တေစၦေၾကာက္တတ္တဲ့ အနာ

ေခါင္းတလားထဲမွာ
တေစၦေတြ
က ခုန္.........

လမ္း ကန္း ေနတဲ့ ခ်ယ္ရီသားတုတ္ေကာက္ကေလးက
ခရီးေတြကို အငမ္းမရျဖစ္ေနသလိုမ်ိဳး...
ေသာ့တူနဲ႔တူတဲ့လူေတြက
ႏွလံုးသားေတြကို ဖြင့္ေဖါက္စစ္ေဆးသလိုမ်ိဳး....
ေကာင္းကင္ေပၚ တိမ္အတုေတြ ပစ္တင္ၿပီး
တစိမ္စိမ့္ ႐ြာသြန္းၿဖိဳးတဲ့ မိုးစိမ္းေတြက
နာတာ႐ွည္အဖ်ားေသြးေတြကို အရသာခံသလိုမ်ိဳး....

တေစၦေတြက ေခါင္းတလားထဲမွာ...က ခုန္ တယ္။

သင္ ပ်င္းရိတဲ့အခါ သမ္းေ၀လိုက္ပါ၊
သင္ အားငယ္တဲ့အခါ စစ္တုရင္ကစားပါ၊
သင္ ေၾကာက္႐ြံ႕တဲ့အခါ ေမတၱာသုတ္႐ြတ္ပါ၊

အထပ္ထပ္ ရစ္ေက်ာ့ခံေနရတဲ့ စီဒီဓါတ္သားမွာ
အသံေတြ ဂ်မ္းျဖစ္ေနသလိုမ်ိဳး...
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြေကာ့ၫႊတ္ေနတဲ့ ဆင္စြယ္ေရာင္မ်က္ေစာင္းေလးက
မိုးၾကိဳးမုန္တိုင္းကို ထိမ္၀ွက္ထားသလိုမ်ိဳး..
ပျခဳပ္ထဲက ေညာင္းေညာင္းရိရိ ေႁမြဆိုးတစ္ေကာင္ရဲ႕
သတိယတိုင္း ထထတိုက္တတ္တဲ့
အလမၼယ္ဆရာအတြက္ က်ိမ္စာလိုမ်ိဳး

ေခါင္းတလားထဲမွာ...တေစၦေတြက က ခုန္ တယ္။

သင္ စိတ္ညစ္ညဴးတဲ့အခါ ေတာင္တက္ေလ့က်င့္ပါ၊
သင္ လြမ္းဆြတ္လာတဲ့အခါ သစ္ပင္စိုက္လိုက္ပါ၊
သင္ ရယ္ေမာခ်င္တဲ့အခါ တေစၦကပြဲၾကည့္ပါ၊

သင့္ ဒုကၡအတိုအစေတြကိုေတာ့
ေရခဲ႐ိုက္ၿပီး သိမ္းထုပ္ပါ ။

ဒီကေန႔
တေစၦ စြန္႔ၾကဲမယ့္...အိမ္မက္တစ္ဆုပ္တစ္ခဲနဲ႔
အဆာေျပရဦးမယ့္ ေန ၀င္ ဖ်ိဴး ဖ် မွာ
တေစၦ အသစ္၀တ္ဆင္လာမယ့္
ညေနခင္း ၀တ္စံုက ။ ဘာ ??!!!

ေျပာတယ္..
၃၁ ဘံုမွာ
လူ႕ျပည္က
ကတိေတြေဖါင္းပြလြန္းတဲ့ ၀ပ္က်င္းလို႔..။ ။


အိျႏၵာ
(၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ၊ မုဒိတာမဂၢဇင္း)