အခ်စ္နဲ႔.ႏွင္တဲ့.ခရီး

သင္..အခုေရာက္ရွိေနတာ..ဘယ္အရပ္မ်ိဳးလဲ
သင္..အမွန္တကယ္လိုအပ္ေနတာ..ဘယ္အရာေတြလဲ.
သင္ဟာ...ရရွိေနတာလား..
သင္ဟာ...ဆံုးရံႈးေနတာလား
သင္..ေအာင္ႏိုင္ခဲ့ၿပီလား.
သင္..ရံႈးနိမ့္ေနတာလား..
အဲဒီ့..ေမးခြန္းအားလံုးကို..
ကန္႔ကြက္တယ္။

အဓိပၸါယ္စံုးစံုးခ်ဳပ္သြားတဲ့
ေန၀င္ဆည္းဆာမွာ..
သင္ ေမွ်ာ္မွန္းေငးရီရာက..ဘယ္အရပ္ဆီလဲ..။

အထိမ္းသိမ္းခံမ်က္ရည္ပူေတြနဲ႔
လင္းလက္လာျပန္တဲ့ေန႔ေရာင္ျခည္ထဲက
သင့္..လႈပ္ရွားသက္၀င္မႈတိုင္းမွာ
သင္ကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ခဲ့တာေရာ ေသခ်ာလား..
အဲသလိုေမးခြန္းမ်ိဳးေတြဆိုလည္း
ျငင္းဆန္တယ္။

ကိုယ္က..
ကိုယ့္ကိုယ္ကို စုံစမ္းျခင္းစည္းအျပင္ဘက္မွာ
ခပ္ဆိတ္ဆိတ္ရပ္ေနမိခဲ့တာ။

တကယ္ဆို
(ကိုသိန္းေဇာ္ရဲ႕..ကဗ်ာေလးထဲကအတိုင္း)
လမ္းထိပ္မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္ေလးကေန
နိဗၺာန္အထိ..အခ်စ္နဲ႔..အတူတူသြားခ်င္ခဲ့တာပါ..၊

ကိုယ့္ကဗ်ာကို.ကိုယ္
သားေခ်ာ့ေတးအျဖစ္ဆိုညည္းျပီး
ဒုကၡနဲ႔တစ္ခါႀကံဳတိုင္း
ခ်စ္သူ႔ပုခုံးမွာ..အၾကိမ္ၾကိမ္ပါးအပ္ခ်င္တာပါ..

အို..
ရိုးရိုးညံ့ည့ံ တစ္ေယာက္ပါပဲ..
လြပ္လပ္ေႏြးေထြးတဲ့..လံုျခံဳမႈထဲမွာ...
ေသေသ၀ပ္၀ပ္..ပ်ံသန္းခ်င္ခဲ့တယ္..။

ႏွလံုးေသြးေတြက ပူလြယ္ေႏြးလြယ္ျပီး
မေခ်မငံ အေတြး ေတြနဲ႔ခ်ည္း..အဆိပ္သင့္ခဲ့သူေပါ့..
အစြယ္ခ်ိဳးထားတဲ့ေျမြေတြနဲ႔မွ..
၀ံ့၀ံ့ၾကြားၾကြားကစားတတ္တဲ့..အလမၼာယ္ဆရာေတြကိုရြံရွာသူ
အေပါစားမိတ္ကပ္ေတြရဲ႕ ...ေရေပၚဆီအနံ႔ေတြကို..မုန္းတီးသူ
မစားရ၀ခမန္း..အနာဂါတ္ေတြကို..ေလွာင္ခ်င္.ေျပာင္ခ်င္သူ
ဧရာ၀တီရဲ႕ေရအလ်င္ကို..တေမ့တေမာ..ထိုင္ေငးၿပီး..
ပိေတာက္ပန္းကိုပဲ..တစ္ႏွစ္တစ္ခါ..ပန္ခ်င္ခဲ့သူပါ..

ဆႏၵအတၱေတြ..လိႈင္းတံပိုးထန္တဲ့့ျမစ္ထဲမွာ
အၾကိမ္ႀကိမ္ ေရခ်ိဳးမွားခဲ့သူ
ကဗ်ာေတြေသြးလိုစီးေနတဲ့..ခႏၱာ..ပါးပါးနဲ႔
ဘယ္ေတာ့မွ..ယံုၾကည္ခ်က္ကမ္းပါးကို..မဆိုက္ကပ္ရဲတဲ့
ေလွတစ္စင္းလို..လူေပါ့ေလ..

ငါတို႔ကြဲလြဲျခင္းေျမဆီလႊာေပၚက..
ဒါဏ္ရာရရွိေနရွာတဲ့..
ဘ၀ပင္ကေလး..ခမ်ာလည္းႏြမ္းေလ်ာ္လို႔
အို..
စိတ္ခ်င္းေက်ာခိုင္းေနေပမယ့္
အခ်စ္ခ်င္း
က်စ္က်စ္ ေထြးဖက္ခဲ့သူေတြ..

“ေမာင္.....ေရ.....”
ငါတို႔ကို..အလြမ္းေတြနဲ႔.မူးေ၀ဖို႔
ေခတ္က..ျပဳစားေနတာ....ကြယ့္.။ ။

အိျႏၵာ
(၂၆.၁၁.၂၀၀၈ တြင္ ၁၆ ႏွစ္ျပည့္သည့္ ခ်စ္သူ သက္တမ္း အတြက္..။)