစ္ပါးက ဝင္ပူးလိုက္ေတာ.

လူနတ္ေတြ တခ်ိဳ.ေနာက္က်န္ကုန္တယ္

တခ်ိဳ. အေျပးလြန္ကုန္တယ္

အရွိကို အရွိအတိုင္းျမင္ၿပီး အရွိၿငိမ္းေရး

ရာဂကင္းေရး အဆံုးသတ္ေရး”

အေရးေရးေတြဘက္ လွည္.ျဖစ္လွည္.အား မရွိေအာင္ပဲ

ကိုယ္.ကိုယ္ကို စက္ဆုပ္ၾက ငဝန္ျမစ္ဝွန္းသားေတြ။

အဲ၊ ဘယ္ျမစ္ဝွန္းမွာေကာ

ကိုယ္.ကိုယ္ကို စက္ဆုပ္ၾကသူေတြ မမ်ားလို.လဲ

လူငယ္အမ်ားစုရဲ. ဦးေႏွာက္

ကက္ေမြးငွက္ေမြးထက္ ေပါ.ေနတာမေကာင္းဘူး

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဒီျမစ္ဝွန္းသားဘဝ

ဒီျမစ္ဝွန္းသားဘဝေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္.ဘဝ

ဒီလိုခံယူလို.

ဒီကဗ်ာရွည္ ကၽြန္ေတာ္ အခုေရးျဖစ္ၿပီ။

ငဝန္ျမစ္မွာေမြး

ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တတ္ခဲ.တယ္။

ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း

အတိုင္းမသိ ဂုဏ္ႀကီးဘိေၾကာင္း

သိေကာင္းမွန္းလည္း ရွိေရာ

ရွိခိုးဦးခ်ခ်င္စိတ္လည္း ရွိေရာ

ကၽြန္ေတာ္ ၿမိဳ.ေတာ္ႀကီး ေျခအခ်မိ

ဆရာႀကီး အသက္ထင္ရွား မရွိေတာ.။

ဆရာႀကီးရဲ. က်န္းမာေရးေဆးကုသူ

ဲျငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆးကုသူပဲ

အခု သူဘယ္မွာလဲ

ေဒါက္တာဆင္ဖိုး ဘယ္မွာလဲ။

ေဒါက္တာဆင္ဖိုး ဘယ္မွာလဲ

တေမးတည္း ေမးေနမိတယ္

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရွိရာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသာ သိတယ္

လူထုအေမက လိမ္စာေပးပါတယ္

ဝင္ဒါမီယာ၊ ေအာင္ေဗာဓိရိပ္သာလမ္း။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ခ်စ္မက္ခဲ.တာ

အေမတို.စာအုပ္ေတြ ဖတ္မွတ္ခဲ.ရလို.လည္း ပါတယ္

အဲဒီကာလ တိုင္းျပည္မွာမၿငိမ္မသက္

လူထုသတင္းစာက ၿငိမ္းခ်မ္းေရး။

ၿမိဳ.မၿငိမ္း

ကားဘီးေအာက္ ေခါင္းထိုးဝင္

အေၾကာင္းအက်ိဳး ဆက္ျပ

အရင္းရွင္စံနစ္ဆိုးက တြန္းထိုးခ်လိုက္တာ

ကားေအာက္ က်ခဲ.တာပါပဲ

ဒါ အေမေရးတဲ.

“ျပည္သူခ်စ္ေသာ အႏုပညာသည္မ်ား” စာအုပ္ထဲမွာ ပါတယ္။

ဆရာၿငိမ္းမေသခင္ မရႊင္ မပ် ျမင္ရေတာ.

မိခင္နဲ.တူတဲ. သူ.ဇနီး

ေနမေကာင္းရင္းၾကားက ေစာင္.ၾကည္.သတိထား

ခင္ပြန္းသည္ရဲ.လက္ကို ကိုင္ထားရင္း အိပ္သတဲ.

နံနက္ ၂ နာရီေလာက္ႀကီးမွာ

လင္သည္ ေပ်ာက္သြားေတာ.

အူယားဖားယား လိုက္မယ္ျပင္

လူစိမ္းေယာကၤ်ားႏွစ္ေယာက္ ျမင္ေတာ.

ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ. အိမ္ထဲျပန္ဝင္ေနရေသးသတဲ.

ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းဆံုးျဖစ္ရတာ

အဲဒီေနရာပဲ

ခမ်ာ သိသိခ်င္းလိုက္ရင္ မီခ်င္မီမွာ

ရင္ထဲမွာ တသသနဲ. တ,တ,ေနမိရဲ.။

မႏၱေလးမွာ အဲဒီအခ်ိန္

ပုသိမ္မွာ စစ္ေျပးခိုရင္း

ကၽြန္ေတာ္ငါးႏွစ္အရြယ္ မိခင္ေပ်ာက္ခဲ.တယ္၊

ျပည္တြင္းစစ္ မီးေတာက္ႀကီးထဲ

ေခါက္ကယ္ျပန္ကယ္သြား

ၿမိဳ.ျပန္လိုက္ ေတာဆင္းေစ်းေရာင္းလိုက္

ေၾကြေတာင္းလိုက္နဲ.

ေသြးေခ်ာင္းစီးတဲ.အထဲ ပါသြားေရာ.လား

သားတို.ဆီ ျပန္မေရာက္ ခုအထိတိုင္ၿပီ။

အေမ ေနာက္ဆံုး ေပ်ာက္မသြားမီ

ကၽြန္ေတာ္.ကို

အာစီအမ္ေက်ာင္းမွာ ထားသြားေသးရဲ.

အဲဒီေန.က အေမ.လက္ကိုကိုင္

စတိုင္က်က် စလြယ္ႀကိဳးသိုင္းတပ္ေဘာင္းဘီ

ဖိနပ္ျဖဴျဖဴ ေျခအိတ္ျဖဴျဖဴ အကၤ်ီျဖဴျဖဴ

လူ.ကို ၾကြားဝင္.ေနတာပဲ။

ကၽြန္ေတာ္.ကို စာသင္ခန္းထဲမွာထား

အေမ ျပန္သြားမယ္လုပ္ေတာ. ကၽြန္ေတာ္ ငိုပါေရာ

ေခ်ာကလက္ေတြ ေကၽြးတယ္

ကုလား ဆရာမႀကီးက ေခ်ာ.တယ္အတန္းသားေတြနဲ. သီခ်င္းလိုက္အဆိုခိုင္းတယ္

“ဒံု…ဒံု…ျမစ္ကို စုန္ဆင္းတယ္”

တညည္းညည္းတညဴညဴ လူနာေတြကို ေတြ.ေနရတယ္

မယ္ေတာ္မာရီေရွ.မွာ သစ္ပင္ေအာက္ေတြမွာ

ေခါင္ေစာက္ ေက်ာင္းႀကီးနားမွာ

အေလာင္းေတ ြပက္လက္အေရာသား

(အဲဒီလူေတြဟာ စစ္ေျပးဒုကၡသည္ဆိုတာ ေနာင္မွ သိရတယ္)။

အေမေပ်ာက္

အေမေပ်ာက္ကို အေဖရွာ

အေဖပါ ေပၚမလာေတာ.

အေခၚလာတဲ.

အေမ.ဘက္က အဘိုးအဘြားေနာက္

ကၽြန္ေတာ္တို. ညီအစ္ကို ပါသြားေရာ။

ေတာေရာက္ေတာ.

ဆရာေတာ္ေက်ာင္းၾကမ္းျပင္မွာ မ်က္ႏွာအပ္

စာဖတ္ရတယ္

ေဒါင္…ေဒါင္…ေဒါင္

ဗံုးခြံေဟာင္းႀကီး ေခါက္သံၾကား

သူ.ထက္ငါဦးေအာင္ ေက်ာင္းေပၚေျပးတက္ၾက။

ေသနပ္သံ ၾကားရၿပီဆို

ၾကက္ေပ်ာက္ငွက္ေပ်ာက္ ေပ်ာက္ကုန္ေရာ

ေက်က္သင္ပုန္းေတြနင္းမိခဲ. စိစိကိုေၾကလို.

မိန္းကေလးေတြက

မုန္.ေလေပြ မစားရက္ ေရွ.မွာ ခ်ထားၾက

တက္နင္းမိၾက မြမြေၾက လြင္.လြင္.ဝဲေပါ.။

အဲဒီဧရာမ ကုကၠိဳပင္စည္ေတြရဲ.

လက္တစ္ေဖါင္ မမီ.တမီေနရာမွာ

ေၾကာ္ျငာထားတဲ.ဆုေတာ္ေငြစာရင္း ႏွင္းေတြစိုလို.

ကိုယ္တစ္ပိုင္း ဓာတ္ပံုေတြေအာက္

တစ္ေယာက္ကို တစ္သိန္း

တစ္ေယာက္ကို ငါးေသာင္း

တစ္ေယာက္ကို ငါးေထာင္။

ဟိုးအေဝးႀကီးက အေျမာက္နဲ.လွမ္းပစ္

ကမ္းနားတန္ေဆာင္းထဲကဘုရား ပါးပဲ.သြားတယ္

အစားထိုးဖါေထးလို. အဂၤေတအမာရြတ္ႀကီးျဖစ္

သူငါ လူတကာပါးစပ္

“ေသနပ္မွန္ ဘုရား” တဲ.ေလ။

တည္.တည္.ခ်ိန္ပစ္ ထိျဖစ္မယ္မထင္ဘူး

ထန္းပင္လည္ဆစ္က်ိဳး ထိုးေထာင္က်န္ခဲ.ရဲ.

ပ်ံလႊားငွက္ကေလးေတြ စာဗူးေတာင္းငွက္ကေလးေတြ

အိပ္တန္းပ်က္ အသိုက္ပ်က္ကုန္ၾကေရာ

ထန္းလည္ဆစ္က်ိဳး အျဖစ္ဆိုးဟာ

မိုးတိုးမတ္တတ္ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္

ကၽြန္ေတာ္တို.ရြာမွာ

ၾကာပဲၾကာလွ အနိဌာရုံသေကၤတ။

ပုခက္လႊဲရင္း တိုက္ပြဲသံၾကား

ေၾကာက္အားလန္.အား ေျပးလႊားပုန္းရင္း

ဗံုးက်င္းထဲကေန သားေလးဆီ ျပန္ေျပး

ပုခက္ေအာက္မွာ ေသြးေတြ အိုင္ထြန္း

အဲ.အဲ. အဲ.အဲ. တအဲ.အဲ.နဲ.

မခ်ိတင္ကဲ ဘာေတြေျပာသြားတာလဲကေလးရယ္။

လူသားခ်င္းသတ္ျဖတ္တဲ. အနံ.ဆိုႀကီး

ေဗဒါနဲ.အေလာင္းေတြ က်ပ္ေတာင္.ေနတာ

ဟိုဘက္ကမ္း ဒီဘက္ကမ္း နင္းေလွ်ာက္လို.ရတယ္

ငဝန္ျမစ္ခြဲ (ဒါးက) ျမစ္ထဲမွာ ျဖစ္ခဲ.တယ္

၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွာ ျဖစ္ခဲ.တယ္

တကယ္ျဖစ္ခဲ.တယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို.ရြာလယ္ဆိပ္က ဝဲထဲ

မၾကာမၾကာ အေလာင္းေတြ ဝဲလည္ရင္

ဝဲထဲက ေတာ္ေတာ္နဲ. မထြက္

ဝါးလံုးရွည္နဲ. ထိုးလႊတ္လို.လည္း မထြက္

ရြာသားေတြ ကမ္းလံုးညႊတ္ ၾကည္.ၾက

ဘယ္ကလဲ၊ ဘယ္သူ.သားလဲ သမီးလဲ

ဘာေၾကာင္. ေသရတာလဲ သူတုိ.မသိ

က်ားဆို ေမွာက္ခံု၊ မဆို ပက္လက္ ေမ်ာတတ္တာ

ဘာေၾကာင္.ရယ္ ဘယ္.ႏွယ္ရယ္လို. သူတို.မသိ

ေနာက္ဆံုးေတာ. အေလာင္းေတြသာ ဆက္ေမ်ာသြားတယ္

ရြာသားေတြရဲ. မသိတာေတြက

လိုက္ပါ ေမ်ာမသြားေပဘူး

မသိမႈအေလးဆံုး တရားေတြေၾကာင္.

ငဝန္ေရစီး ေႏွးေကြးေလးလံေနတာလား

နတ္ဆိုးတစ္ပါးပါးရဲ.

မိုက္မဲမႈလက္ရာျမစ္ ျဖစ္ေနတာလား

ကၽြန္ေတာ္. စိတ္ဓာတ္က

ေဒဝလို. အရွင္လို. ဘာေၾကာင္.မွ မေခၚခ်င္ဘူး

ကိုယ္.ကိုယ္ကိုယ္ ေကာင္းကင္ဘံုအရာေတြထဲ

သဲထဲေရသြန္ မလုပ္မိေတာ.ဘူး

ကိုယ္.ကိုယ္ကိုယ္ ငရဲထဲပို.

ေၾကာက္ဖို. ေနေနသာသာ ေဝလာေဝးေပါ.။

စေနၿဂိဳလ္က အထြက္ေကာင္းဖို.

စေနၿဂိဳလ္ခြင္ထဲမွာလည္း

အလုပ္ေကာင္းေတြ လုပ္ရမယ္ ကၽြန္ေတာ္ယံုတယ္။

ကိုယ္.ကိုယ္ကိုယ္ စိတ္ပ်က္ၾကတယ္လို.ပဲ

ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး

မဖန္ဆင္းႏိုင္မွန္းလည္း သိေရာ

ကိုယ္.ကိုယ္ကိုယ္ စက္ဆုပ္သြားၾကေရာ မဟုတ္လား

သူတို.ဟာ ကၽြန္ေတာ္.အဖို.

မဟာလူဆီ သြားရာတံတားမ်ား မဟုတ္ေခ်ဘူး။

တို.ျမစ္ဝွမ္းသားေတြ

ဘယ္လို ကုသိုလ္မ်ိဳးျပဳျပဳ စိတ္ဝမ္းၾကည္ႏႈးျဖစ္ရတာ

ဘယ္သူ.ေက်းဇူးလဲ

တို. ျမစ္ဝွမ္းသားေတြ ကိုယ္တိုင္နဲ. ဒီျမစ္ဝွမ္း

ဒီေျမရဲ. ေက်းဇူးေတာ္ပဲ မဟုတ္လား။

ငွက္ေတြ ငါးေတြ ေဘးမဲ.လႊတ္ၾကရင္

“နင္. အသက္တစ္ခါလႊတ္၊ ငါ.အသက္ ဆယ္ခါလႊတ္” တဲ.

တို. ျမစ္ဝွမ္းသားေတြရဲ. ႏႈတ္ဓေလ.

ဘယ္.ႏွယ္ဗ်ာ ဆယ္သက္ေတာင္ မလြတ္လပ္ရမလား

မလြတ္လပ္လွ တစ္သက္အျပင္ ရိွခ်င္ေသးလို.လား။

အေမ.ဝမ္းကကၽြတ္တဲ. ငါ၊ ငါ လံုးဝျဖစ္ရဲ.

ဝိညာဥ္အမည္နာမက ငါနဲ. ကပ္ေျမွာင္ပါလာတာ

ဒီေတာ. ငါနဲ.အတူ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရမွာပါ။

ကၽြန္ေတာ္. အဘြားေမြးတုန္းက

က်ားဗိုလ္ဗ်ိဳင္းဗိုလ္ ေၾကာက္ရလြန္းလို.

ရြာ.ေနာက္ေတာထဲမွာ ပုန္းရင္း ဖြားျမင္တာတဲ.

သူနဲ.အတူ ေမြး ေမြးခါစေလးကို

ခါခ်ဥ္ကိုက္လို. ငို

ဒီေတာ. ေရႊငို အမည္တြင္ေရာတဲ.

ကိုလိုနီေခတ္ထဲ အဘြား အပ်ိဳျဖစ္

မင္းေလာင္းေမာင္သန္. ေမွ်ာ္မိလို ေမွ်ာ္မိ

“ေဂ်ာ.ဘုရင္ ေရႊဘုန္း ေနတႏႈန္းသို. ပမာညီ” အစခ်ီလို.

ယိမ္းထဲဝင္ ကလိုကရ

ဒီလိုနဲ. ဂ်ပန္ေခတ္နဲ. ႀကံုဆံုရျပန္ေရာ

တစ္ကိုယ္လံုး ဝဲေတြ စြဲၾက

ဝဲနာေတြကို ဘီးစိပ္နဲ.တိုက္ ဆားနဲ.ပြတ္

စပ္လြန္းလို. ထြန္.ထြန္.လူး ျမစ္ထဲခုန္ခ်ၾက

လြတ္လပ္ေရး ဒီဘက္ေခတ္ ေရာက္ျပန္ေတာ.

ျပည္ေတာ္မသာ ျပည္ရြာမေအး

ျပည္တြင္းစစ္ေဘးနဲ. ႀကံုၾကျပန္

“တာစားေက်ာ္ရင္ ရြာသားေဆာ္မယ္”

တေဘာင္စကားကို ေၾကာက္လိုေၾကာက္ရ

ဒီလိုနဲ. ျမန္မာ.ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္ကို ေရာက္

ဆိုရွယ္လစ္ေသာ ဘာေသာညာေသာ

ဘာရယ္မွ မသိလိုေတာ.ၿပီ ထင္ပါရဲ.

အဘြားရယ္ ေသငင္ေဇာနဲ. ေမ်ာေနတုန္း

ရုန္းဟယ္ ကန္ဟယ္နဲ.

ေမြးတံုးကေၾကာက္ တစ္သက္လံုးလဲေၾကာက္

ေသေတာ.ေၾကာက္နဲ. အေၾကာက္မႀကီးေလ။

နီျပာခရမ္း စကၠဴပန္းခ်ဳံနား

ပိုက္ဆံငါးျပားေစ. ေကာက္ရတံုးက

မည္းေနလို. ေျခဖေနာင္.ေအာက္ခ်

မႊတ္ေနေအာင္ ကိုယ္ကိုလွည္. မူးသြားတာပဲ

စၾကာပန္းရုံ လည္လည္ လည္လည္ ျမင္ရဖူးၿပီ။

တိုက္ပြဲညေလ

ပန္းခ်ဳံၾကားအေလာင္းထားလို. ထြက္သြားခဲ.ၾက

ပုတ္ပြနံမွ သိၾကရၿပီ

ကၽြန္ေတာ္. စၾကာပန္းရံု ေပ်ာက္ဆံုးျခင္း။

မိုးခ်ဳပ္ေတာ.ရင္ လကိုျမင္

ေကာင္းကင္ျမင္.ေခါင္ ေလွကားေထာင္လို.

ေရာက္ေအာင္တက္သြား၊ လကိုကိုင္ထိ ဖဲ.ၾကည္.ခ်င္တယ္

ေရႊရည္ဖိတ္လွ်ံ လက္ေပက်ံလို.

သက္ေသခံနဲ. ျပန္ဆင္းခဲ.မယ္။

ေက်ာင္းဆရာေလး သူဟာ အျဖဴပါ

လူတကာ ခ်စ္တယ္

သူ.ေခတ္ကို သူထုဆစ္ ရြာကခ်စ္သူပါ

သူဟာ

“ဂြာရာနီကာ” ပန္းခ်ီကား ခံစားတတ္လာတယ္

ပီကာဆိုရဲ. ခ်ိဳးျဖဴ က်ဴးရင္.ဟစ္ေၾကြးသံ

သူ.ရင္ထဲမွာ ညံေနတယ္။

"အိမ္မက္ထဲက ရြာကေလး”

ဆရာႀကီး ဦးအုန္းလြင္ရဲ. ပန္းခ်ီကား

အဲဒီပန္းခ်ီကားကို ခံစားေရးဖြဲ.

ဆရာႀကီးမင္းသုဝဏ္ရဲ. ကဗ်ာ

သာယာလွပတဲ. ရြာကေလးေလ

ေရေျမေနေလ ဓာတ္ႀကီး ေလးပါး

ငွက္ေပ်ာရြက္ဖားႀကီးေတြ ေဝလို.

စိမ္းစိမ္းေရႊေရႊ အေရာင္ေတာက္လို.

အဲဒီပန္းခ်ီကားနဲ. အဲဒီကဗ်ာထဲ

ကိုယ္ကိုဘယ္လို က်ဴံ.ၿပီး ဘယ္လိုဝင္ရပါ.

ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေနခ်င္လိုက္တာ။

“အင္ကီြဇီးရွင္း” အမႈ ျပန္စစ္ရတယ္

ဂလီလီယိုနဲ. ေအသင္တရားရံုး ဘယ္သူမွားခဲ.သတုန္း

လူရိုင္းေတြရဲ. ႏွိပ္ကြပ္မႈပဲေလ

တရားရံုးထဲမွာ ဒူးေထာက္ထိုင္ရတုန္း

“ဘာပဲျဖစ္ေန ျဖစ္ေန

ေနကို ကမၻာက လွည္.ပတ္ေနျမဲေနမွာပါ”

ႏႈတ္ေျခြျဖစ္ေအာင္ ေျခြသြား ဂလီလီယိုရဲ. စကား

တရားဓမၼစစ္ ခု ေအာင္ပြဲခံခဲ.ၿပီ။

“အင္ကီြဇီးရွင္း” ကို သိရတယ္

ေနစၾကဝဠာ ဗဟိုျပဳစံနစ္ကို

ကၽြန္ေတာ္ ထပ္မံယံုၾကည္သထက္ ယံုၾကည္တယ္

အိန္းစတိန္းနဲ. သူ.ဓမၼတရား

ပြားမ်ားရမွန္း သိခဲ.ၿပီ။

မနက္ ခရီးေဝး ထြက္ခြာရေတာ.မယ္.

အဲဒီညကမွ ခ်ိန္းေတြ.ၾကတဲ.

ေကာင္မေလးနဲ. ေကာင္ေလး ကၽြန္ေတာ္

တစ္ခါမွ ျပန္မဆံုေတာ.ဘူး

အခ်စ္ဟာ က်ေပ်ာက္တတ္ပါသလား

မိခင္ဖခင္ေတြ ေပ်ာက္ သားသမီးေတြေပ်ာက္

ဒီလိုပဲ ေပ်ာက္တတ္ၾကပါသလား။

“ေစာပု” ေခါင္းျပတ္ ရြာထဲျဖတ္ယူ

ရြာသားေတြ လာၾကည္.ၾကရ

မီးညွိထားတဲ. “ဘားမားစတိတ္” စီးကရက္

ဘယ္သူက လက္ေဆာ.လိုက္ပါ.

ေခါင္းျပတ္ႀကီးပါးစပ္ မီးတရဲရဲ

အသဲယား အူယား

ကၽြန္ေတာ္ ေၾကာက္ဖ်ား,ဖ်ားပါေရာ

ဗံုးခြံေခါင္းေလာင္းေခါက္ ေက်ာင္း စ,ေရာက္ခဲ.သူ

သူ.ဆရာဘဝ

ေက်ာင္းေခၚ ေခါင္းေလာင္းဟာလည္း

ဗံုးခြံေဟာင္းႀကီးပါပဲလား။

အေျမာက္က်ည္ခြံ ေၾကးေညာင္ေရအိုး

ဘုရားပန္း မညိွဳး လြယ္တာ သိတယ္ ေအးတယ္

ဒီက်ည္ပစ္ေဖာက္ လူဘယ္မွ် ေသခဲ.ၿပီလဲ

ရင္ထဲခံစား ဘုရားေက်ာင္းမွာ မျမင္ရဲ။

ဗုဒၶရဲ. စၾကာ၊ ဟစ္တလာရဲ. စၾကာ

ညာလွည္. ဘယ္လွည္. မတူတဲ.အခ်က္

သိလ်က္နဲ.ဝိပါက္ ၾကမၼာငင္

စၾကာပံု ျမင္တိုင္း ရင္တုန္တတ္တာလည္း အခက္။

အဂၤလန္တိတ္ဆတ္ၿငိမ္သက္ ခ်က္စတာ အရပ္က

မုဆိုးမရဲ.သား နယ္ခ်ဲ.စစ္ဗိုလ္ဟာ

တူမီးေသနတ္တစ္ခ်က္ ေပါက္ကြဲၿပီးတဲ.အခါ

ဒီရြာမွာ က်ဆံုးခဲ.တာပါပဲ

နဖူးမွာ အျပာေရာင္ အေပါက္ႀကီးနဲ.

ေနာက္ေစ. တစ္ခုလံုး ပြင္.ထြက္လို.

“ပထမရွီကာရီ” တပ္ဖြဲ.ဟာ ေသြးနတ္ပူးဝင္

ကမူးရွဴးထိုး ကလဲ.စားေခ်လိုက္ၾကတယ္

ရြာကို မီးတိုက္၊ ေယာကၤ်ားမွန္သမွ် ပစ္သတ္

ဦးေခါင္းေတြကို ျဖတ္

သူတို. စစ္ဗိုလ္သခၤ်ိဳင္းေပၚ ပံုထားလိုက္ၾကတာ

အရပ္ျမင္.ျမင္. လူတစ္ဦးရဲ. ေမးအထိ ျမင္.သြားေရာ

သူတို. ကိုယ္ေတြလက္ေတြ ခ်င္းခ်င္းနီ

အနီးဝန္းက်င္ ျမက္ပင္ေတြ နီျမန္းကုန္ၿပီ

ေခါင္းျပတ္မ်က္ႏွာေတြ မီးေရာင္ဟပ္

ေဒါသနဲ. နာက်င္တာေတြ ေပၚလြင္

မျမင္ေတာ.တဲ. မ်ကိစိေတြ ျပဴးက်ယ္ေန

ျမန္မာဗိုလ္ေခါင္းျပတ္ဟာ အေပၚဆံုးမွာ

သူ.သားေခါင္းျပတ္က

ဓားနဲ. ေဒါင္းအလံနဲ.အတူ ေအာက္ဆံုးမွာ

ရုဒယဒ္ကစ္ပလင္ရဲ.

“ေခါင္းတစ္ရာ သခၤ်ိဳင္း” ကဗ်ာထဲက ျဖစ္ရပ္ေတြပါ

ဒါ တကယ္ျဖစ္ခဲ.တယ္

ပုသိမ္ေအာက္ဘက္

ငဝန္ျမစ္နဲ. ေပပင္ေခ်ာင္းဆံုရာ

“ေပပင္ေမာ္” ရြာမွာ ျဖစ္ခဲ.တယ္

အဂၤလိပ္-ျမန္မာစစ္မွာ ျဖစ္ခဲ.တယ္

တကယ္ျဖစ္ခဲ.တယ္။

ငဝန္ျမစ္ဟာလည္း

သက္တမ္းႏွစ္ေပါင္း ၁၅ သန္းေက်ာ္ၿပီ ျဖစ္တဲ.

ဧရာဝတီျမစ္ႀကီးနဲ.အတူ

ေျပာစရာသမိုင္း အရိုင္းေခတ္ေတြ ေခတ္ေတြ။

ငဝန္

အရိုင္းေခတ္ေတြ ထားရစ္ခဲ.ေလ

ေႏြဦးသန္.မွ ျမစ္သန္.မွာပါ

ငဝန္ျမစ္ဝွမ္းကလည္း

ေတာင္တန္းေတြထက္ ေလးတဲ. ဦးေႏွာက္ပိုင္ရွင္

အမ်ိဳးေကာင္းသားေတြ ေမြးဖြားၿပီးရင္း ေမြးဖြားရင္း

တၿငိမ္.ၿငိမ္. တသိမ္.သိမ္. စီးဆင္းပါေတာ. ငဝန္။

ငဝန္ျမစ္ဝွမ္းမွာေမြး

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္ခဲ.ပါတယ္။ ။

ေမာင္ေအာင္ပြင္.

++++++++++

ရသအလင္းေဖာင္ေဒးရွင္းအဖြဲ႕

အေရးေပၚကိစၥ

2011-12-30T23:47:00.000-08:00

၂၀၁၁ ကို ဒီကဗ်ာနဲ႔ အဆံုးသတ္လိုက္ရတာ စိတ္မေကာင္းစရာပါပဲ။

အေရးေပၚကိစၥအားလံုးကိုလည္း ဒီကဗ်ာနဲ႔ အဆံုးသတ္လိုက္ခ်င္ပါတယ္။

၂၉ ရက္ေန႔မွာျဖစ္ခဲ့တဲ့ ပုဇြန္ေတာင္ေပါက္ကြဲမႈကိစၥဟာ ၂၀၁၁ ကို ထြက္ခတ္ခတ္သြားခဲ့ပါတယ္။

ဒီလို အျဖစ္အပ်က္မ်ိဳးေတြ မျပီးေပ်ာက္ႏိုင္ေသးဘူးလား..။ ဒီလိုမ်ိဳး ေသေၾကၾကရတဲ့ အသက္ေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားေနခဲ့ျပီလဲ..။

ဘယ္ေတာ့မွ အဆံုးသတ္ႏိုင္မွာလဲ...

၂၀၁၂ ကစျပီး ဗမာျပည္ၾကီး ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ။ ကမၻာၾကီး ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ။

အားလံုးႏွစ္သစ္မွာ သတင္းေကာင္းအသစ္ေတြသာၾကားရျမင္ရၾကပါေစ။

မဂၤလာရွိေသာ သတင္း စာမ်က္ႏွာေတြသာျဖစ္ပါေစ။

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

အေရးေပၚကိစၥ

ဥၾသသံ

ေခါင္းေလာင္းသံ

အခ်က္ျပ မီးနီ ကတိုက္ကရိုက္ မိုင္ကုန္ဖြင့္ ေမာင္းႏွင္သံ

ရဟတ္ယဥ္ပန္ကာဒလက္လည္သံ

ရုတ္တရက္ ဘရိတ္ဆြဲလိုက္တဲ့ အသံ

၀ရုန္းသုန္းကား အေျပးအလႊားေျခသံ

ျမင္ကြင္းတစ္ခု ပြက္ပြက္ဆူေနသံ

ေသြးရူးေသြးတန္းဟစ္ေအာ္ျမည္ေကၽြးသံ

ဘာမွ ထြက္မက်လာႏိုင္ေတာ့တဲ့ အသံ

ခႏာကိုယ္အစိပ္အပိုင္းတစ္ခု ျပတ္ေတာက္လြင့္စင္သြားလိုက္သံ

အငမ္းမရ အသက္ရႈသံ

ေသြးတပြက္ပြက္ယိုစည္းက်ေနသံ

တြဲလက္ေတြ ျပဳတ္ထြက္သြားတဲ့ အသံ

အစြမ္းကုန္ မြန္းၾကပ္ေမွာင္မိုက္ေနတဲ့ အသံ

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္က်ကြဲသြားတဲ့ အသံ

အနာဂါတ္စံုးစံုးျမဳတ္သြားသံ

ႏွလံုးအိမ္ေတြ တဖ်စ္ဖ်စ္ ကၽြမ္းျမိဳက္ေတာက္ေလာင္ေနတဲ့ အသံ

ဖလက္မီးပြင့္သြားတဲ့ အသံ

ရီေကာ္ဒါ ခလုပ္ႏိုပ္လိုက္သံ

ျဂိုလ္တုမွ လိုက္ဖ္ရိႈး ရိုက္ကူးထုတ္လုပ္ေရး ယႏၱရားသံ

အဆင့္ဆင့္ေသာနည္းပညာေတြ တည္းျဖတ္ကူးဆက္ေနတဲ့အသံ

ကာကြယ္ေရး ပညာေပးအစီအစဥ္ ဖတ္ၾကား သြန္သင္သံ

အဆင့္ဆင့္ အမိန္႔အရ တပ္လွန္႕ႏိုးေဆာ္သံ

မ်က္ရည္မ်ား ဆုေတာင္းမ်ား စိတ္ေထာင္းကိုယ္ေက်မ်ား ေရာေႏွာစီးဆင္းပ်စ္ခဲသြားတဲ့ အသံ

ရိုးရာမပ်က္ သ၀ဏ္လႊာေစသံ

ကုလားထိုင္ေရႊ႕သံ

ေပါင္မုန္႔ၾကား ဒိန္ခဲ ညွပ္လိုက္သံ

ရီမုကြန္ထရိုးကိုႏွိပ္လိုက္သံ

သတင္းစာ တဖ်တ္ဖ်တ္လွန္ေနသံ၊

အင္တာနင္ကြန္ယက္ခ်ိတ္ဆက္သံ

ရုပ္ျမင္သံၾကားဖြင့္လိုက္သံ

ေကာ္ဖီတစ္က်ိဳက္က်ိဳက္လိုက္သံ

ကမၻာတစ္ျခမ္းက ကမၻာတစ္ျခမ္းကိို စုတ္သတ္လိုက္တဲ့ အသံ။ ။

အိျႏၵာ

( မဂၢဇင္းမွာပါခဲ့ ကဗ်ာေလးေတြရယ္ အသစ္နည္းနည္းရယ္ စုျပီးလုပ္မယ့္ "ကဗ်ာေရးသလိုလို" ဆိုတဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္မွာ ပါမယ့္ကဗ်ာေလးပါ။ မတ္ခ်္လေလာက္မွာ ႏွစ္ကာလမ်ားက ထြက္ပါမယ္။ ဒီကဗ်ာကို ဂ်ပန္ဆူနာမီျပီးစက ေရးျဖစ္ထားပါတယ္)

ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာက္လို႔ ေၾကာ္ျငာ

2011-11-11T08:10:00.000-08:00

ဒီေၾကာ္ျငာကေန ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ေကာက္ရခဲ့ပါတယ္...:)

ေၾကာ္ျငာပိုင္ရွင္ရဲ႕ အႏုပညာေျမာက္တဲ့ အေတြးနဲ႔ အေရးအဖြဲ႕က စိတ္ကိုညႊတ္ကနဲျဖစ္သြားေစခဲ့တာပါ

ခ်က္ခ်င္းဖုန္းနဲ႔ ဓါတ္ပံုေကာက္ရိုက္လာခဲ့မိျပီး...

တစိမ့္စိမ့္ အေတြးေလး...တစ္စ...ႏွစ္စ..

ေနာက္ေတာ့ "ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာက္လို႔ "ဆိုတဲ့ ဒီကဗ်ာေလး ခ်ေရးျဖစ္ခဲ့တယ္။

၂၀၁၀ ႏို၀င္ဘာကဆိုေတာ့ တစ္ႏွစ္ေလာက္ေတာင္ရွိျပီဆိုပါေတာ့...

+++++

ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာက္လို႔ ေၾကာ္ျငာ

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေခ်ာကလက္ေရာင္ အေမႊးစုတ္ဖြားေလး ကၽြန္ေတာ့ မ်က္လံုးေတြဟာ ပတၱျမားေရာင္နီေစြးလို႔

ကၽြန္ေတာ့္ ေက်ာေပၚမွာက အနက္ေရာင္ အစက္ေလးေတြ အေပ်ာက္ကေလးေတြ

ကၽြန္ေတာ့ နားေတြဟာ ခ်စ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ရွည္လ်ားေႏြးေထြးေနခဲ့ၾက

ကၽြန္ေတာ့ ႏႈတ္သီးေလးဟာ အညိဳႏုေရာင္ စိုျမေနခဲ့တယ္

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ၆ လသာသာ အေကာင္ငယ္ေလးေပါ့ဗ်ာ၊

နည္းနည္းပါးပါးေဟာင္တတ္တာကလြဲျပီး ျဖစ္ျဖစ္ေျမာက္ေျမာက္ မကိုက္ခဲတတ္ပါဘူး

ကၽြန္ေတာ့ကို ဂ်က္စတင္ဖီဘာ လို႔ေခၚလိုက္တိုင္း ျပန္ထူးဖို႔ကို မေမ့တတ္ မေလ်ာ့တတ္၊

ကၽြန္ေတာ္ဟာ သခင့္အတြက္ တင္းနစ္ေဘာ္လံုးကို အေျပးအလႊားကိုက္ခ်ီေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဒီအိမ္ႀကီးရဲ႕ အေမႊးပြသက္ရွိအရုပ္ကေလးပဲေပါ့

ကၽြန္ေတာ့္ တန္ေၾကးဟာ ဘယ္ေရြ႔ဘယ္မွ်ဟာ သခင့္ပိုင္ဆိုင္သမွ်ထဲက နံပါတ္စဥ္တစ္ခုပါ

ကၽြန္ေတာ္သံုးတဲ့ ရွန္ပူအမ်ိဳးအစားက စလစ္ကီ ကၽြန္ေတာ္စားတဲ့ အစားအစာက ဂလူကိုစမင္ ....

ကၽြန္ေတာ္အိပ္စက္ရာဆိုတာလည္း အိေထြးေမႊးပ်ံ႕လို႔၊ လိုအပ္ရင္ အဲယားကြန္းနဲ႔ေအးျမေနေစခဲ့တဲ့ေကာင္မ်ိဳးပါ

ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဖန္မလီေဒါက္တာနဲ႔ဘာနဲ႔ေပါ့ ကၽြန္ေတာ့ခမ်ာ ႏြားႏို႔မေသာက္ခ်င္တိုင္းဆူပူႀကိမ္းေမာင္းခံခဲ့ရ၊

ကၽြန္ေတာ့သခင္မေလးက ကၽြန္ေတာ္မရွိရင္ ငိုယိုေအာ္ဟစ္တတ္တဲ့သူ..

ကၽြန္ေတာ္သာ ႀကိမ္ကြင္းကို လြတ္ေအာင္ ခုန္ျပႏိုင္ခဲ့ရင္ သူဟာ..ဒိန္ခဲတစ္တံုးေလာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ကို ဆုခ်

သူက ေမ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပလည္း ကၽြန္ေတာ္က တ၀ုတ္၀ုတ္ မနားတမ္းေတာင္းျပေနလိုက္တယ္..

သူမရယ္သံေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေရႊေရာင္လာလာေတာက္ေစတာ ၊ ကၽြန္ေတာ့္ ေက်ာေပၚကလက္ေတြကို ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ေစခဲ့တာ..။

ေဟာသလို ညေနေတြတိုင္း ကၽြန္ေတာ္နဲ႔သူမ ဒီလမ္းမမွာ လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့တာေပါ့

လည္ျပန္ၾကည့္သြားၾကတဲ့ လူစိမ္းေတြေရွ႕မွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေခါင္းခါခါ လည္ခါခါ အျမီးခါခါ

ကၽြန္ေတာ့ သခင္မေလးဟာ ေခါင္းခါခါ လည္ခါခါ သံႀကိဳးသံေတြကို တခါခါ

အဲသလို တခါခါ အခါခါ ေလွ်ာက္ခဲ့ၾကတဲ့ လမ္းမမွာ..ကၽြန္ေတာ္ဟာ က်ေပ်ာက္ခံခဲ့ရလိုက္ရတာ။

ကၽြန္ေတာ္ဟာ သိပ္ငယ္ေသးေတာ့ အိမ္ျပန္လမ္းကို မမွန္းဆတတ္ဘူး

ခုခ်ိန္ဆို သခင္မေလး ၾကဴၾကဴပါေအာင္ ငိုေၾကြးေနေရာေပါ့ ၊

သ႔ူေအာ္ဟစ္ဆူပူေနသံေတြေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ ၾကားေယာင္လာလိုက္တာ

ကၽြန္ေတာ့ သခင္လည္း ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ႏွေမ်ာတသ စိတ္ပူေနေတာ့မွာ ၊

ကၽြန္ေတာ့္ သခင္က သူ႕သမီးမ်က္ရည္ကို ဘယ္ႏွစ္နာရီေတာင့္ခံႏိုင္မွာပါလိမ့္

ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့ေနရာမွာ ေနာက္တစ္ေကာင္ အစား၀ယ္ပစ္လိုက္ျပီလား

ဒါမွမဟုတ္ ကၽြန္ေတာ့္ကို လြယ္လြယ္ကူကူေမ့ေလ်ာ့လိုက္ၾကေတာ့မွာလား

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ညစ္ပတ္ရင္မေနတတ္တဲ့ ေၾကးရတက္ေခြးေလးတစ္ေကာင္ပါ

ဒီစာဟာ ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာက္ကို ျဖန္႔ေ၀ခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေပါ့

အခု ဒီစာမွာ သခင့္ဖုန္းနံပါတ္ ၉၅ဘလားဘလားဘလားဆိုတာလည္းပါေနပါလိမ့္မယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ကို အိမ္ျပန္ပို႔ေပးၾကပါဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့သခင္ေပးမဲ့ဆုေၾကးက နည္းမယ္မထင္ပါဘူး

တဆိတ္ ဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ နည္းနည္းပါးပါးေဟာင္တတ္ရံုကလြဲျပီး မကိုက္ခဲတတ္ပါဘူး..

တဆိတ္ ဒီမွာဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ နည္းနည္းပါးပါးေဟာင္တတ္ရံုကလြဲျပီး မကိုက္ခဲတတ္ပါဘူး.

တဆိတ္ေလာက္ ေဟာဒ့ီမွာ...ခင္ဗ်ာ....

ဟယ္လို.....

ခင္ဗ်ားဟာ ကၽြန္ေတာ့ သခင္အသစ္မ်ားလား...

ခင္ဗ်ားဟာကၽြန္ေတာ့္ကို အိမ္ျပန္ပို႔ေပးမယ့္သူလား.

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ညစ္ပတ္ရင္မေနတတ္တဲ့ ေၾကးရတက္ေခြးေလးတစ္ေကာင္ပါ

ခင္ဗ်ားကၽြန္ေတာ့ သံႀကိဳးကို ေကာက္ကိုင္လိုက္ရင္ပဲ...

ကၽြန္ေတာ့္ ၀န္ေဆာင္မႈထဲ ခင္ဗ်ား ျပဳတ္က်သြားခဲ့ျပီ။ ။

အိျႏၵာ

၂၀၁၁၊ႏို၀င္ဘာ စတိုင္သစ္မဂဇင္း

ဆရာလွသန္းရဲ႕ ကဗ်ာမ်ား

2011-10-22T09:35:00.000-07:00

22/10/2011 ေန႔ည ၉နာရီ မိနစ္ ၂၀ မွာ လက္မရြံ႕ကဗ်ာဆရာ လွသန္း ေက်ာက္ကပ္ေရာဂါနဲ႔ ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီးမွာ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါျပီ။

၀မ္းနည္းေၾကကြဲမႈအတြက္ ေျပာစရာစကားလံုးမရွိေတာ့ပါ..

ဒါေပမယ့္ ကဗ်ာဆရာဆိုေတာ ဘယ္ေတာ့မွ မေသတဲ့ သူေတြ...

အိျႏၵာ

++++++++++++++++++++
လက္

လက္၀တ္ရတနာေတြနဲ႕ ဘာမွမဆုိင္တဲ့လက္
လကၡဏာပညာရွင္ေတြနဲ႕ ဘယ္လုိမွ မပတ္သက္တဲ့လက္
ခုခ်ိန္ထိဘာကုိမွ မိမိရရမဆုပ္ကုိင္မိေသးတဲ့လက္
လက္ေရးလွလွ ေရးတတ္ေပမယ့္ လက္ညႇိဳးညႊန္ရာေရမျဖစ္ခဲ့တဲ့လက္
အသားမာတတ္ေနေပမယ့္ လက္ခေမာင္းမခတ္ႏုိင္ေသးတဲ့လက္
သဲအိတ္ထုိးရမွာ ၀န္ေလးခဲ့တဲ့လက္
ေႁမြတြင္းကုိမွ ႏႈိက္ခ်င္ေနတဲ့လက္
အဲဒီလက္ကအဲဒ့ီလက္ကုိလက္တုိ႕ၿပီးသတိေပးတယ္
အဲဒီလက္ကအဲဒီ့လက္ကုိလက္ဖ်ားခါလုိက္တယ္
တစ္ေန႕လက္ခ်ည္းပဲျပန္ရမယ္ဆုိတာေသခ်ာေနတဲ့လက္
အဲဒီလက္ကအဲ့ဒီလက္ကုိလက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။ ။

ၾကည္ေမာင္သန္း
ၾသဂုတ္ ၁၉၉၈
ရနံ႕သစ္

++++++++++++++++++++++

သက္ရွိကဗ်ာ

ေဟာဒီကမၻာႀကီးကုိ
ေဂါက္သီး႐ုိက္သလုိ ႐ုိက္ပစ္လုိက္ခ်င္တယ္
မုိက္႐ူးရဲရဲ႕ အားကစားစိတ္ဓာတ္
ဂလူးကုိ႕စ္နဲ႕ လေရာင္ကုိေရာၿပီး
အေၾကာထဲေဆးထုိးသြင္းခ်င္တယ္
အာဟာရကုိတန္ဖုိးထားသူ
အျပစ္ရွိတဲ့ လူႀကီးေတြက
အျပစ္မဲ့တဲ့ ကေလးေတြကုိေမြးၾကတယ္
ခန္႕မွန္းရခက္တဲ့ မ်ဳိးဆက္ေတြ
ကာမဂုဏ္ခံစားသလုိ
ရမၼက္အျပည့္နဲ႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေရးခ်င္တယ္

မဓာတ္မဲ့တဲ့ညမွာ
စာႂကြင္းစားက်န္အျဖစ္
ဒီေခတ္ႀကီးကုိထားခဲ့ရမွာအားနာတယ္
ကမၻာ့ေျမပုံကုိပုံေသမတြက္နဲ႕
မိန္းမေတြထက္ပုိၿပီးမိန္းမဆန္တဲ့
မိန္းမအတုတစ္ေယာက္နဲ႕ ဆက္ဆံရသလုိ
အႏုပညာဆုိတာကုိလည္းသေဘာေပါက္ခဲ့ပါၿပီ။ ။

ၾကည္ေမာင္သန္း

ဇန္န၀ါရီ ၂၀၀၀

ရနံ႕သစ္

+++++++++++++

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေတာ္႐ုံတန္႐ုံအဓိပၸာယ္

သစ္ပင္ေတြၿငိမ္သက္
ေလကလဲၿငိမ္သက္
ငါ့မွာသာငွက္တစ္ေကာင္လုိဂနာမၿငိမ္
စာကေလးေတြရဲ႕ ခြန္းတုံ႕သံကုိၾကားမွ
အတၱဘ၀မွန္ကုိ ေအာက္ေမ့ဆင္ျခင္မိရဲ႕
ငယ္ငယ္တုန္းကမွားခဲ့တယ္
ႀကီးလာေတာ့လြဲခဲ့တယ္
ေသကာနီးေတာ့ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ
၀ိမုတၱိေကာင္းကင္မွာ ပ်ံသန္းဖုိ႕
အေတာင္အလက္ကမစုံ
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကုိယုံခဲ့တယ္
ဒုကၡသစၥာကုိယုံခဲ့တယ္
ေငြကုိေတာ့ မယုံတစ္၀က္ယုံတစ္၀က္

သံသရာက ညႇီေစာ္နံေနၿပီ
အဲဒီပန္းပုကုိ ဘယ္ဟင္းလင္းျပင္မွာထားမလဲ
ပန္းပုမွာကုိက ဟင္းလင္းျပင္ရွိၿပီးသားပါ
႐ူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္လုိ႕ရတယ္
အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္လုိ႕ရတယ္
ဒါေပမဲ့ေသခ်င္ေယာင္ေဆာင္လုိ႕မရဘူး
ငါ့ရဲ႕ျဖစ္တည္မႈကုိ သတ္မွတ္ဖုိ႕

ႏုိင္ငံသားကဒ္ျပားတစ္ခုပဲရွိတယ္
ခုခ်ိန္ထိ မိသားစုသန္းေခါင္းစာရင္းထဲက
႐ုန္းမထြက္ႏုိင္ေသး
ငါ့ရဲ႕ ေရြ႕ေျပာင္းပုံစံ
ဘယ္ေန႕မ်ားဘယ္သူ႕ထံေရာက္မွာလဲ
ဖ်ာတစ္ခ်ပ္ေပၚက ငရဲကုိသိခဲ့ၿပီ
ဖိနပ္တစ္ရံေပၚက ငရဲကုိသိခဲ့ၿပီ

တစ္ေန႕ထမင္းႏွစ္နပ္စားသလုိ
တစ္ေန႕ကဗ်ာႏွစ္ပုဒ္ဖတ္လုိ႕ မလုိအပ္ဘူးလား
ေခတ္ႀကီးတစ္ခုလုံးအေၾကာေပးထားလုိက္ခ်င္တယ္
သတင္းနဲ႕နည္းပညာ ေခတ္ႀကီးၿပီးရင္
ကဗ်ာေခတ္ႀကီး မလာဘူးလုိ႕ဘယ္သူေျပာႏုိင္မလဲ။ ။

ၾကည္ေမာင္သန္း

ကဗ်ာ ၁၀၀ ႏွင့္ ကဗ်ာဆရာကြယ္လြန္ျခင္း

++++++++++++++++++++++++++++++

က်ားနာတစ္ေကာင္ရဲ႕အတၳဳပၸတၱိ

ကုိယ့္က်န္းမာေရး ကုိယ္မယုံရတဲ့ဘ၀မွာ
ေနာက္ထပ္ ဘာကုိ ယုံရဦးမွာလဲ။
စာလုံးေတြကုိ စုပ္ယူရင္း
လူျဖစ္ေအာင္လုပ္ခဲ့ရ
ပီပီသသေတာ့လည္း မဟုတ္ပါဘူး။
ေန႕စဥ္နဲ႕အမွ် ၀တၱရားေတြ ထူထပ္ဖိစီး
ၾကာလာေတာ့ ၀ဋ္ေႂကြးေတြျဖစ္
ေဟာဒီနာက်ည္းဖြယ္ႏွစ္ေတြအတြင္း
ျငင္းဆန္ခဲ့ရတာ ခပ္မ်ားမ်ား
လက္ခံႏုိင္စရာ နည္းပါးလြန္းတယ္။
တခ်ဳိ႕လူေတြအတြက္ လိုအပ္ခ်င္ လုိအပ္လိမ့္မယ္
လက္၀တ္ရတနာ
ဒါမွမဟုတ္ အားျဖည့္အခ်ိဳရည္
ဒါမွမဟုတ္ ယာဥ္ေမာင္းလုိင္းစင္။
ကၽြန္ေတာ့္အတြက္
အေရးတႀကီး လုိအပ္ေနတာ မ်က္ရည္
ကုိယ့္မ်က္ရည္ ကုိယ္ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနခဲ့တာ
ႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ ၾကာၿပီ။

ရန္ကုန္ရဲ႕ ေျမေအာက္ေလာကမွာ က်င္လည္ခဲ့သူတစ္ေယာက္
အေရွ႕ေတာင္အာရွက ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕မွာ
ခႏၶာကုိယ္သာ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံႏုိင္ခဲ့။
သက္တမ္းေတြကုိ ဘာနဲ႕တုိင္းတာၾကမလဲ
ပတ္သတ္ဖူးခဲ့တဲ့ မိန္းမေတြနဲ႕လား
ရွာေဖြခဲ့သမွ် ေငြစကၠဴေတြနဲ႕လား
သတင္းစာေတြနဲ႕ပဲလား။

ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့လည္း
ကုိယ့္နာမည္ေရွ႕မွာ ဘာမွ မရွိ
ကုိယ့္နာမည္ေနာက္မွာလည္း ဘာမွ မရွိ
ပကတိ အထီးက်န္မႈမွာ
ေလသံကုိ ေလွ်ာ့ခ်ထားခဲ့ပါတယ္။

ညက
စပါတာကတ္ကုိ ျပန္ဖတ္တယ္
သီခ်င္းေတြကုိ တ၀တၿပဲ ထုိင္ေသာက္တယ္
ကုိယ့္ကုိကုိယ္ သစၥာေဖာက္ဖုိ႕ ႀကိဳစားၾကည့္တယ္
(ဒါေပမယ့္ မေအာင္ျမင္ပါဘူး)။

ခုေတာ့
ဆုိင္းဘုတ္ေတြၾကားမွာ
မင္းေရာ ငါပါ အသက္႐ႈမွားခဲ့ၾကၿပီ

ၾကည္ေမာင္သန္း

ဇန္န၀ါရီ ၁၉၉၇

++++++++++++++++++++

ဒီႏွစ္အတြက္ သံေ၀ဂ

ဒီႏွစ္
ဒီႏွစ္ထဲမွာ
ကၽြန္ေတာ္ အသက္တစ္ႏွစ္ပုိႀကီးခဲ့

ခႏၶာကုိယ္မွာ အေလးခ်ိန္တုိးခဲ့
ၿငီးေငြ႕ဖြယ္ရာ အထီးက်န္မႈထဲမွာ
စီးကရက္လည္းျဖတ္ႏုိင္ခဲ့။

ဒီႏွစ္ထဲမွာပဲ
သစ္ေတာေတြေပၚတည္ေနတဲ့ ဘ၀ေတြကုိျမင္ခဲ့ရ
စက္႐ုံေတြေပၚတည္ေနတဲ့ ဘ၀ေတြကုိျမင္ခဲ့ရ
ကင္မရာေတြေပၚတည္ေနတဲ့ ဘ၀ေတြကုိ ျမင္ခဲ့ရ။

ဒီႏွစ္ထဲမွာပဲ
အာ႐ွက်ားေတြရဲ႕ ပါးစပ္ထဲက အမဲသားတစ္ဖက္
သြားၾကားညပ္တာကုိ ျမင္ခဲ့ရေပါ့။

ဒီႏွစ္
ဒီႏွစ္ထဲမွာ
မုိးႀကီးေရလွ်ံမႈေတြကုိ ႀကံဳေတြခဲ့
ေလထုညစ္ညမ္းမႈနဲ႕ ပက္ပင္းတုိးခဲ့
ေငြေၾကးကေမာက္ကမျဖစ္မႈနဲ႕လည္း ရင္ဆုိင္းခဲ့။

ဒီႏွစ္ထဲမွာပဲ
အေရးႀကီးတဲ့ ကိစၥေတြရွိေနရဲ႕
သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းဖုိ႕လည္း အေရးႀကီးတာပဲ
လူ႕ဂုဏ္သိကၡာနဲ႕အညီေနထုိင္ဖုိ႕လည္း အေရးႀကီးတာပဲ
ေရတြက္စရာ ေငြစကၠဴေတြရွိဖုိ႕လည္း အေရးႀကီးတာပဲ
အိမ္နဲ႕ေ၀းေနၾကသူေတြ
ကုိယ့္အိမ္ကုိ ျပန္ေရာက္ဖုိ႕လည္း အေရးႀကီးတာပါပဲ။

ဒီႏွစ္ထဲမွာပဲ
ဗာဆာခ်ီ၊ ဒုိင္ယာနာ၊ မာသာထရီဇာ
ဂၽြန္ဒင္ဗာ၊ ဟာ႐ုိးေရာ္ဘင္
တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္
ေသမင္းက
ဘ၀ေတြကုိ တစ္ဇြန္းခ်င္းေသာက္လုိ႕ေနရဲ႕။

ဒီႏွစ္
ဒီႏွစ္ထဲမွာ
အက္စပရင္ေဆးျပားေတြ ႏွစ္တစ္ရာျပည့္ခဲ့တယ္။
ႏု-အက္တလီစာခ်ဳပ္ ႏွစ္ငါးဆယ္ျပည့္ခဲ့တယ္။

ဒီႏွစ္
ဒီႏွစ္ကေတာ့
ျမစ္ေရေတြလုိ စီးဆင္းသြားေလရဲ႕။
ၾကည္ေမာင္သန္း

ဇန္န၀ါရီ ၁၉၉၈

+++++++++++++++++++++++

ျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥ

ျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥကို
ဘာလို႔ မလုပ္ေသးတာလဲ
ျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥကို
ဘာလို႔ ေႏွာင့္ေႏွးေနၾကတာလဲ
ျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥ
မာန္မာနေတြရွိေနလို႔လား
ျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥ
ငဲ့ကြက္စရာေတြရွိေနလို႔လား
ျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥ
နစ္နာစရာေတြ မရွိဘူးလို႔ထင္ပါတယ္
ျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥ
အားလံုးေကာင္းမယ့္ ကိစၥပါ
ျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥ
အားလံုးေကာင္းမယ့္ ကိစၥပါ
ျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥ
အားလံုး၀မ္းသာၾကမွာပါ
ျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥ
လက္ခုပ္ဆိုတာ တစ္ဘက္တည္း တီးလို႔မရဘူးေလ
ျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥ
လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ရမွာပါ့
ျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥ
ေနာက္မက်ေသးပါဘူး
ျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥ
အခ်ိန္ရွိပါေသးတယ္
ျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥ
စိတ္ရွည္ေပးၾကပါ
ျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥ
နတ္လူသာဓုေခၚမွာပါ။

လွသန္း

(ပိေတာက္ပြင့္သစ္။ အမွတ္ ၄၂ ။ စက္တင္ဘာ၊ ၂၀၁၁ )

++++++++++++++++++++++++++++++

ေအးရာေအးေၾကာင္း

ယုံသလုိေနခဲ့ၿပီ
ၾကဳံသလုိေနခဲ့ၿပီ…။
ေစ်းဆစ္ခံလုိက္ရတဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္အတြက္
ေစ်းဆစ္သူရဲ႕ လွ်ာကုိပဲၿဖတ္ရမလား
ပန္းခ်ီဆရာရဲ႕ လက္ကုိပဲၿဖတ္ရမလား….။
ကဗ်ာေတြရွင္ခ်င္ရင္
ကဗ်ာဆရာေတြေသဖုိ႔သာၿပင္ေပေတာ့…။
ကုိယ့္အေၾကာင္းကုိေမ့ထားခ်င္လုိ႔
သူမ်ားအေၾကာင္းေလွ်ာက္ေၿပာေနတာ..။…။

ၾကည္ေမာင္သန္း

+++++++++++++++++++++++++++++

အယူသည္းျခင္း သီခ်င္းတစ္ပုဒ္

မယူပါရေစနဲ႕
သူမ်ားႏွာေခါင္းေပါက္နဲ႕ ဦးေႏွာက္ေတြ
မယူပါရေစနဲ႕
မ်က္ရည္ေပါက္ႀကီးငယ္နဲ႕ သူမ်ားမသဒၶါေရစာကုိ
မယူပါရေစနဲ႕
လူရာ၀င္႐ုံသက္သက္ အ၀တ္အစားေတြကုိ
မယူပါရေစနဲ႕
ေနျမင္ညေပ်ာက္ ေငြစကၠဴေတြကုိ
မယူပါရေစနဲ႕
အ႐ူးပါးေတြရဲ႕ သင္ခန္းစာကုိ
မယူပါရေစနဲ႕
လူနာခုတင္ေပၚက သံေယာဇဥ္ေတြကုိ
မယူပါရေစနဲ႕
က်န္စာသင့္ေနတဲ့ အေဆာက္အဦးကုိ
မယူပါရေစနဲ႕
မိန္းမပ်က္တစ္ေယာက္ရဲ႕ က႐ုဏာသန္႕သန္႕ကုိ
မယူပါရေစနဲ႕
မ်က္ျဖဴဆုိက္ေနတဲ့ အစီရင္ခံစာကုိ
မယူပါရေစနဲ႕
အပူတျပင္း ၀န္ေဆာင္မႈေတြကုိ
မယူပါရေစနဲ႕
ရန္သူက ခ်ီးျမႇင့္တဲ့ ႏွစ္သိမ့္ဆုေတြကုိ
မယူပါရေစနဲ႕
အလွဴခံထားတဲ့ အေသြးအသားေတြကုိ
မယူပါရေစနဲ႕
သက္တမ္းမဲ့ ေႏွာင္ႀကိဳးေတြကုိ
မယူပါရေစနဲ႕
မယူပါရေစနဲ႕
မယူပါရေစနဲ႕
အေၾကာက္အကန္ ျငင္းဆန္လုိက္ရဲ႕
မယူပါရေစနဲ႕
ဒီဘ၀အတြက္ ေနာက္က်ေနတဲ့လူပါ
မယူပါရေစနဲ႕
ေနာက္ဘ၀အတြက္ေစာပါေသးတယ္
မယူပါရေစနဲ႕

ၾကည္ေမာင္သန္း
+++++++++++++++++++++++++++

ကိုယ့္ဖိနပ္ဟာ ကိုယ့္ခံတပ္ပါပဲ

က်န္းမာေရးမေကာင္းလို႔
၀င္ေငြမေကာင္းလို႔
မိုးေလ၀သမေကာင္းလို႔

ခုလိုအခက္အခဲေတြထဲမွာ
ဖိနပ္သဲၾကိဳးကိုသတိထားေနရ
ခံုကလည္းလႈပ္လႈပ္
ၿမင္းကလည္းလႈပ္လႈပ္
ၿပဳတ္က်သြားခ်င္လည္းသြား
ဒုကၡဆိုတာသစၥာတရား

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕မိုက္မဲမႈမ်ား
ေလာကၾကီးကအလိုက္သိပါ့မလား

ေရၿပင္ရဲ႕မာယာကိုမုန္းတယ္
ပိုက္ကြန္ထဲကငါးေတြကိုသနားတယ္
ေထာင္ေခ်ာက္ကိုလိုက္႐ွာေနတဲ့သားေကာင္ဆိုတာ႐ွိပါ့မလား
ေပ်ာ္႐ႊင္မႈဆိုတာေလွာင္အိမ္ထဲမွာမေမြးဖြားဘူး

ၿပိဳင္ကားတစ္စီးလိုဓါတ္ဆီၿဖဳန္းခဲ့ၿပီးၿပီ
လူနာတင္ယာဥ္တစ္စီးလိုအသံုး၀င္ခ်င္တယ္

ေရာ့ခ္အင္႐ုိးတစ္ေခတ္လံုးကိုနားေထာင္ခဲ့တယ္
ပြင့္လင္းတဲ့လူ႔ေဘာင္ကိုေမွ်ာ္လင့္မိတယ္
ကဗ်ာနဲ႔ဘ၀ကိုခ်ည္ေႏွာင္ထားခဲတယ္

သူငယ္ခ်င္းရယ္ဒီဇာတ္လမ္းမွာ
လူဆိုးေတြတစ္ေယာက္မွမေသေသးဘူးလား
လူေကာင္းေတြဒုကၡမ်ားလွပါၿပီကြယ္

အသက္တစ္ေခ်ာင္းလံုးဆံုး႐ႈ႔ံးမယ္ဆိုရင္
နာမည္တစ္လံုးေတာ့အဖတ္တင္ခ်င္တယ္

ေခ်ာက္ကမ္းပါးစြန္းကလူကို
တြန္းအားေတြမေပးၾကပါနဲ႔
ေၿပးစရာေၿမမ႐ွိေတာ့တဲ့အခါ
ကိုယ့္ဖိနပ္ဟာကိုယ့္ခံတပ္ပါပဲ။ ။

လွသန္း

+++++++++++++

လက္ေမာင္းေသြးကို ေဖာက္ၾကည့္ျခင္း(၂)

ညေနေစာင္းထိုင္ခံုေပၚမွာ
သ႐ုပ္ေဆာင္ေကာင္းတဲ့နား႐ြက္တစ္စံုနဲ႔
၀ါ႐ွင္တန္ကိုနားေထာင္တယ္
လန္ဒန္ကိုနားေထာင္တယ္
ရန္ကုန္ကိုနားေထာင္တယ္

ခံုမင္စရာေကာင္းတဲ့ကမၻာၾကီးေပၚမွာ
ၿပင္းထန္တဲ့ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ႐ွိေနရဲ႕

ေရစီးေၾကာင္းေတြကို
ေၿပာင္းၿပန္လွန္ၾကည့္ရတာ
အရသာမေတြ႕ဘူးလား
ႏွလံုးသားထဲက ပထ၀ီ၀င္အတြက္
ဦးေႏွာက္ထဲကသမိုင္းအတြက္
လႈိင္းလံုးၾကီးေတြတည္ေဆာက္ၾကည့္တယ္
မဟာတံတိုင္းၾကီးးကိုလည္းေခါင္းနဲ႔ေၿပးေဆာင့္မိတယ္

တစ္ခါကအေဆာက္အဦသုေတသနဌာနမွာ
ငါဟာအလုပ္သမားတစ္ေယာက္ၿဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္
အေဆာက္အဦေတြရဲ႕အတြင္းေရးကို
သိသင့္သေလာက္ေတာ့သိခဲ့ပါရဲ႕

ခုေတာ့ငါဟာ လက္မ႐ြံ႕ကဗ်ာဆရာ
လူနာေတြမ႐ွိပဲဆရာ၀န္ေတြ႐ွိပါ့မလား
ဘဏ္တိုက္ေတြမ႐ွိပဲဘဏ္ဓါးၿပေတြ႐ွိပါ့မလား

ေဟာဒီေက်ာက္နံရံထက္မွာ
ငါတို႔မ်ိဳးဆက္ရဲ႕အသံကိုထြင္းထုလိုက္မယ္
တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာမတန္တဆအနစ္နာခံမႈေတြ
ၾကီးၿမတ္လွပစြာ႐ွင္ၿပန္ထေၿမာက္လာမယ္

ငါ့ကိုယ္ငါသရဏဂံုတင္ၿပီးၿပီ
ကိုေဖာ္ေ၀းကိုသစၥာခံဖို႔
ေခတ္ေပၚကဗ်ာေစတီမွာထီးေတာ္သစ္တင္လွဴပူေစာ္ဖို႔
ၿမန္မာကဗ်ာေတြကိုပထမဆံုး သဂၤ ါယနာတင္ဖို႔
ငါေရာက္လာခဲ့တယ္။ ။

လွသန္း

+++++++++++++

အေနအထိုင္မတတ္မွဳမ်ား

ၾကယ္ေတြမရိုးမရြ
ေကာင္းကင္ က်ိဳးၾကေတာ့မယ္
ေျမၾကီးကိုေရႊ႕ထားရရင္ ေကာင္းမလား။ ။

လမ္းဆိုးလို႔ ယာဥ္ပ်က္တာ
ဘယ္သူ႕ကို စြဲခ်က္တင္ရမလဲ။ ။
မ်ိဳးဆက္တစ္ခုလံုး ခ်ေကၽြးခဲ႔တာေတာင္
ေရွ႕ေရးက မေကာင္းႏိုင္ေသးဖူး။ ။

မာယာမ်ားတဲ႔ မ်က္ခင္းျပင္မွာ
က်င္းစိမ္ဖို႔ၾကိဳးစားသူ ေဂါက္ရိုက္သမား။ ။

ဒါကိုအျပစ္လို႔ေခၚရင္
အျပစ္တင္ခံပါ့မယ္။ ။

က်ဴးလြန္ခဲ့သမွ်မွာ ထူးခၽြန္ဖုိ႕ပဲလိုတယ္။ ။

ပိတ္ထားတဲ့ေန႔

လမိုက္ည
ေကာင္းကင္ၾကီးကအေမွာင္ထဲလြင့္ေမ်ာလို႔ရယ္
ၾကယ္ေတြကမပြင့္တပြင့္
နံရံကမီးခလုတ္ကိုဖြင့္လိုက္တယ္
ဒါေပမယ့္ ေန႔ကပိတ္ထားဆဲ

အိမ္တံခါးေတြကိုဖြင့္လိုက္တယ္
ေနေရာင္ကမပြင့္တပြင့္
ပန္းေတြကပြင့္တခ်ိဳ႕ေၾကြတခ်ိဳ႕
ဒါေပမယ့္ ေန႔ကပိတ္ထားဆဲ

သတင္းစာကိုဖြင့္ၾကည့္တယ္
ေရဒီယိုကိုဖြင့္ၾကည့္တယ္
႐ုပ္ၿမင္သံၾကားကိုဖြင့္ၾကည့္တယ္
ကိုယ့္ရင္ဘတ္ကိုယ္ေတာ့ဖြင့္ၾကည့္လို႔မရ
ေန႔ကေတာ့ပိတ္ထားဆဲ

ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ
ေန႔တဓူ၀(နိစၥဓူ၀) ေဒါသေတြအတြက္
ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ
ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်ဆာေလာင္မႈေတြအတြက္
ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ
သားေၾကာၿဖတ္ခံလိုက္ရတဲ့အနာဂါတ္အတြက္
ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ
ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ
ေန႔ကေတာ့ပိတ္ထားဆဲ
ပိတ္ထားတဲ့ေန႔ကိုဖြင့္ဖို႔ေသာ့တစ္ေခ်ာင္း
ဘယ္သူ႔ဦးေခါင္းထဲမွာ႐ွိသလဲ
ကၽြန္ေတာ္လိုက္ၾကည့္ေနမိတယ္။

ပိတ္ထားတဲ့ေန႔ကိုဖြင့္မယ့္ေသာ့တစ္ေခ်ာင္း
ကၽြန္ေတာ့္လက္ေမာင္းမၿဖစ္ႏိုင္ဘူးလား။ ။

လွသန္း

+++++++++++++++++++++++++

လူသားဆန္ခ်င္တာတရားတယ္

ၿမစ္တစ္စင္းနဲ႕အတူပူးခ်ည္
စြန္႔စြန္႔စားစားစီးဆင္းခဲ့တယ္
တစ္ခါမွမၿမင္ဘူးတဲ့ေန႔ေတြကိုၿမင္ခ်င္လြန္းလို႔ပါ။

ေၿမပံုမွာမပါတဲ့ကၽြန္းေတြ
ပင္လယ္ထဲမွာအမ်ားၾကီး႐ွိတယ္
ေရထဲကငါးကို
ေလထဲမွာပ်ံေနတဲ့သိမ္းငွက္ကဖမ္းယူစားတယ္
ဒါသဘာ၀ပဲလား
နက္နက္႐ိႈင္း႐ိႈင္းတိုး၀င္သြားရင္
ဘာေတြၿမင္ရဦးမလဲ

ကမၻာေပၚမွာ
မနက္ၿဖန္ကိုၿမင္ရတဲ့ေနရာေတြလည္း႐ွိ
မနက္ၿဖန္ကိုမၿမင္ရတဲ့ေနရာေတြလည္း႐ွိ
ကိုယ္ေရာက္ေနတဲ့ေနရာကို
ကိုယ့္ဟာကိုယ္သိဖို႔အေရးၾကီးရဲ႕

မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ေၿပာတာသတိရမိတယ္
အခန္းတစ္ခန္းလိုခ်င္တယ္တဲ့
ေအးေအးေဆးေဆးဘုရား႐ွိခိုးဖို႔
အမူးလြန္တဲ့အခါထိုးအန္ဖို႔
အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ကိုဧည့္ခံဖို႔တဲ့
အိုး…လူသားဆန္လွခ်ည္လား

ကၽြန္ေတာ္ကေရာဘာထူးလို႔လဲ
အာဇာနည္ေတြကိုေလးစားမယ္
ကိုယ္ဟန္ၿပမယ္ေတြကိုၿပစ္မွားမယ္
ထမင္း၀၀စားခ်င္တယ္
ဒါလည္းလူသားဆန္ၿခင္းတစ္မ်ိဳးၿဖစ္ႏိုင္ရဲ႕

ဒါေပမယ့္ေရွ႕မွာ
ဂ်ဴးလူမ်ိဳး ေၿခာက္သန္းေက်ာ္ေသခဲ့ၿပီးၿပီ
ကေမၻာဒီယားၿပည္သူတစ္သန္းေက်ာ္ေသခဲ့ၿပီးပါၿပီ
ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာကိုေလွ်ာဖြပ္ဖို႔
လြတ္လပ္မႈ႐ွိမွၿဖစ္မယ္

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြဟာလုပ္ၾကံခံလိုက္ရတယ္
အနာဂါတ္ကေတာ့အသက္ငင္ေနဆဲ
မၾကာခင္႐ွင္ၿပန္ထေၿမာက္ေလမလား

စိတ္ဓါတ္က်စရာအေၾကာင္းမ႐ွိ
ေနာင္တရစရာအေၾကာင္းမ႐ွိ
ေဟာဒီ့ညတစ္ညရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ဟာ
“မ” ဓါတ္ၿဖစ္ေနတာေသခ်ာခဲ့ၿပီပဲ..။ ။

လွသန္း
++++++++++++++++++++

မိ္မိကိုယ္ကိုအဓြန္႔႐ွည္ေရး

နာရီလက္တံက
ကၽြန္ေတာ့္ကိုရန္စေနတယ္
အခိ်န္သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူးတဲ့

ကၽြန္ေတာ္စီးထားတဲ့ဖိနပ္ပ႔
ကၽြန္ေတာ့္လြတ္လပ္မႈကိုအဆံုးသတ္သြားေစရဲ႕
မာရ္နတ္ခမ်ာ
ကၽြန္ေတာ့္ဓါတ္ခံကိုမသိ႐ွာဘူး

တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ဆံုး႐ႈံးမႈေတြဟာ
အမွတ္တရရုပ္တုေတြၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္လာမွာေပါ့

ခုေတာ့ေကာင္းေသာေန႔ႏွင့္ေတြ႕ခြင့္မ႐ွိ
မိုးေလ၀သမွန္ကန္ဖို႔သာ
အသံခ်ဲ႕စက္ကိုအသံုးၿပဳခဲ့ပါတယ္

ေန႔စဥ္ဇယားမွာ
ထမင္းစားမေကာင္းတဲ့အခါလည္း႐ွိ
ေခါင္းကိုက္တဲ့အခါလည္း႐ွိ
တစ္ခုခုကို႐ိုက္ခြဲခ်င္တဲ့အခါမ်ိဳးလည္း႐ွိတာေပါ့

မေလွ်ာ့ေသာဇြဲနဲ႔
အသည္းကြဲလဲကြဲပေစ
ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ကိုယ္အတူမေနရတာ
ရင္နာဖို႔ေကာင္းတယ္

ကံၾကမၼာအလွည့္အေၿပာင္းမွာ
စုေဆာင္းထားတဲ့သဲလြန္စေတြအတြက္
တရားခံၿပသက္ေသၿဖစ္ခ်င္တယ္

ခ်စ္လွစြာေသာေဖေဖနဲ႔ေမေမ
ကၽြန္ေတာ္အဓြန္႔႐ွည္ဖို႔
ကၽြန္ေတာ္ေသခ်ာခဲ့ပါၿပီ။ ။

လွသန္း

++++++++++++++++++++++++++++

လူငယ္ဘ၀ကြယ္လြန္ၿခင္း

ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးမွာ
ဘာသာစကားေၿပာသင္တန္းေတြ
ကြန္ပ်ဴတာသင္တန္းေတြ
ေအာင္လက္မွတ္ေတြမ႐ွိခဲ့ပါ

ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးမွာ
ဗီဒီယိုဂိမ္းေတြ
ကာရာအိုေကေတြ
စိတ္ၾကြေဆးၿပားေတြလည္းမ႐ွိခဲ့ပါ

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးမွာ
ေရဒီယိုတစ္လံုး
ဂစ္တာတစ္လက္နဲ႔
စာအုပ္ေသတၱာပဲ႐ွိခဲ့ပါတယ္

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးမွာ
႐ုပ္႐ွင္႐ုံသည္သာအၿငိမ္းခ်မ္းဆံုးနားခိုရာ
တစ္ခါတရံစိတ္ေၿပေပ်ာက္စရာ
အၿပာေရာင္စာအုပ္မ်ားနဲ႔သာ

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးမွာ
စက္ဘီးေလးတစ္စီးေတာင္မ႐ွိခဲ့သလို
ရည္းစားလည္းတစ္ေယာက္မွမ႐ွိခဲ့ပါ

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးမွာ
ဘီယာဆုိင္ေတြႏုိက္ကလပ္ေတြမ႐ွိခဲ့ပါ
စာအုပ္ဆိုင္နဲ႔လက္ဖက္ရည္ဆိုင္သာ
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ကမၻာ

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးမွာ
ခေပါင္းစီးကရက္တစ္ဘူးနဲ႔
ၿမိဳ႕ပတ္ရထားကိုမူးေအာင္စီးခဲ့ဖူးပါတယ္

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးမွာ
လူငယ့္ေရးရာညေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း႐ွိခဲ့သလို
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လည္ပလက္ေဖာင္းဟာလဲ
သင္တန္းေက်ာင္းၾကီးတစ္ေက်ာင္းပါပဲ

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးမွာ
ဒိုင္ယာရီစာအုပ္လြယ္အိတ္ထဲထည့္လို႔ေလွ်ာက္သြားခဲ့တာ
အသည္းကြဲသီခ်င္းေတြေအာ္ဆိုခဲ့တာ
အနာဂါတ္လြမ္းခ်င္းကဗ်ာေတြေရးသားခဲတာ

အခုေတာ့
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးလည္း
ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ပါၿပီ
တစ္တိုင္းၿပည္လံုးကိုၿဖတ္စီးသြားတဲ့
ေကာက္ေကာက္ေကြ႕ေကြ႕ၿမစ္ၾကီးထဲမွာ
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕လူငယ္ဘ၀ေလးဟာ
နစ္ၿမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ပါၿပီ။ ။

လွသန္း
++++++++++++++++++++++

ၿပီးၿပည့္စံုတဲ့ကမၻာ

မႈန္ေနတဲ့မ်က္လံုးေတြအတြက္
မ်က္မွန္အေကာင္းစားေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

ပိတ္ေနတဲ့ႏွာေခါင္းေတြအတြက္
ဟင္းခတ္အေမႊးအၾကိဳင္ေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

ေလးေနတဲ့နားေတြအတြက္
ဥၾသဆြဲသံေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

အဆီၿပန္မ်က္ႏွာေတြအတြက္
ေရခဲစိမ္မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

နံေစာ္ေနတဲ့ခႏၶာကိုယ္ေတြအတြက္
ကမၻာေက်ာ္ေရေမႊးေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

ေညာင္းညာနာက်င္ကိုက္ခဲမႈေတြအတြက္
ၿပည္တြင္းၿဖစ္ဒါဏ္ေၾကလိမ္းေဆးေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

မိႈတက္ေနတဲ့သီခ်င္းေတြအတြက္
ဓါတ္ၿပားအသစ္ေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

လိမ္ညာေနတဲ့ကဗ်ာေတြ၊၀တၳဳေတြအတြက္
မသမာတဲ့စာမ်က္ႏွာေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

ဖံုတက္ေနတဲ့သတင္းစာေတြအတြက္
လွ်ာထြက္ေနတဲ့ခ်ိန္ခြင္ေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

အေညာင္းမိေနတဲ့ဦးေႏွာက္ေတြအတြက္
ဘက္လိုက္တတ္တဲ့ကြန္ပ်ဴတာေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

စိတ္ကူးေတြထင္ရာစိုင္းးဖို႔အတြက္
ေနာက္ခံသမိုင္းအခ်က္အလက္ေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

ပုတ္သိုးတဲ့ခႏၶာကိုယ္ေတြအတြက္
လတ္ဆတ္တဲ့အစားအစာေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

မစင္ၾကယ္တဲ့အာ႐ံုေတြအတြက္
၀ိပႆနာတရားေတြ႐ွိခဲ့ၿပီ

မလြတ္ေၿမာက္ႏုိင္တဲ့ဘ၀ေတြအတြက္
မဂၢင္႐ွစ္ပါး႐ွိခဲ့ၿပီ။ ။

လွသန္း
++++++++++++++++++++++++++++++++++++
အာရွတုိက္ရဲ႕တစ္ေနရာ

(၁)
အမွန္တကယ္ဖြံ႕ျဖိဳးဆဲ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ရဲ႕ရြာ
ျမိဳ႕ေတာ္နဲ႕ ကီလိုမီတာ ၆၀ ခန္႕ေ၀းတဲ႔ေနရာ
အေ၀းေျပလမ္းမၾကီးရဲ႕ ပခံုးေပၚမွာ
ေလးထပ္တုိက္ ၈လံုးနဲ႕ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ႔ရြာ
အာရွတိုက္ရဲ႕ တစ္ေနရာလို႕ ဆိုပါစုိ႕
အဲဒီရြာရဲ႕ အဌမေျမာက္တုိက္ အခန္းတစ္ခန္းထဲမွာ
အင္ဒိုနီးရွားလူငယ္ ၄ ေယာက္
(၂ေယာက္က ညီအကို)
ဘဂၤလားေဒ႔ရွ္လူရြယ္တစ္ေယာက္
ျပီးေတာ႔ငါတုိ႕၂ ေယာက္
ဓါရဏ ပရိတ္၊ ကိုရ္အမ္က်မ္း၊ ေရာ႔ခ္သီခ်င္း
ဂ်င္းေဘာင္ဘီ၊ ၀ိုင္ယာၾကိဳးေခြမ်ားနဲ႕
အမ်ိဳးအမည္မသိ အလွေမြးငွက္ ၂ ေကာင္
တစ္အိုးတစ္အိမ္ ထူေထာင္လုိ႕ေနၾက
သူတုိ႕ဘ၀ေတြဟာ
အေရွ႕ေတာင္အာရွကြ်န္းဆြယ္ေပၚက
အၾကမ္းထည္ပစၥည္းပစၥယေတြနဲ႕
ခပ္ဆင္ဆင္တူေနရဲ႕

(၂)
နာရီစက္သံေၾကာင္႔
အထိတ္တလန္႕ႏိုးထ
အိမ္ေရးမ၀တဲ႔မ်က္လံုးထဲမွာ
ႏွင္းေတြ အတံုးအရံုးက်ေနတဲ႔ မနက္ခင္း
ရြာလည္လမ္းထိပ္မွာ ေရသန္႕ဘူးကိုယ္စီနဲ႕
အလုပ္ဆင္းဖုိ႕ အဆင္သင္႔ျဖစ္ေနျပီ
တစ္ေနကုန္ ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးဆီကုိသြား
ျမင္႔မားတဲ႔အေဆာက္အအံုေခါင္မိုးေတြေပၚတက္
ဆံပင္ေတြ အရည္ေပ်ာ္က်မတတ္ ေနေရာင္ေအာက္မွာ
ေခြ်းေတြ သံေတြ မခ်ိမဆန္႕အလုပ္လုပ္ၾက
အဲဒီအလုပ္ဟာ အသက္အႏၱရာယ္နဲ႕နီးေပမဲ႔
"ေငြမရိွတာလည္း အသက္အႏၱရာယ္နဲ႕ နီးတာပဲ"လို႕
ဘဂၤလားေဒ႔ရွ္လူငယ္က မွတ္ခ်က္ခ်တယ္
ေန၀င္ရီတေရာမွာ
ေက်ာေပၚ အေမာေတြထမ္းျပီးျပန္လာၾက
ေရခ်ိဳးခန္းကို သူ႕ထက္ငါဦးေအာင္ အလုအယက္တုိးေခြ႕၀င္ၾက
ဒါဟာ နိစၥဓူ၀ကိစၥ
ညက်
တစ္ဆိုင္တည္းေသာ ပင္လယ္စာဆုိင္မွာ
ေဒသရဲ႕ရိုးရာထမင္းေၾကာ္ကိုစားရင္း
စကားစမျမည္ဆိုၾက
က်ိဳးပဲ႔ေနတဲ႔ ဘာသာစကားနဲ႕ပ
ျပီးေတာ႔ ကိုကာကိုလာတစ္ပုလင္းေသာက္ရင္း
ေလညင္းနံ႕သင္းတဲ႔ စီးကရက္ကိုဖြာရိွဳက္
ဂ်က္ဂြာကားတစ္စီးရဲ႕ ေနာက္ကိုေျပးလုိက္သြားတဲ႔စိတ္ကူးေတြ
သဘာ၀က်ပါတယ္ေလ
စားေသာက္ဆုိင္က အျပန္
လမ္းေဘးအမ်ားသံုးဖုန္းကေန
ကိုယ္႔တုိင္းျပည္ကို ဖံုးဆက္သူဆက္
တုိက္ေပၚျပန္တက္ျပီး ေရဒီယုိ နားေထာင္သူနားေထာင္
ေန႕လယ္ကေတြ႕ခဲ႔တဲ႔ ေပါင္တံျဖဴျဖဴနဲ႕ တရုတ္မေလးကို
စိတ္ကူးယဥ္သူယဥ္
အဓမၼက်င္႔ခံလုိက္ရတဲ႔ ဖိလစ္ပင္းအိမ္ေဖာ္မေလးအတြက္
ကရုဏာသက္သူသက္
ေနရပ္ျပန္ပို႕ခံ ဗီယက္နမ္ေတြအတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သူျဖစ္
ဘုရား၀တ္ျပဳသူကျပဳ
သမားရိုးက် လူ႕အဖြဲ႕အစည္းငယ္ေလးပါပဲ

(၃)
ေန႕စဥ္နဲ႕အမွ်
ကြ်ဲလိုႏြားလုိ အလုပ္လုပ္ရ
အခန္႕မသင္႔ရင္ ေခြးေသ၀က္ေသေသသြားၾက
နက္ရွိဳင္းလွတဲ႔ဆင္းရဲတြင္းထဲက ခုန္ထြက္ဖုိ႕
အလုအယက္ၾကိဳးစားရင္း
အာရွတန္ဖိုးဆိုတာဘာလဲ
ေမးခြန္းေတြထုတ္ရင္း ေၾကကြဲရျပန္
"တရားမ၀င္ အလုပ္သမား" တဲ႔
အာရွက်ားေတြထြားက်ိဳင္းဖုိ႕အေရးမွာ
ခိုင္းႏြားတစ္ေကာင္လုိ လုပ္အားေပးခဲ႔တာကိုပဲ
ဂုဏ္ယူရမလား
အာရွတုိက္ၾကီးကေတာ႔
အပ်ိဳေပါက္တစ္ေယာက္လုိျခယ္သ
ဂ်ပန္၊ ဥေရာပနဲ႕ အေမရိကကို
မ်က္စပစ္ေနေလရဲ႕

(၄)
ျပန္လည္ဆန္းစစ္ၾကည္႕ေတာ႔
ငါတုိ႕ဟာ စက္ရံုတစ္ရံုမျဖစ္ႏုိင္ခဲ႔
ငါတုိ႕ဟာကုမၸဏီတစ္ခု မျဖစ္ႏုိင္ခဲ႔
ငါတို႕ဟာ ဘဏ္တုိက္တစ္ခု မျဖစ္ႏုိင္ခဲ႔
ငါတုိ႕ဟာ ေစ်းကြက္တစ္ခုကို မဖန္တီးႏိုင္ခဲ႔
ငါတုိ႕ဟာ ေစ်းေပါတဲ႔ကုန္ၾကမ္းေတြသာျဖစ္တယ္
အာရွတုိက္ရဲ႕ တစ္ေနရာမွာ စေတးခံဘ၀မ်ားစြာ
ငါတုိ႕ဟာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးမရႏိုင္ေသးပါဘူးကြာ
ငါတို႕ရဲ႕ ဘ၀ဟာ ဘာမွမေသခ်ာလွ
အဲဒီလို မေသခ်ာမႈေတြထဲကပဲ
ေသခ်ာတဲ႔ ဘ၀ကို တည္ေဆာက္ယူရတာ
တုိ႕လူသားေတြရဲ႕ ေမြးရာပါ တာ၀န္ပဲမဟုတ္လား
(၀ဋ္ေၾကြးလည္းျဖစ္ႏုိင္ရဲ႕)
အခုမွ ငါ႔ရဲ႕ကိုယ္ပို္င္ေကာင္းကင္မွာ
ၾကယ္ေရာင္မွိန္ပ်ပ်
ျမင္ရရံုပဲရိွပါေသးတယ္
တစ္ခါတစ္ေလ
နံရံေပၚက ကမာၻ႕ေျမပံုကိုၾကည္႕ရင္း
ငါလြမ္းေနမိရဲ႕
ငါလြမ္းေနခဲ႔တာ
ပီဇာနဲ႕ ဟမ္ဘာဂါေတြကိုမဟုတ္ဘူး
ဟာဒ္ေရာ႔ခ္ကေဖးကုိမဟုတ္ဘူး
"ႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္"လို႕အမည္ရတဲ႕
၀ီစကီပုလင္းလွလွကို မဟုတ္ဘူး
ေအာင္လက္မွတ္ေတြေနာက္ကို ေလွ်ာက္လိုက္ေနတဲ႔
ကြ်န္းတစ္ကြ်န္းကိုမဟုတ္ဘူး
မီရွယ္ယိုးဆိုတဲ႔ ရုပ္ရွင္မင္းသမီးကို မဟုတ္ဘူး
ငါလြမ္းေနခဲ႔တာ
ကံေခေပမယ္႔
ခ်စ္စရာေကာင္းေနတဲ႔ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ကိုပါ
ေလျပင္းထန္တဲ႔ကမ္းေျခက
ငါ႔ရဲ႕ ေျခတံရွည္ အိမ္ေလးကိုပါ။

(၅)
"အမ်ိဳးသားက ႏုိင္ငံျခားမွာေလ ..." ဆိုျပီး
ရပ္ကြက္ထဲမွာ
တခ်ိဳ႕ ဇနီးမယားေတြပါးစပ္အရသာခံၾကတာမ်ိဳးအတြက္နဲ႕ေတာ႔
ဒီေနရာကို ငါဘယ္ထြက္လာပါ႔မလဲ
မိအုိဖအိုေတြရိွေနစဥ္မွာ
အဆင္ေျပေျပ အေၾကြးကင္းကင္းရိွေနေစခ်င္တာအတြက္
ငါ႔ဆႏၵေတြကို ကြပ္မ်က္ခဲ႔ရတာပါ
မိသားစုနဲ႕ အိမ္ကိုခဲြခြာခဲ႔
သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႕ တုိင္းျပည္ကုိခြဲခြာခဲ႔
အဲဒီအတြက္ ရမယ္႔ဆုလာဘ္ဟာ
စကၤာပူက ၾကိမ္ဒဏ္မ်ိဳးေတာ႔ မဟုတ္တန္ရာ
အသားမာတက္ေနတဲ႔လက္နဲ႕
ျပကၡဒိန္ေပၚက ေန႕ေတြကိုေရတြက္ရင္း
"ေလယာဥ္ပ်ံေတြျမင္ရင္ အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္လို႕" ညည္းမိ
ဒါေပမဲ႔ သု၀ဏၰသွ်ံမဟုတ္ေတာ႔ ....

(၆)
ခုေတာ႔
အာရွက်ားေတြရဲ႕ ပါးစပ္ထဲက
အမဲသားတစ္ဖတ္
သြားၾကားညပ္ခဲ႔ရင္ခြင္႔လႊတ္ပါ
ဒါဟာ ဒ႑ာရီမဟုတ္ပါဘူး
အာရွတုိက္ရဲ႕တစ္ေနရာက
ျမံဳေနတဲ႔ အနာေတြပါ
ရင္းေနတဲ႔အနာေတြပါ။ ။

ၾကည္ေမာင္သန္း

ေျခေဆာ့ လက္ေဆာ့ နား

2011-10-13T04:48:00.000-07:00

အေနအထိုင္မတတ္ဘူး အထူအပါးနားမလည္ဘူး
အလိုက္ကမ္းဆိုးမသိဘူး အမွတ္သည္းေျခမရွိဘူး
အေကာင္လိုက္ျပေနတာေတာင္ အရိပ္ကို မဖမ္းမိႏိုင္ဘူး
အသြားမေတာ္ တစ္လွမ္းတဲ့
ငါ့နားက ၾကားေနက် သတင္းထဲ ေခ်ာ္က်တယ္..။ ။

အိျႏၵာ (၂၄.၈.၁၀)

ေသေနတဲ့ နာရီ

2011-09-29T09:08:00.000-07:00

တစ္စကၠန္႔ တစ္စကၠန္႔ခ်င္းကို နာက်င္မႈေတြနဲ႔ေရႊ႕ခဲ့ ေရြ႕ခဲ့

ကိုယ့္ကိုကိုယ္ထြန္းညိွိျပီးေတာ့ အေမွာင္တိုက္ထဲ လင္းလက္ခဲ့

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ မီးပြင့္မတတ္ နံရံဆီ နားစြင့္ေနတတ္ခဲ့

အျပင္မွာ ဘာေရာင္ေတြ ရြာခ်ေနျပီလဲ

လြပ္လပ္ျခင္း ျငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ အမွန္တရား...

လြပ္လပ္ျခင္း ျငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ အမွန္တရား..

ေျခာက္ေသြ႕ တိတ္ဆိတ္တဲ့ အခန္းနံရံမွာ

ဆာေလာင္မႈအေၾကာင္း ပန္းခ်ီေတြေရးဆြဲခဲ့ၾကတယ္။

ငါတို႔ဟာ ဒုကၡနဲ႔ ၾကမ္းတစ္ေျပးတည္းသားေတြပါ

ငါတို႔ဟာ အစစ အရာရာပါ

ႏုပ်ိဴမႈဆိုလည္း ငါတို႔ရဲ႕ ႏုပ်ိဳမႈကိုယူပါ

အခ်ိန္ကာလဆိုလည္း ဒါ ငါတို႔ပိုင္ အခ်ိန္ကာလေတြပါ

အရင္းအႏွီးဆိုရင္လည္း ငါတို႔ဟာ အရင္းအနွီး

အသက္ေသြးခဲဆိုရင္လည္း ငါတို႔ရဲ႕ အသက္ေသြးခဲ..

ငါတို႔ဟာ အရာရာပါ

ေပးဆပ္မႈနံပါတ္စဥ္တိုင္းက အစစအရာရာဟာ ငါတို႔ပါ..

ငါတို႔ေပးဆပ္မႈတိုင္းဟာ ငါတို႔ ယံုၾကည္ခ်က္

ငါတို႕ယံုၾကည္သမွ်က ငါတို႔ သစၥာတရား

ငါတို႔ သစၥာတရားေျခစံုနင္းရပ္ထားတာဟာ ငါတို႔အားလံုးရဲ႕ ေအာင္ေျမ

ငါတို႔ ထိုးေပးထားတဲ့ ခါး တံတားေတြေပၚ

နင္းပါ ျဖတ္ပါ ေလွ်ာက္ပါ လွမ္းပါ..

နင္းျဖတ္ပါ၊ ေလွ်ာက္လွမ္းပါ ၊ မေရာက္ေရာက္ေအာင္သြားၾကပါ

ငါတို႔ဟာ အရာရာပါ ၊ ငါတို႔ဟာ အစစ အရာရာပါ

ေပးဆပ္မႈနံပါတ္စဥ္တိုင္းက အစစအရာရာဟာ ငါတို႔ပါ..

နံရံကို ဖိကပ္နားစြင့္ေနမိတယ္..

အခု အျပင္မွာ ရြာခ်ေနတာ ဘာေရာင္ေတြမ်ားလဲ.....။ ။

အိျႏၵာ

(၂၉.၉.၂၀၁၁)

( ႏွလံုးအိမ္ မဂဇင္းမွာပါခဲ့တဲ့ ေသေနရတဲ့ နာရီေတြအေၾကာင္း ေရးထားတဲ့ ၀တၳဳတိုေလးရဲ႕နာမည္ကုိ ျပန္ယူသံုးထားပါတယ္။)

ဧရာ၀တီရဲ႕ ကဗ်ာေတြ

2011-09-16T08:22:00.000-07:00

ေတြးေတာင္ေတြးမိၾကမွာမဟုတ္တဲ့ စိုးရိမ္ေသာကစိတ္ေတြနဲ႔ ဧရာ၀တီအတြက္ ရင္ပူေနၾကရပါျပီ။

ကဗ်ာဆရာေတြျဖစ္လို႔ ကဗ်ာေတြနဲ႕ ညည္းတြားၾကရေတာ့တာေပါ့။

၂၀၁၁ ဇြန္လ ဧရာ၀တီအထူးထုတ္ ပိေတာက္ပြင့္သစ္မဂၢဇင္းထဲက ကဗ်ာဆရာေတြရဲ႕ ဧရာ၀တီေသာကေတြပါ..

အားလံုးထပ္တူ ထပ္မွ် ခံစားႏိုင္ၾကမယ္ ယံုၾကည္မႈနဲ႔ ပိုစ့္တစ္ခုအျဖစ္ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္။

ေရျပင္က ေဒါသမရွိ ပကတိ ေအးခ်မ္းသာယာသည္ ခ်စ္စြာေသာ ဧရာ၀တီ ဒဂုန္တာရာ

ေမာင္လင္းရိပ္

မိုးေ၀း

ႏိုင္မြန္ေအာင္သြင္

မိႈင္း(ေဆး ၂)

မေနာ္ဟရီ

အိျႏၵာ

စိုးရိမ္

ေသာ္ဇင္အုန္း

ေအးည

ႏိုင္ဦးကို

တပ္ဦးေလ

မိုးသစ္ေ၀

ငခါး(ကြမ္းျခံကုန္း)

ေမာင္ခင္သာ (ေတာင္တြင္း)

Aမြန္

ဖူကူရွီးမား ဂီတ

2011-08-27T07:15:00.000-07:00

ဒီလ အိုင္ဒီယာမွာပါခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ။

ဂ်ပန္မွာ ဆူနာမီျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္မွာျဖစ္ခဲ့ရခဲ့တဲ့ ခံစားခ်က္ကေလးကေန ခ်ေရးျဖစ္တဲ့ ကဗ်ာေလးျဖစ္ပါတယ္။

ဆူနာမီေၾကာင့္ လဲျပိဳက်န္ရစ္တဲ့ ဆာကူရာပင္ကေန ပန္းေလးတစ္ပြင့္ပြင့္ျပတဲ့ အေၾကာင္းနဲ႔ ဒုကၡသည္ျပည္သူေတြကို စိတ္ဓါတ္ ခြန္အားေတြေပးႏိုင္မယ့္ သီခ်င္းေတြဆိုျပမယ္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ေဘးအႏၱရယ္ေတြၾကားထဲက သူတို႔ပိုင္ တူရိယာေလးကိုပဲယူျပီး ထြက္ေျပးသြားၾကတယ္ဆိုတဲ့ ဂီတပညာရွင္ ဇနီးေမာင္ႏွံအေၾကာင္းကို ဂ်ပန္မွာ ရွိေနတဲ့ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း သင္းသင္းကေျပာျပတာက ဒီကဗ်ာေလးရဲ႔ အစပါ။

လိုအပ္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို သူငယ္ခ်င္းသင္းသင္းထြဋ္နဲ႔ ကိုရဲထြဋ္စိုးတို႔က ရွာေဖြေပးခဲ့ပါတယ္။ ဘိုလိုကို သူငယ္ခ်င္း ေဇာ္ေဇာ္ထြန္းကဘာသာျပန္ေပးထားတာပါ။

-+-+-+-+-

ကမၻာတစ္၀ွမ္းလံုးက သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္နဲ႔ ရင္ဆိုင္ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ လူသားအားလံုးအတြက္ ရည္ရြယ္ပါတယ္။ မျဖစ္ခင္ ကတည္းက ၾကိဳတင္ ခန္႔မွန္း ခ်င့္တြက္ ကာကြယ္လို႔ရသမွ် ကာကြယ္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔လည္း ဆုေတာင္းေနမိပါတယ္။

-+-+-+-+-

ဖူကူရွီးမား ဂီတ

ေနာက္တစ္ၾကိမ္ျဖတ္သန္းသြားလာခြင့္မရွိေတာ့တဲ့ ငါတို႔ဇာတိျမိဳ႕ေလးမွာ

ငါ့အတြက္ တန္ဖိုးရိွတာ ေနာက္ထပ္ဘာမွမရွိေတာ့သလိုမ်ိဳး

ကိုတို တူရိယာေလးကိုပဲ ငါ ေရြးခ်ယ္မိခဲ့တယ္

ႏ်ဴကလိယနံ႔ေတြ မႊန္ေနတဲ့ ငါတို႔ဇာတိျမိဳ႕ေလးမွာ ဆာကူရာပင္ေတြ အတုန္းအရုန္းလဲက်လို႔

အဲဒီ့ ဆာကူရာပင္ကေန ရဲရဲေတာက္ ပြင့္ျပေနခဲ့တဲ့ တစ္ပြင့္တည္းေသာ ပန္းေလးကို

မမွတ္မသံု ငါရပ္ၾကည့္ခဲ့ျပီး

ကိုတို တူရိယာေလးကို ငါေရြးခ်ယ္ခဲ့လိုက္တယ္။

ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့ ငါ့မိသားစု၀င္ေတြနဲ႔ ျပန္ဆံုရသလိုမ်ိဳး

ဂီတသံေတြ ထံုမႊန္းေနတဲ့ ငါ့တို႔ အိမ္ေလးမွာ ျပန္လည္ေနထိုင္ခြင့္ရလိုက္သလိုမ်ိဳး

ငါ့သားငယ္ေလးရဲ႕ ဟယခုခ်ိ စကားေျပာက်င့္သံေလး နာယံထဲခ်ိဳျမလာသလိုမ်ိဳး

ကိုတို တူရိယာေလးကို ငါ ေရြးခ်ယ္မိခဲ့တယ္

ရူေနရတဲ့ေလကိုသံသယစိတ္ေတြနဲ႔ၾကားက

နင္းထားရတဲ့ေျမကို စိုးရိမ္ေနရတဲ့ၾကားက

တစ္ၾကိမ္အလဲကို အႀကိမ္တစ္ရာမက ျပန္ထူထႏိုင္ၾကဖို႔..

ကိုတို တူရိယာေလးကို ငါေရြးခ်ယ္မိခဲ့တယ္။

ငါ့ အေဖရဲ႕ သူရဲေကာင္းပံုျပင္ေတြ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ၾကားနာခြင့္ရလိမ့္မယ္

ငါ့အေမရဲ႕ အိုဒိုးရိ ရိုးရာအက မွာ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ စည္းလိုက္ခြင့္ရဦးမယ္..

ငါတို႔ အတူတကြ က်င္းပခဲ့တဲ့ တနဘတ ပြဲေတာ္ေလးမွာ

ငါ့ဆႏၵေတြကို ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ခ်ည္ေႏွာင္ ဆုေတာင္းဖို႔

ကိုတို တူရိယာေလးကို ေရြးခ်ယ္မိခဲ့တယ္….

“မ်က္ရည္ေတြ စီးမက်ႏိုင္ေအာင္ ငါ မ်က္ႏွာကို ေမာ့ျပီးလမ္းေလွ်ာက္တယ္” အဲဒီ့ သီခ်င္းကို ငါတီးခတ္ဖို႔

“အိပ္မက္ေတြ အမွန္အတိုင္းျဖစ္လာေတာ့မယ္” အဲဒီ့သီခ်င္းကို ငါ ဆိုျပႏိုင္ဖို႔

ကိုတိုတူရိယာေလးကို ငါေရြးခ်ယ္ခဲ့လိုက္တယ္။

ငါတို႔ ရဲစြမ္းသတၱိကို ဒုကၡနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္ၾကမယ္..အဲဒီ့သီခ်င္းမ်ိဳးငါေရးစပ္ရမယ္...

ဘယ္လို အလြမ္းအေဆြးေအာက္မွာမွ ငါတို႔ ဒူးမေထာက္ၾကဘူး ..

ဘယ္ေလာက္ အႏၱရယ္ေတြ ရွိပါေစ ငါတို႔ အညံ့မခံၾကဘူး..

ဒီေန႕ ေၾကကြဲစရာေတြနဲ႔ မိုးခ်ဳပ္ခဲ့တာ မွန္ေပမယ့္

မနက္ဖန္အာရံုဦး ေနေရာင္ျခည္ကို ငါတို႔သာအရင္ေတြ႕ခြင့္ရႏိုင္တယ္

ေနာင္ႏွစ္ ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔မွာ ဖူဂ်ီစံ ေတာင္ထိပ္က ေန၀န္းနီကိုေစာင့္ၾကမယ္….

အဲသလို သီခ်င္းမ်ိဳးေတြ ေရးစပ္သီဆိုဖို႔ ကိုတိုတူရိယာေလးကို ငါေရြးခ်ယ္ခဲ့လိုက္တယ္

ဂီတဆိုတာ မ်က္ရည္ကို ေနာက္ျပန္စီးဆင္းေစတဲ့ အရာပါ

ဂီတဟာစိတ္ဓါတ္ျမွင့္တင္ေရး ကိရိယာပါ

ဂီတဟာ စိတ္အနာတရေတြ အတြက္ကုထံုးပါ

ဂီတဟာ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး အားမန္ပါ

ဂီတဆိုတာ ကေလးငယ္ေတြအတြက္ ႏူးညံ့ ထက္ရွတဲ့ အနာဂါတ္လမ္းညႊန္ပါ

ငါတို႔မၾကာခင္ အိမ္ျပန္ရေတာ့မယ္ အဲသလို သံျပိဳင္သီခ်င္းေတြသီဆိုဖို႔

ကုိတို တူရိယာေလးကိုပဲ ငါေရြးခ်ယ္ခဲ့လိုက္တယ္…

ကုိတို တူရိယာေလးတစ္ခုတည္း ငါေရြးခ်ယ္ခဲ့လိုက္တာ......

အတံုးအရုန္းလဲက်ေနတဲ့ ဆာကူရာပင္ေတြ ပန္းပြင့္ျပႏိုင္တဲ့ ျမိဳ႕ကေလးဆီက

ငါတို႔ ရဲ႕…ေနာက္တစ္ၾကိမ္ျဖတ္သန္းသြားလာခြင့္မရွိေတာ့တဲ့ ဇာတိျမိဳ႔ေလးဆီကေပါ့။ ။

အိျႏၵာ

(၃.၇.၂၀၁၁)

ဖူကူရွီးမား= Fukushima(၂၀၁၁ မတ္လ(၁၁)ရက္ေန႔က ဂ်ပန္ငလ်င္ႀကီး ဆူနာမီႏွင့္ ႏ်ဴကလိယ ဓါတ္အားေပးစက္ရံုေပါက္ကြဲမႈဒဏ္ ခံလိုက္ရေသာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရွိျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕)

ကိုတို = Kato ( ဂ်ပန္ တူရိယာ )

ဆာကူရာ = Sakura ( ခ်ယ္ရီပင္)

ဟယခုခ်ိ = hara guchi ( ကေလးမ်ား စကားေျပာေလ့က်င့္ျခင္းသင္ခန္းစာ..)

အိုဒိုးရိ = Odori ( ဂ်ပန္ရိုးရာ အက)

တနဘတ = tanabata ( ၀ါးပင္မွာ ဆုေတာင္း စာရြက္လိပ္ကေလးေတြကို ခ်ိတ္ျပီး စုေပါင္းက်င္းပရေသာပြဲေတာ္)

ဖူဂ်ီစံ = Fujisan ( ဖူဂ်ီယာမာေတာင္)

-+-+-+-+-

FUKUSHIMA MELODY

My home town where there has no chance to pass through over

As nothing else valuable thing for me

But I’d chosen this instrument …KOTO

Nuclear smelled around our hometown,

Collapsed all the SAKURA trees were there

I was gazing the bravely flower which was blossomed on the tree.

Then I'd chosen this instrument.....KOTO

As we seek our family members

As we regain the chance that we could stay back at our home….there is filled with our songs

As pleasant as a sound from my son who is babbling to practise HARA GUCHI

I’d chosen this instrument….KOTO

Although I suspect the air which I am breathing

Although I worry the ground where I am standing

To rebuilt hundred times for falling at one.

I’d chosen this instrument…KOTO

I shall have the opportunity to listen one more time some tales of hero from my father

I shall have the opportunity for making rhythmic beats with my mother's Odori traditional dance

For tying all of my wishes one more time

At the Tanbata festival that we used to celebrate

I'd chosen that instrument....KOTO

I look up when I walk , so my tear won't fall to play the song with that lyrics

Our dreams come true ....to sing the song with that lyrics

I'd chosen that instrument....KOTO

We shall record our braveness with this outrage

We shall not down our knee under the our sadness

How danger ?.... we're not gonna be the losers easily

Today...........although the night is falling with our mourning

Tomorrow......we are the ones who are able to touch our aurora

On this new year's day..

Lets look forward to our sunniness...

Our redly sun at the top of FUJISAN

for making this song I'd chosen the instrument KOTO ...

Music...

is something which can make the flow our the tears inversely

Music.....

is something like an equipment for making motivation

Music....

is something like a treatment for the wounds in your memories.

Music....

.is something like a driving force for reconstruction.

Music....

.is something like a tender instruction for the children.

For singing together this chorus........

“ WE ARE GOING TO COME BACK OUR HOME SOON”

I'd chosen the instrument ...KOTO

KOTO... ... this instrument which I 'd chosen

From the town

Where .....a heap of lying all fallen Sakura trees could give flower

From the town

Where.... there has no chance to pass though over again.

Written By Eaindra

Translated By Zaw Zaw Htun

(ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း သင္းသင္းထြဋ္ ၊ အခ်က္အလက္ေတြ ရွာေဖြေပးခဲ့တဲ့ ကိုရဲထြဋ္စိုး မဂၢဇင္းမွာ ေဖၚျပေပးခဲ့တဲ့ ဆရာမ မေနာ္ဟရီ နဲ႔ အဂၤလိပ္လို ဘာသာျပန္ေပးခဲ့တဲ့ ကိုေဇာ္ေဇာ္ထြန္းတို႔ကိို အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း)

ပတၱျမား

2011-08-20T01:29:00.000-07:00

ဖဘ မွာ ေရာ ဘေလာဂ္မွာေရာ ကဗ်ာေတြ စာေတြ မတင္ျဖစ္တာၾကာပါျပီ.။

အခု ကိုယ္တိုင္ေရးတဲ့ ကဗ်ာတိုေလးႏွစ္ပုဒ္ နဲ႔ တဂိုးရဲ႕ ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ကို ျပန္လည္တင္ဆက္ေပးခ်င္လာပါတယ္။

ကဗ်ာေတြဟာ ေခတ္ရဲ႕ သံခိပ္ စကားစုေတြပါ..။

ကဗ်ာက အေၾကာင္းအရာေတြဟာ ဒိုင္ယာရီလို အဲဒီ့ေန႔ရက္ေတြကို ကိုယ္စားျပဳပါတယ္။

အခ်ိန္က ပတၱျမားမွန္ရင္ ႏြံမနစ္ဘူးဆိုတာကို အခိုင္အမာ သက္ေသျပေနတဲ့ အခ်ိန္ကာလပါ..

ေရာင္နီကို ျမင္လာျပီလို႔ထင္ပါတယ္..

ျမန္မာျပည္ၾကီး တိုးတက္ ၾကီးပြားပါေစ။ ျငိမ္းခ်မ္း သာယာပါေစ။ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြ အၾကားအလပ္မရွိ လြတ္လပ္ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစ။

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

by Eain Dra on Friday, 12 November 2010 at 20:26

သူ႔ေရေတြေဖါက္ခ်ခံေနရတဲ့ ငါး

ငါးဟာ

အပ်င္းေျပ အသတ္ခံဖို႔အတြက္ေတာ့

ႏြံအိုင္ကို ခံတပ္လုပ္မေနဘူး...

သူ႔အေၾကးခံြ လွန္မပစ္ႏိုင္ေသးသ၍...

သူ႔ယံုၾကည္ခ်က္ ရႊံ႕ေတြ ႏြံေတြၾကား

သူ႕သစၥာတရားက

ပတၱျမား ထပြင့္ႏိုင္ေၾကာင္း ျပလိမ့္မယ္။

အိျႏၵာ

(၁၂.၁၁.၂၀၁၀)

( ပိေတာက္ပြင့္သစ္မွာ စိစစ္ေရးျငိခဲ့ေပမယ့္ ၂၀၁၀ ျမန္မာကဗ်ာ စာအုပ္မွာပါခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးပါ.။)

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

by Eain Dra on Saturday, 13 November 2010 at 23:44

ပတၱျမား

တစ္ေလာကလံုး လင္းလက္သြားသလို

အေမွာင္ထဲမွာ အျပံဳးက ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ပြင့္ျပတယ္။

အလိုလို တိုး၀င္ပူးကပ္လာတဲ့ ခြန္အားသတၱိမ်ား

မႀကံဳဖူးတဲ့စကားလံုးေတြ သမိုင္းစာမ်က္ႏွာေပၚထင္ဟတ္ခဲ့..။

မ်က္ရည္ေတြ

မ်က္ရည္..ေတြ

မ်က္ရည္...ေတြ....

ဒီမ်က္ရည္ေတြဟာ အရင္မ်က္ရည္ေတြကို ေဆးေၾကာေပးမယ့္ မ်က္ရည္ေပါ့

ခရီး....

လက္တြဲျပီးခ်ီတက္

ဒီေနရာကေန တစ္ဖ၀ါးခ်င္းျပန္စၾကမယ္....ပန္းတိုင္ဆီ။ ။

အိျႏၵာ(၁၃.၁၁.၂၀၁၀)

( ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္လြတ္တဲ့ေန႔က ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတိုေလးျဖစ္ပါတယ္။)

++++++++++++++++++++++++

ဂီတဥၹလီ(၃၅) (လြတ္လပ္ေသာနိဗၺာန္)

စိတ္က မေၾကာက္ဘဲႏွင္႔ ေခါင္းကို မတ္စြာထားႏုိင္ေသာအရပ္၌လည္းေကာင္း၊

ပညာသည္ လြတ္လပ္ရာ၌လည္းေကာင္း၊

ကမာၻကို က်ဥ္းေျမာင္းေသာ လူမ်ိဳးစုနံရံမ်ားျဖင့္ ေတာက္စိပ္ ပိုင္းျခားမႈ မရွိရာ၌ လည္းေကာင္း၊

...စကားသည္ နက္ရႈိင္းေသာ သစၥာတြင္းမွ လာေသာအရပ္၌လည္းေကာင္း၊

မေနမနားေသာအားထုတ္မႈသည္ နိဗၺာန္သို႔ လက္လွမ္းေသာ အရပ္၌လည္းေကာင္း၊

ဆင္ျခင္မႈ ေခ်ာင္းေရသန္႔သည္ အက်င္႔ေဆြး သဲကႏၱာရ တြင္ခရီးလမ္းစ မေပ်ာက္ရာ၌ လည္းေကာင္း၊

စိတ္ကို အစဥ္ ျပန္႔ျပဴးေသာ ေတြးဆ ျပဳလုပ္မႈတို႔သို႔ အရွင္ေရွ႕ေဆာင္ရာ၌ လည္းေကာင္း၊

ထိုလြပ္လပ္ေသာနိဗၺာန္၌ ငါ တို႔ ၏ တိုင္း ျပည္ သည္ ႏိုး ၾကား ႏိုင္ ပါ ေစ သ တည္း..။

ရာဘင္ျဒာနတ္တဂိုး

(တဂိုးစာပေဒသာ ၊ ေမာင္ျဖဴး၊ ေဇာ္ဂ်ီ၊ မင္းသုဝဏ္)

ပန္းခ်ီဆရာၾကီး ရာဟုလာ ကြယ္လြန္ျခင္းႏွင့္ ဆရာၾကီး၏ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္မွာ က်င္းပခြင့္ရလိုက္ေသာ ရသအလင္းမွ ဂုဏ္ျပဳေငြေပးအပ္ပြဲ

2011-07-31T08:07:00.001-07:00

ဒီေန႔ဟာ ရသအလင္းေဖာင္ေဒးရွင္းအတြက္ ေၾကကြဲစရာ အမွတ္ရစရာေတြနဲ႔ ဘယ္လို႔မွေမ့ေပ်ာက္မရႏိုင္မယ့္ေန႔ျဖစ္ပါတယ္။

ရသအလင္းေဖာင္ေဒးရွင္းရဲ႕ မႈေဆာင္အဖြဲ႕ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ ရသအလင္းေဖာင္ေဒးရွင္း မွ လည္ေခ်ာင္းကင္ဆာေရာဂါခံစားေနရတဲ့ ပန္းခ်ီဆရာၾကီးရာဟုလာ ကို ၂၄.၇.၂၀၁၁ ေန႔က ေဆး၀ါးကုသစရိတ္အလို႔ငွာ အႏုပညာဂုဏ္ျပဳေငြအျဖစ္ (၃)သိန္းတိတိ ေပးအပ္ခဲ့ပါတယ္။

မႏၱေလးမွ ဆရာေက်ာ္ရင္ျမင့္က အစစအရာရာတာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့တာျဖစ္ျပီး ဒီကေန႔(၃၁.၇.၂၀၁၁) မင္းကြန္းက ပန္းခ်ီဆရာၾကီး ရာဟုလာ အိမ္မွာ အခမ္းအနားေလးနဲ႔ ေပးအပ္ဂုဏ္ျပဳဖို႔ စီစဥ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

မနက္ ၁၀နာရီပတ္၀န္းက်င္ေလာက္မွာ ဆရာေက်ာ္ရင္ျမင့္နဲ႔ မႏၱေလးမွ စာနယ္ဇင္းသမားမ်ား ဂ်ာနယ္လစ္မ်ား စုစုေပါင္း (၁၂)ေယာက္ခန္႔ဆရာႀကီးရဲ႕ အိမ္ကိုေရာက္ၾကေတာ့ ဆရာက ေတာ္ေတာ္ေလး ေရာဂါေဖါက္ေနခဲ့ပါျပီ။

ဒါေပမယ့္ ႀကိဳတင္သတင္းေပးထားခဲ့တာအတြက္ အလွဴေငြကို ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ လပ္အုပ္ေလးခ်ီျပီး လက္ခံခဲ့ျပီး သာဓုအႏုေမာဒနာေခၚဆိုလက္ခံျပီး ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္းမွာလည္း လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ပါတယ္.

ဒါေပမယ့္ အခုၾကားလိုက္ရတဲ့ သတင္းကေတာ့....

လည္ေခ်ာင္းကင္ဆာေဝဒနာကိုခံစားေန ရရွာတဲ့ ပန္းခ်ီဆရာႀကီး ရာဟုလာ (အသက္၆၇ႏွစ္) ဒီကေန႔ 31-7-2011 မြန္းလြဲ 12:15 အခ်ိန္မွာ မင္းကြန္းမွာရွိတဲ့သူ႔ရဲ႕ေနအိမ္မွာ ကြယ္လြန္သြားပါ၍ က်န္ရစ္သူမိသားစုနဲ႔အတူ

အထူးေၾကကြဲဝမ္းနည္းရပါတယ္ ။ မနက္ျဖန္ ေန႔လည္ ၃နာရီမွာ သၿဂၤဳ ိလ္ပါမယ္ ။

( ဂုဏ္ျပဳေငြေတြကို လက္ခံျပီးဆရာၾကီး ၁နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္အၾကာမွာ ဆရာၾကီးဆံုးပါးသြားခဲ့ပါတယ္.။)

ရသအလင္းအေနနဲ႔ မိသားစုနဲ႔ထပ္တူ အႏုပညာေလာကနဲ႔ထပ္တူ ေျဖမဆည္ႏိုင္ေအာင္ေၾကကြဲခံစားၾကရပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဆရာႀကီး မကြန္လြန္မွီအခ်ိန္ပိုင္းမွာ သူတစ္သက္လံုးျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္းလုပ္ကိုင္လာခဲ့တဲ့ သူ႔အႏုပညာဟာ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အထိသူ႔ကိုေစာင့္ေရွာက္သြားတယ္လို႔ဂုဏ္ယူၾကည္ႏူးခြင့္ေပးလိုက္ႏိုင္တာအတြက္၊ ေနာက္ ပန္းခ်ီဆရာၾကီးရာဟုလာရဲ႕ တန္ဖိုးရွိလွတဲ့ပန္းခ်ီဆရာဘ၀ျဖတ္သန္းမႈအတြက္ ၊ ရသအလင္းက ကိုယ္ႏိုင္တဲ့ တာ၀န္ေလးတစ္ခုကိုေတာ့ ေက်ႏိုင္လိုက္တယ္လို႔ ႏွစ္သိမ့္ေျဖဆည္ေနမိၾကပါတယ္။

အခု ဆရာေက်ာ္ရင္ျမင့္နဲ႔ ဆရာေတြအားလံုး ဆရာၾကီး ရာဟုလာရဲ႔စ်ာပနာ အခမ္းအနားမွာရွိေနၾကျပီးဆရာၾကီးရဲ႕ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္မွာအလွဴေငြလက္ခံေနပံုေတြ သတင္းအေသးစိတ္ေတြကိုထပ္မံ ေဖၚျပေပးသြားပါ့မယ္။

ပန္းခ်ီဆရာၾကိး ရာဟုလာ

ဒဏ္ရာမ်ားနဲ႔ ပန္းခ်ီဆရာ.။

'႐ူးသြပ္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ အလုပ္လုပ္ရမွာပဲ''

''အႏုပညာဆုိတာ တစ္စံုတစ္ခု ႐ူးသြပ္မွ ရတာ'' ဆိုတဲပ အႏုပညာမွာ ကိုယ္စိတ္ႏွလံုးသံုးပါးစလံုးေပ်ာ္၀င္ပူးကပ္ေနခဲ့တဲ့ ပါရမီရွင္

ေနာက္ဘ၀မွာ အႏုပညာကို ရူးရူးမက္မက္ လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ ပန္းခ်ီဆရာၾကီး

ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ေရခံေျမခံမွာ စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္က်န္းမာတဲ့ ပန္းခ်ီဆရာၾကီးျဖစ္ပါေစ..။

ရသအလင္းအဖြဲ႔သားမ်ား

××××××××××××××××××××

ဧရာ၀တီက စီစဥ္တင္ဆက္တဲ့ ဆရာၾကီးရာဟုလာနဲ႔ အင္တာဗ်ဴးပါ..

https://www.youtube.com/watch?v=Ov3Z8h9kfSY&feature=player_embedded

××××××××××××××××××××

ပန္းခ်ီဆရာ ရာဟုလာ အေၾကာင္းကို ဆရာေက်ာ္ရင္ျမင့္ ေရးသားျပဳစုတဲ့ "ဘ၀ဇာတ္ခံု" စာအုပ္တြင္လည္းဖတ္ရႈၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။

".....ေနာက္ ဒုတိယတစ္ေယာက္က ပန္းခ်ီဆရာ ရာဟုလာ...။ ေျပာရရင္ ဗင္းဆင့္ဗန္ဂုိးကုိ ဘယ္သူမွန္း မသိတဲ့သူေပ့ါ။ ကၽြန္ေတာ္သေဘာက်တယ္။ သူက မိဘသေဘာမတူသူနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳတဲ့ၿပီးေနာက္ လမ္းမွာ ကားနဲ႔ ျဖတ္သြားတဲ့အေဖကုိေတြ႕ေတာ့ ဆုိက္ကားနဲ႔ လုိက္ၿပီး အေမြေတာင္းတယ္။ ဒါနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြက သူ႔ကို ရာဟုလာ လို႔ေခၚၾကတယ္။ ပန္းခ်ီဆြဲေတာ့ ပထမနာမည္ရင္း ျဖစ္တဲ့ ေအာင္ျမင့္နဲ႔ေရးေသးတယ္။ ေအာင္ျမင့္ေတြမ်ားေတာ့ သူက နာမည္ေျပာင္းလုိက္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေခၚတဲ့နာမည္ပဲေျပာင္းလုိက္တယ္။ ရာဟုလာ... လုိ႔။ ဆီဒုိးနား ဟုိတယ္မွာ one man show ျပဖုိ႔ ေဇာ္၀င္းထြဋ္က ကူညီေပးတယ္။ ဟုိတယ္မွာ တည္းခုိင္းေတာ့ မတည္းႏုိင္ဘူး။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာပဲ တည္းမယ္လုပ္တဲ့သူေပါ့။ ရန္ကုန္မွာ အိမ္ေဆာက္ေပးမယ္ဆုိေတာ့ ေတာပဲျပန္မယ္လုပ္သူလည္းျဖစ္တယ္ေလ..."

xxxxxxxxxxxxxxxx

ယခုသတင္းေဆာင္းပါးကေတာ့ မႏွစ္တုန္းက လွ်ပ္တစ္ျပက္ (Vol3. No.1)မွာ ပါ၀င္ခဲ့တဲ့ သတင္းေဆာင္းပါးပါ။

"မင္းကြန္းပုထိုးေတာ္ႀကီး ဘုရားေဘးက ''Rahula Art Workshop'' လို႔ အမည္ေပးထားတဲ့ ၿခံဝင္းက်ယ္က်ယ္နဲ႔ အိမ္ကေလးမွာ ပန္းခ်ီေရးေနတဲ့ ''ပန္းခ်ီဆရာ ရာဟုလာ''လို႔ ေျပာလိုက္ရင္ မုတ္ဆိတ္က်င္စြယ္ေတြနဲ႔ ေဆးလိပ္ခဲၿပီး ေနတတ္တဲ့ ပန္းခ်ီ၊ ဂီတအႏုပညာ အေၾကာင္းေတြ ေျပာရင္ မ်က္ဝန္းေတြ ေတာက္ပလာတတ္တဲ့ ဆရာ ရာဟုလာကို ေျပးျမင္မိၾကမွာပါပဲ။ ဒီမင္းကြန္းက ဆရာရာဟုလာရဲ႕ ပန္းခ်ီကားေတြကို ကုန္းတစ္တန္၊ ေရတစ္တန္၊ ျဖတ္သန္းၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အထိ ယူလာတာ ''Untitled Life ''တစ္ကိုယ္ေတာ္ျပပြဲကို စီစဥ္က်င္းပေပးၿပီး ၾသဂုတ္လ (၂၅)ရက္ကေန စက္တင္ဘာလ (၂)ရက္ေန႔ အထိ ခင္းက်င္းျပသ ေပးခဲ့ၾကတာကေတာ့ ''မိုးခ'' ပန္းခ်ီအႏုပညာ ျပခန္းပိုင္ရွင္ ဦးဘိုဘို၊ ဆရာဆန္နီညိမ္းနဲ႔ မိုးခဝိုင္းေတာ္သားေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

''မိုးခ''ကို ပိုၿပီးေက်းဇူးတင္စရာေကာင္းတာကေတာ့ ပန္းခ်ီကားေတြ သာမက၊ က်န္းမာေရးသိပ္မေကာင္းတဲ့ ဆရာ ရာဟုလာကို မင္းကြန္းကေန ရန္ကုန္အထိ သက္ေသာင့္သက္သာလာႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ေပးခဲ့တဲ့အျပင္ စာနယ္ဇင္းေတြ၊ ပန္းခ်ီဆရာေတြ၊ ပန္းခ်ီျမတ္ႏိုးသူေတြနဲ႔ ဆံုေတြ႕ခြင့္ရေအာင္ ဖန္တီးေပးခဲ့ၾကတာပါပဲ။

စာနယ္ဇင္းပြဲမွာ ဆရာ့က်န္းမာေရးအရ စကားသိပ္မေျပာနဲ႔ ကုလားထုိင္မွာ ထုိင္ၿပီးေျပာဖုိ႔ ပန္ၾကားခဲ့ၾကေပမဲ့ ဆရာက အားမရလို႔ဆုိၿပီး မတ္တတ္ရပ္ ၿပီးေျပာတဲ့အျပင္ က်န္းမာေရးမေကာင္းလို႔ အားေပ်ာ့ေနတဲ့ မ်က္ဝန္းေတြပါ တလက္လက္ေတာက္ပလာၿပီးမရပ္မနားေျပာေနပါေတာ့တယ္။

ကြၽန္ေတာ္က ပန္းခ်ီကို ဦးသန္းေမာင္တုိ႔နဲ႔ ပိုစတာေရးခဲ့တာက စဝင္လာ ခဲ့တာပါပဲ။ ကားနံပတ္ေရးတာလည္း ပါတာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ ဘႀကီးေတာ္စပ္ သူက ေအာင္ေမာင္းႀကီးဇာတ္ထဲမွာ ပန္းခ်ီေရးေတာ့ မ႑ပ္ဆင္တာေတြ ဘာေတြမွာပါရင္း ဘုန္းႀကီးပ်ံေလာင္တိုက္ေတြမွာလည္း ပန္းေတြဘာေတြ ဝင္ေရးရာကေန မ်က္စိရည္ဝၿပီး ဦးေသာင္းေဖနဲ႔ေတြ႕ေတာ့ ပုိစတာေတြ၊ ဆုိင္းဘုတ္ေတြ ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

မႏၲေလးမွာ ဦးခ်စ္ၿမဲတို႔၊ ဦးေအးေက်ာ္တုိ႔ ဦးကံၫြန္႔တုိ႔ဆီမွာတက္ရင္း ပန္းခ်ီေက်ာင္းမၿပီးခင္ (၁၉၆၄)မွာ တစ္ေနရာေရာက္သြားၿပီး အၾကာႀကီးေနခဲ့ ရတယ္။ အဲဒီက ျပန္လာေတာ့လည္း ပန္းခ်ီေရးတာပဲ။

ကြၽန္ေတာ္အရင္ကေတာ့ Realism ေရးပါတယ္။ အရွိကိုအရွိအတုိင္း ေရးတာေပါ့။ Solo Show ေတြကို ရန္ကုန္မွာ(၄)ပြဲ၊ မႏၲေလးမွာ(၄)ပြဲလုပ္ခဲ့ တယ္။

နာက္ေတာ့ Realism ေတြကို သင္ၾကားခဲ့ရတာေတြတျဖည္းျဖည္းပါး လာၿပီး ေရးခ်င္တာေတြေရးလာခဲ့တာပါပဲ။ အႏုပညာကို ကြၽန္ေတာ္ဆရာႀကီးၿမိဳ႕မၿငိမ္းေရးတဲ့သီခ်င္း(၃)ပုဒ္နဲ႔ တင္စားၿပီးေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဆရာၿမိဳ႕မၿငိမ္းက သီခ်င္းကို Realism နဲ႔လည္း ေရးတယ္။ နိမိတ္ပံုနဲ႔လည္းေရးတယ္။ ေနာက္ Abstract လို႔ သူ႕ကိုယ္တုိင္ ေတာင္ သိမသြားတဲ့ အျမင္သစ္၊ အေတြးသစ္ေတြပါတဲ့ Abstract နဲ႔လည္း ေရးသြားပါတယ္။

ပထမဆံုး ''စစ္ကိုင္းေတာင္''သီခ်င္းေပါ့၊ အဲဒါဆုိရင္ Realism ေရးနည္း နဲ႔ ေရးတာ၊ ''စစ္ကိုင္းေတာင္ အထက္နားဆီက ေရွ႕တလႊား႐ႈလုိက္ရင္ေလ ဧရာဝတီ၊ ဒုဌာဝတီ . .'' ဆုိတဲ့ သီခ်င္း၊ ကြၽန္ေတာ္အခုမဆုိႏိုင္ေတာ့လို႔ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ သံေနသံထားနဲ႔ ေတာင္ဆုိျပခ်င္ပါတယ္။

ဒီသီခ်င္းက အႏုပညာသေဘာေျပာရရင္ Realism ေပါ့။ ပုညရွင္ ေစတီတုိ႔၊ ဒု႒ာဝတီတို႔ကို အရွိအတုိင္း၊ အျမင္အတိုင္းေရးတာ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ပန္းခ်ီမွာ လည္း Realism ဆိုရင္ဘုရား၊ေက်ာင္း၊တန္ေဆာင္းျပသာဒ္ေတြ ေရးၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္လည္း မႏၲေလးကို Outdoor ထြက္ၿပီး ဒါေတြေရးခဲ့ပါတယ္။

ဒုတိယနိမိတ္ပံု တင္စားခ်င္တာက သႀကၤန္သီခ်င္းပါ။

''ျဖဴျဖဴျပာျပာနီနီဝါဝါ၊ ေဝဆာျမဴးလို႔ေန'' ဆုိတာ

ဟုိတုန္းက မႏၲေလးသႀကၤန္ဆုိ မ႑ပ္ေတြက အနီေရာင္ဝတ္စံုေတြ၊ အျပာေရာင္ဝတ္စံုေတြ၊ အဝါေရာင္ဝတ္စံုေတြ ဆုိၿပီး မ႑ပ္အလိုက္ ဝတ္ၾကတယ္။ ဆရာၿငိမ္းက ဒါကိုပန္းေတြနဲ႔ နိမိတ္ပံုတင္စားၿပီးေရးခဲ့တာပါ။

''ေဟာတစ္႐ံု၊ ေဟာတစ္႐ံု၊ ပန္းမ်ိဳးစံုလို႔ေလ''

''ညႇင္းေလေသြး''တုိ႔ဘာတုိ႔လည္း နိမိတ္ပံုေတြေပါ့။

ဘယ္သူမွ မလုပ္ေသးဘူး ဆရာၿငိမ္းလုပ္သြားတာ။

ေနာက္ Abstract ဆုိတဲ့ သိျခင္း၊ မသိျခင္းေတြေရးတာကေတာ့

''မၿပီးေသးေသာ ပန္းခ်ီကား''သီခ်င္းပါပဲ။''မ်က္ေစ့ကို ေမွးမွိတ္၊ အိပ္စက္ရာတြင္ . .

ေခ်ာင္းလိုလို၊ ျမစ္လုိလိုတစ္ခုေသာ ကမ္းစပ္ေရာက္လာသည္တြင္ ထုိစဥ္ ေလွာ္ခပ္သူလည္း ေရာက္မလာ''

ဆုိတာေတြက ခပ္ဝါးဝါးေလး ထင္ေနတာေတြ ''Abstract'' ေတြပါ။

အခု က်ဳပ္တို႔ ဒီေန႔ေရးေနတာ အဲဒါမဟုတ္လား။

ကြၽန္ေတာ့္ ပန္းခ်ီကားေတြကိုၾကည့္(၁ဝ)ေယာက္ၾကည့္ရင္(၁ဝ)မ်ိဳး ခံစားရတာပဲ။

ဟိုတုန္းကေတာ့ Technique ေတြေရးတယ္။ မိန္းကေလးဆုိလည္း အခ်ိဳးအဆက္ေျပျဖစ္ေအာင္ လွပေအာင္ေရးတာ။

အိမ္မွာ ကင္းဘတ္(စ္)၊ စုတ္၊ ေဆးေတြ အဆင္သင့္အၿမဲခ်ထားတယ္။ ေရးခ်င္တာ၊ အာ႐ံုရတာ ေကာက္ေရးလိုက္တာပဲ။ မ်ဥ္းေျဖာင့္၊ မ်ဥ္းေကြး၊ မ်ဥ္းလဲ၊ မ်ဥ္းမတ္ . . .ဒီ ေဘာင္ထဲက ဘယ္လြတ္လိမ့္မလဲ။

ၿပီးရင္ ေဆးမေျခာက္မခ်င္း ထုိင္ၾကည့္တယ္။ တခ်ိဳ႕က ေလးဘက္ေလးတန္လံုး ခံစားရတယ္။ တစ္ခါတရံ(၃)ဘက္၊ တစ္ခါတရံ (၂)ဘက္၊ တစ္ခါတရံ (၁)ဘက္တည္း ခံစားရတယ္။ တစ္ခါတေလက်ေတာ့လည္း လံုးဝ ပ်က္စီးသြားတာပဲ။

(၁ဝ)ခ်ပ္ေရးရင္ Masterpiece (၂)ခ်ပ္ပဲထြက္တယ္။

အႏုပညာဆုိတာ ပန္းခ်ီမွမဟုတ္ဘူး။ ဂီတတို႔စာေပတုိ႔လည္း ေရးတုိင္း မရပါဘူး။ အာ႐ုံရတဲ့အခ်ိန္ ''ဘတ္ခနဲ''ေကာက္ေရးမွရတာ။ Emotion ဆုိတဲ့ ''စ်ာန္''ရမွ ေရးတယ္။ တစ္ပတ္ေလာက္ေထာင္ၾကည့္ ၿပီး ပါးပါးေလးတစ္ခ်က္လုပ္လိုက္တာ။

Emotion နဲ႔စၿပီး Emotion နဲ႔ ဆံုးတာရွိသလုိ Emotion နဲ႔စၿပီး Technique နဲ႔ဆံုးတာရွိတယ္။ Technique နဲ႔စၿပီး Emotion နဲ႔ ဆံုးတာလည္းရွိတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ Emotion နဲ႔စၿပီး Technique နဲ႔ ဆံုးတယ္။

ပန္းခ်ီနဲ႔ပတ္သက္ရင္ အခ်ိန္မေရြးေမး၊ ရွိတာနဲ႔ ဆြဲျပႏုိင္တယ္။ ေရးခ်င္သလို ေရးၿပီး ရခ်င္သလိုရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ''အေၾကာင္းအရာတစ္ခု'' အဲဒါႀကီးက ရင္ထဲမွာရွိတယ္။ ဒါကို ၾကမ္းတမ္းသိမ္ေမြ႕မႈေတြ၊ ေဝဒနာေတြနဲ႔ ေပါင္းစည္းလိုက္ေတာ့ တစ္စံုတစ္ခု ေတြ႕သြားတာပဲ။

ပန္းခ်ီကားဝယ္မယ္ဆုိရင္ ပန္းခ်ီဆရာရဲ႕ ေနာက္ေၾကာင္းရာဇဝင္ကို သိကို သိရမယ္။ Abstract ကုိ ဗိုလ္ေစာလည္းေရးတယ္။ ဦးမ်ိဳးခင္၊ ဦးထြန္းစိန္၊ Dr ကိုကိုႀကီးတုိ႔လည္း ေရးတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ေရးတယ္။

ဒီေလးငါးေယာက္မွာ ဘဝအေတြ႕အႀကံဳခံစားခ်က္ေတြ မတူေတာ့ Abstract ေတြက ဘယ္လိုမွ မတူႏုိင္ဘူး။

အေရာင္ဆုိလည္း ကြၽန္ေတာ့္မွာ အေရာင္စြဲမရွိဘူး။ ဒါေပမဲ့ ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္မွာ Beauty တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္။ အလွတရားတစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္။ Colour နဲ႔ Tone ဘယ္ဟာ အဓိကလဲ၊ ဒီႏွစ္ခုက ဒဂၤါးျပားမ်ားလို ဟိုဘက္၊ ဒီဘက္ျဖစ္ေနတာ။

ကြၽန္ေတာ့္အျမင္ေတာ့ Tone က အဓိကလို႔ ျမင္တယ္။

အႏုပညာရွင္ဟာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟေတြကင္းရတယ္။ ဒါေတြ မ်ားေနရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ပန္းခ်ီကားမျဖစ္ဘူး။

ကြၽန္ေတာ္က ကိုယ္လုပ္ခ်င္ရာေတြ လုပ္ထားတာ၊ တစ္သိန္းႏွစ္သိန္းေပးရင္ ေတာ္ၿပီေပါ့။ '

'႐ူးသြပ္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ အလုပ္လုပ္ရမွာပဲ''

''အႏုပညာဆုိတာ တစ္စံုတစ္ခု ႐ူးသြပ္မွ ရတာ''

(ဆရာ ရာဟုလာ ေျပာသြားတဲ့ စကားေတြကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ျပန္တင္ျပထားတာပါ -စာေရးသူ)

ဆရာက ေမးျမန္းေဆြးေႏြးၾကဖို႔ ေျပာေတာ့ ''ထူးအိမ္သင္ portrait'' ကို Expressionism နဲ႔ ေရးထားတဲ့ ဆရာ့ Emotion ကိုေမးျဖစ္ပါတယ္။

[ကြၽန္ေတာ္က ထူးအိမ္သင္ကို ေလးစားခဲ့တာ၊ မႏၲေလးစိန္ရတုမွာ သံုးည၊ ရန္ကုန္မွာ သံုးညကေတာ့ ထူးအိမ္သင္ကို ေတြ႕ခဲ့တာ၊ အဲဒီတုန္းက သူရွိေသး တယ္။ သူနဲ႔ မသိေပမဲ့ ႀကိဳက္လည္းႀကိဳက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္က setting ကိုင္ရေတာ့ သူ႕ကိုကားၾကားထဲမွာ အိပ္ေနတာေတြ႕တယ္။ မိန္းမကိုေတာင္ ေခၚျပရေသးတယ္။

သီခ်င္းလည္း ဆုိလိုက္ေရာ၊ ဒိုင္းခနဲပဲ၊ တစ္ပုဒ္ၿပီးတစ္ပုဒ္ ဆုိသြားတာ၊ ဒီလူနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အဲဒီမွာ ႐ူးသြပ္သြားတာပဲ၊ ေတာ္ေတာ္ေလးစားသြားတယ္။ သူ႕သီခ်င္းေတြလည္း စုေဆာင္းခဲ့ဖူးတယ္။ ေနာက္ ဂ်ာနယ္တစ္ခုမွာ ဂစ္တာတီးတဲ့ပံုေတြ႕ေတာ့ ထူးအိမ္သင္ portrait ေရးမွပဲဆုိၿပီး ေကာက္ၿပီး Sketch ျခစ္ရင္း အျပာေရာင္ေတြ ေရေဆးအထူ ေရးနည္းေတြ ျဖစ္လာတာပါပဲ'

ခ်ိတ္ထားတဲ့ ကားေတြထဲမွာ 46x33 inches အရြယ္ Untitled (2010)ဆုိတဲ့ကားဟာ ကြၽန္မမင္းကြန္းသြားတုန္းက ေတြ႕ခဲ့တဲ့ကားပါ။ ဆင္စီး ခ်င္းတိုက္ပြဲကို အနီေတြ အဝါေတြနဲ႔ ေရးထားတာ ေတြ႕လို႔ ဆရာ့ကို ဒီကားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေမးတဲ့အခါ ေျပာျပခဲ့တာေလးကိုလည္း သတိရမိပါတယ္။

[မင္းကြန္းမွာ အခုေနေနေပမဲ့ က်ဳပ္ေရႊဘိုသားေလ ဆရာမရဲ႕၊ ဒီေတာ့ ကုန္းေဘာင္ရာဇဝင္လွန္ဖတ္မိၿပီး ဒီကားရးခ်င္စိတ္ေပၚလာတယ္။ မုဆုိးဖိုရြာကို တလုိငး္ေတြသိမ္းေတာ့ ထန္းလံုးခံတပ္ေတြနဲ႔ ျပန္တုိက္တာ။ ဝါးရင္းတုတ္ ေတြနဲ႔ တပ္သားေတြစုၿပီး မုဆုိးဖိုရြာသူႀကီးဦးေအာင္ေဇယ်ကိုယ္တုိင္ထြက္ တုိက္တာကို ေရးတာ။

တုိက္တာမွ ဆရာမေရ ေမာင္းထုၿပီးေတာ့ အားရပါးရ တရၾကမ္းတုိက္တာ။ က်ဳပ္မွာေရးေနရင္း ဘယ္ကအားအင္ေတြ ဝင္လာမွန္းမသိဘူး။ အေရာင္ေတြက အနီေတြ၊ အဝါေတြရဲရဲရင့္ရင့္ သံုးၿပီး ကိုယ္တုိင္ ဝင္တုိက္ေနရသလို ပါပဲ'

ဆရာ့စကားေတြထဲက အမွတ္တရစကားေလးကိုလည္း သတိရမိလိုက္ ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့

[ေနာက္ထပ္ တစ္ကိုယ္ေတာ္ပြဲ(၈)ႀကိမ္ေျမာက္ တစ္ပြဲလုပ္ဖို႔ေတာ့ ေမာင္း တင္ထားတာပဲ။ အခုေတာ့ ''ပုထုိးေတာ္ႀကီးေဘးက Rahula Art Workshop မွာ ရာဟုလာ ပန္းခ်ီေရးေနသည္ေပါ့'

ဆုိတဲ့စကားေလးပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာရာဟုလာရဲ႕ ကားေတြနဲ႔ (၈)ႀကိမ္ေျမာက္ တစ္ကိုယ္ေတာ္ပြဲ လုပ္ေပးတဲ့အျပင္ ''ပုထိုးေတာ္ႀကီးေဘးက Rahala Art Workshop မွာ ပန္းခ်ီေရးေနတဲ့ ရာဟုလာ''ကုိ မိုးခအႏုပညာျပခန္း အထိ ေခၚလာႏိုင္တဲ့ မုိးခအႏုပညာျပခန္း ဝိုင္းေတာ္သားေတြကို ေလးစားစြာ ေက်းဇူးတင္မိခဲ့ရပါတယ္။

ဒါဟာ ဆရာရာဟုလာအတြက္ အေကာင္းဆံုးအားေဆး တစ္ခြက္လည္း ျဖစ္မွာပါပဲ။ (Congratulation ! ပါ ဆရာရာဟုလာ

ခင္သန္းျဖဴ(artist & writer)"