ခ်စ္ျခင္းတစ္ဆယ့္ရွစ္ရာသီ

***
တျငိမ့္ျငိမ့္ရင္ခုန္သံေတြက ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔ ေမာင္းႏွင္သြားခဲ့တာ..
ႏို၀င္ဘာေတြထဲက ၂၆ ရက္ေျမာက္တစ္ေန႔တာဟာ..၀ါရည္ေရႊလဲ့လို႔
အဲဒီ့ေန႔ပြင့္တဲ့ ပန္းပြင့္တိုင္းက ပန္းႏုေရာင္ရနံ႔ေတြခ်ည္း သင္းထံုယစ္မူးေနခဲ့တယ္..။
လတ္ဆတ္ပ်ိဳျမစ္ေနတဲ့ႏုလံုးအိမ္ထဲမွာ အခ်စ္ဟာ ခ်က္ခ်င္း ဖူးငံုသီးပြင့္သြားခဲ့ေပါ့..
၀င္သက္ထြက္သက္ေတြကေတာင္ ခ်ိဳျမေနခဲ့တာမ်ားလား....
တိုးတိုးဖြဖြ ေလသံဖ်ဖ်ေလးေအာက္မွာ..အရွက္ကေလးတစ္ရွက္က မခို႔တရို႕ေခါင္းငံု႔လို႕

ငါ ခ်စ္ေနတာ သိတယ္မလား ဟင့္အင္း ဟင့္အင္း မသိဘူး..သြား
နင္ငါ့ကို ျပန္ခ်စ္မယ္ မဟုတ္လား..ဟင့္အင္း ဟင့္အင္း မသိဘူး..သြား..

******
အခ်စ္ဆိုတာ အသက္အရြယ္ရာသီ ေရခံေျမခံမွာ စိုးရိမ္ေရမွတ္အထိတက္တဲ့ ဒီေရ..တဲ့
အဲဒါ အိျႏၵာ့ကဗ်ာေတြထဲက ၀ါက်တစ္စေပါ့ေမာင္ရယ္..။
ငါ့ကေတာ့ အခ်စ္ျဖစ္စဥ္ေတြတိုင္းမွာ အျမဲတမ္း အေရးေပၚအေျခေနခ်ည္းေပါ့.
အခု သတိရျခင္းေတာင္ေျခမွာ လာလာေ၀ေနတဲ့ ျမဴႏႈင္းကဘယ္ဘ၀က အခ်စ္ေၾကြးျဖစ္လိမ့္မွာပါလဲ
ကိုယ္က ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ ႀကိဳးလိုက်စ္ျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို တုတ္ေႏွာင္ေနျခင္းမွာ..ေပ်ာ္ရႊင္လို႔
ကိုယ္က ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေဘာင္ခတ္ျပီး ကိုယ့္သက္ျပင္းနဲ႔ကိုယ္ ဆင္းရဲတြင္းနက္လို႔
ကိုးႏွစ္ကိုးမိုးနဲ႔ ကို္းႏွစ္ကိုးမိုးေနာက္က ေနာက္ထပ္ ကိုးႏွစ္ကိုးမိုး.....
အခ်စ္နဲ႔ျမဲခဲ့တဲ့ တြဲလက္ေတြထဲမွာ...အခ်စ္ျပီးရင္ ေနာက္ထပ္ေခတ္အစားဆံုးက အခ်စ္ပဲျဖစ္ေနခဲ့ၾကတယ္...

အခ်စ္ဆုိတာ အနမ္းရွိမွ ပြင့္လို႔လွတဲ့ ႏွင္းဆီဖူးပါကြယ္တဲ့
အဲဒါလည္း အိျႏၵာရဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္စပါပဲ..။

*********
အခုဆုိ
" An empty street , An empty house , A hole inside my heart , I’m all alone .
The rooms are getting smaller "
ဆိုတဲ့သီခ်င္းစာသားမ်ိဳးကို ကုိယ္က မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္နားေထာင္ေနမိျပီး
" Morning, just another day Happy people pass my way Looking in their eyes "
ဆိုတာမ်ိဳး ျဖစ္ေနခဲ့ရင္ေတာ့ ၾကားရာအရပ္က ေျပးထြက္ခ်င္ေနမိတတ္တယ္.။
အခုဆို
ကိုယ္ အသိမွတ္မဲ့ ညည္းေနမိတဲ့ သီခ်င္းစာသားေတြက
"ဟိုး..အေ၀းမွာေနတဲ့အခါ မ်က္၀န္းေတြထဲ မင္းပဲျမင္ ျပန္ဆံုႏိုင္ဖို႔ ေန႔ရက္ကေလးေတြ မေရာက္ေသးခင္" ဆိုတာမ်ိဳးေတြပဲျဖစ္ေနခဲ့ပါေပါ့.

သိလားေမာင္..
"ေကာင္းကင္ဆီထိုးပ်ံလိုက္တဲ့ ေတာင္ပံဖ်ားက ဗ်ာပါရေတြက အစ
ေျမျပင္ဆီလွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္တဲ့ မ်က္၀န္းအစံုက မ်က္ရည္ပူေတြ အလည္
ေလထုထဲပဲ့တင္ရိုက္သြားတဲ့ ႏႈတ္သီး၀က ရင္ကြဲနာသံအဆံုး
အားလံုးဟာ
တည္ျငိမ္ရဲရင့္ေနခဲ့တယ္.."
ဆိုတဲ့ ကဗ်ာမ်ိဳးကို ဘယ္သူမွမၾကားေအာင္ တိုးတိုးေလးရြတ္ဆိုေနတတ္တဲ့ ခံစားလြယ္သေလာက္ ေခါင္းသိပ္မာတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ဟာ...

ကိုယ့္ေရြးခ်ယ္မႈေတြထဲက ကိုယ့္အလူးအလဲ က်ဆံုးခန္းေတြ အေၾကာင္းကိုလည္း သူ႔ဘာသာ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတတ္ခဲ့တာပါေလ..။

************
အခ်စ္နဲ႔ထြက္တဲ့ေဒါသေတြက ၾကည္ျပာေရာင္ေတြခ်ည္းေပါ့ ပန္ဒိုရာ..
သီးစံုကုလားဟင္းနဲ႔ ငါးဖယ္ေအာင္းငပိေကာင္ေၾကာ္ႀကိဳက္တာကလြဲလို႔ ဘယ္ေနရာမွ မတူညီၾကတဲ့ ကုိယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ..
တစ္ေယာက္ရယ္ေမာသံမွာ တစ္ေယာက္ေဒါမနသေတြက အေငြ႔ပ်ံလို႔
တစ္ေယာက္ေျခသံနဲ႔ တစ္ေယာက္ ခရီးဆက္ခဲ့ၾကတာ ခုထိေပါ့...

***************
တိုးတိတ္ဆိတ္ျငိမ္ေနတဲ့ အခန္းငယ္ေလးထဲမွာ ကိုယ္က အလြမ္းဆိုတာနဲ႔ လက္ပြန္းတတီးမေနရဲပါဘူး။ တမ္းတစိတ္ေတြကို မ်က္ႏွာသာေပး အေရာမ၀င္ရဲခဲ့ဘူး...

ငါက ဒီစာကိုေရးရင္း မ်က္ရည္က်မေနပါဘူးလို႔ နင့္ကို ညာေျပာလိုက္တဲ့ အခါ
နင္က သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ရိႈက္ျပီး ယံုခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနေပးလိုက္ပါဦးေနာ္..

ျပန္ျမင္ေယာင္ၾကည့္လိုက္စမ္းပါ့..ေမာင္
ဟိုးးးက်န္ခဲ့တဲ့ ၁၂ ႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလက
ဖူးပြင့္ခ်ယ္ရီလို ကဗ်ာဆရာေပါက္စ က႑မွာ...
သူ႔ကဗ်ာေလးပါလာလို႔ ထားစရာမရွိ ၀မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့ ကေလးမေလးကိုေလ
သူက "အခ်စ္၆ႏွစ္ျပည့္ " တဲ့...ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ ဒီလို ေရးစပ္ခဲ့ဖူးတယ္..။

******************
အခ်စ္ ၆ ႏွစ္ျပည့္


တကယ္ဆို
တိုးတိုးေသြ႕ေသြ႔မက္ခဲ့ရတဲ့အိမ္မက္ငယ္ေလးပါ။
တစ္ေနရာရာက....ေငးရီေစာင့္ေမွ်ာ္ရင္ခုန္ေနတာကလြဲလို့
ဒီ့ထက္ပိုႏိုင္ပါမလား ေတြးရင္ေတာင္ၾကည္ႏူးမၾကည့္ရဲခဲ့..။

တကယ္ဆို
ေမွ်ာ္လင့္လွ်က္မယံုၾကည္၀့့ံတဲ့ စကားတစ္ခြန္းပါ
လြင့္ေျမာလႈပ္ခတ္ရလြန္းစြာ မ်က္ရည္လဲ့လဲ့ ေပ်ာ္၀င္ရူးသြပ္သြားတာကလြဲလို့
လိုခ်င္တပ္မက္လြန္းပါလ်က္ လက္ခံပိုင္ဆိုင္ဖို႕ အစိုးရိမ္ပိုခဲ့။

တကယ္ဆို
ဒီ့ထက္ေလးျမတ္နက္ရႈိင္းစရာမရွိေတာ့တဲ့ စိတ္ခံစားမူပါ
အဲဒီေနာက္ထပ္
ဘာကိုမွမလိုခ်င္ေတာ့တဲ့ျပည့္စံုကံုလံုေနျခင္းမွာ
ႏွုိင္းတုယွဥ္ခိုင္းစရာ စကားစုရွာေဖြရာမဲ့မဲ့ ျမတ္ႏိုးကိုုးကြယ္ခဲ့။

ေက်းဇူးတင္မိတယ္
အာယုတစ္ကပ္လံုးေနာက္တစ္ေယာက္ မရွိႏိွုင္သူ
ကိုယ့္၀ိညာဥ္တို႔ ရႊင္ျမဴးရာ ေကာငး္ကင္ဘံုျဖစ္သူ
ကိုယ္ညနက္ေတြမွာ လ၀န္းရႊန္ရႊန္းသာႏိုင္သူ
ကိုယ့္ဦးကင္းအထက္နားမွာ
တည္ၾကည္ေအးခ်မ္းစြာ ခံ့ထည္သူ
ျမတ္ႏိုးၾကင္နာစြာဦးေဆာင္သူ
ခ်စ္ခင္တမ္းမက္စြာယုယသူ
ဘယ္အရာနဲ႔မွ မလဲႏွိုင္ပါဘူး ေက်းဇူးတင္တယ္ေလ.။

ေမာင္ေရ
နိဗၺာန္မ၀င္ခင္စပ္ၾကား
အႏုညက္ဆံုးအတြင္းသား စိတ္သ႑န္မွာ
တစ္ေယာက္တည္းက ႏွစ္ေယာက္စလံုးအျဖစ္
ႏွစ္ေယာက္စလံုးက တစ္ေယာက္တည္းအျဖစ္
ခၽြင္းခ်င္မရွိထပ္တူညီမႈေတြ
အစူးနစ္ဆံုးသစၥာတရားေတြ
တစ္လံုးတစ္၀တည္းေသာ ေမတၱာဓာတ္ေတြနဲ႕
အေသသပ္ဆံုးေႏွာင္ငင္သြားၾကမဲ့
နတ္ေရးတဲ့ဖူးစာဖက္ေပါ့ကြယ္ .။ ။

အိျႏၵာ
( ခ်ယ္ရီမဂၢဇင္း ၁၉၉၉ခုႏွစ္ ၊ ႏို၀င္ဘာလ)


(၂၆.၁၁.၁၉၉၂ မွ ၂၆.၁၁.၂၀၁၀) အထိ ၁၈ႏွစ္တာကာလ ခ်စ္ျခင္းမ်ားျဖင့္ အမွတ္တရ..။

အိျႏၵာ

ကဗ်ာနဲ႔သြပ္တဲ့ သပိတ္

(၁)။
ဒီ ေမလ ၅ ရက္ေန႔မွာ ႏွလံုးေသြး အစအနေတြပ်ံ႕က်ဲေနသလိုမ်ိဳး
စိန္ပန္းေတြ ရင့္ေနေအာင္ေၾကြက်ထားေလဦးမလား..၊
ပူရဲေနတဲ့ ေႏြရင့္ရာသီရဲ႕ ေလရိုင္းမွာ..တံလွ်ပ္ေတြ တဖ်ပ္ဖ်ပ္ခါေနဦးမွာလား..။
ဟိုး...က်န္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္အစိတ္ကလိုေပါ့..ေဖေဖ..။
ေဖေဖေရ..ႏွစ္ေပါင္းအစိတ္ဆိုတာ
ေဖေဖ့သမီးႀကီးနဲ႔ သားငယ္ေလးကို
လူလတ္ပိုင္းလံုးလံုးေရာက္သြားေစတဲ့အခ်ိန္ေတြေပါ့..
ေဖေဖသိပ္ခ်စ္တဲ့ ေဖေဖ့ ညီမေလးကေတာ့
အသက္၆၀နားနီးတဲ့ ပင္စင္စားဆရာမႀကီးေပါ့..။

အားလံုးဟာ...ေျပာင္းလဲသြားသလိုလိုပါပဲေဖေဖ..။
တစ္ခ်ိဳ႔က တကယ့္ကိုေျပာင္းလဲသြားခဲ့တယ္
တစ္ခ်ိဳ႔ကအေျပာင္းလဲခံလိုက္ရတယ္..
တစ္ခ်ိဳ႔ကေျပာင္းလဲခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားၾကတယ္..
တစ္ခ်ိဳ႔က...
အင္း...................................။
စိတ္ေတြေျပာင္းလဲသြားခဲ့တာေတာ့ေသခ်ာတယ္ေဖေဖ...
သနားၾကင္တာတတ္တယ္၊ စိတ္သိပ္ရွည္တယ္..၊
ကိုယ္ခ်င္းစာ အားနာတတ္ပါတယ္ဆိုတဲ့ အေဖ့သမီးေတာင္
မာေရေက်ာေရေတြႏိုင္လာလို႔..
သိပ္ကို ေအာင္ျမင္တက္ၾကြခ်င္တဲ့ ေဖေဖ့သားေလးေတာင္ ျမိဳ႔ျပကို စိတ္ေတြကုန္လို႔..
သိပ္ကိုတိက်ျပီးစည္းစနစ္သိပ္ၾကီးပါတယ္ဆိုတဲ့ေမေမက
ေရလိုက္ငါးလိုက္ဆိုတာမ်ိဳးေတြရွိေနတတ္ခဲ့ျပီ..ေဖေဖ..။
ႏွစ္ေပါင္းအစိတ္မွာ..ေဖေဖဘယ္ေတြေရာက္ေနခဲ့သလဲ..ဟင္.။

(၂)။
ေဖေဖေရ...ငယ္ငယ္တုန္းကေမာင္နွစ္မနွစ္ေယာက္တေစၦအေျခာက္ခံခ်င္ခဲ့ၾကတယ္..။
ေဖေဖကေနျဖစ္မယ့္တေစၦဆိုေတာ့ လူၾကီးေတြက မန္မဲလို႔.။
အေမွာင္ထဲကို စိုက္ၾကည့္ေနခဲ့ၾကတာ အလုပ္တစ္ခုေပါ့...
ေဖေဖဘယ္ေနရာကမ်ား.ကိုယ္ထင္ျပလိုက္မလဲ.ေပါ့..
ခဏ..ျဖစ္ျဖစ္..
ခဏေလးျဖစ္ျဖစ္...
ခဏေလးျဖစ္ျဖစ္ပါ..ေဖေဖ..။
ေမာင္ေလး..ေဖေဖ့ကိုသာ..ခုေနျပန္ရခဲ့မယ္ဆိုရင္...
တစ္လေလာက္အတူတူေနျပီး ငါပါလိုက္ေသဆိုလည္း ငါေသမွာသိလား..လို႔
ကဗ်ာဆရာမျဖစ္မယ့္ ေဖေဖ့သမီးကေျပာေတာ့
ငါက ငါ့မုန္႔ဖိုးေတြမယူနဲ႔ေတာ့ဆိုလည္း..မယူေတာ့ဘူးလို႔ စီးပြားေရးသမားျဖစ္မယ့္ ေဖေဖ့သားေလးကျပန္ေျပာခဲ့တယ္..။
ေဖေဖေမာင္းခဲ့တဲ့ ေမာ္ေတာ္ပ်က္ႀကီးေပၚမွာ...ေဖေဖ့အေၾကာင္းေတြကို..ျပန္ေျပာေနခဲ့ၾကတာ......
ေဖေဖ့ရယ္ေမာသံေတြမျဖစ္မေနလိုျပန္လိုခ်င္လာရင္ေတာ့ ထြက္ေပါက္မရွိေတာ့သလို....မ်ိဳး...
ေဆာက္တည္ရာမဲ့....
ေဖေဖေရ..လို႔ အာေခါင္ျခစ္ေအာ္ျပီ...ငိုခ်ပစ္လိုက္ရတာေပါ့..ေဖေဖ..
ေဖေဖ့သမီးက တစ္ခုခုအထိတ္တလန္႔ျဖစ္လို႔ႏႈတ္ကလႊတ္ကနဲ ေယာင္မိရင္ေတာင္..
"" ေဖေဖေရ ..."" လို႔ တ တတ္ ေယာင္တတ္တဲ့ သမီးပါ ေဖေဖ...ရယ္..။

(၃)။
ခုေနခါဆို...ေဖေဖက၆၈ ႏွစ္အရြယ္လူအိုႀကီး တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနျပီေပါ့....။
၄၃ ႏွစ္မွာေတာင္ျဖဴစျပဳေနတဲ့ ေဖေဖ့ဆံပင္ေတြဟာ...
ခုဆိုေဘာ္ေငြေရာင္ေတြလို ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴေနၾကေရာေပါ့..။
အၾကင္နာႀကီးလြန္းတဲ့ေဖေဖ့မ်က္၀န္းေတြဟာ..ခုဆို...နာက်င္စရာေတြနဲ႔ပါ ၀ဲသီေနေရာေပါ့..။
ျပံဳးလိုက္တိုင္းခပ္ပါးပါးေလး..ရြဲ႕သြားတတ္တဲ့ႏႈတ္ခမ္းထူထူေတြနဲ႔ ေဖေဖ့အျပံဳးေတြက
ဟိုး...အရင္တုန္းကလို ေႏြးေထြးႏူးညံ့ေနဦးမွာပါေလ...။
မမ ငါ မွန္ၾကည့္ေနတာေသေသခ်ာခ်ာ...
ငါ့ႏႈတ္ခမ္းေတြငါျမင္ဘူးပါတယ္လို႔..ထင္ေနတာ.
.ငါ့ ႏႈတ္ခမ္းေတြက ေဖေဖနဲ႔တူတာပဲေနာ္..မမ တဲ့...
ေဖေဖ့ကို ခပ္၀ါး၀ါးပဲမွတ္မိတဲ့ ေဖေဖ့သားေလးက ေဖေဖနဲ႔ အရမ္းတူခ်င္ခဲ့တယ္..။
သမီးႀကီးကအေဖတူတယ္ဆိုတာကို ေဖေဖ့သမီးက ဂုဏ္ယူမဆံုးေပါ့ေဖေဖ ၊
ဘယ္လိုမွသြယ္ေပ်ာင္းႏူးညံ့မႈမရွိတဲ့
လက္ေခ်ာင္းေျခေခ်ာင္းေတြကို ေဖေဖ့သားေလးက ကဲ့ရဲ့တိုင္း
ေဟ့ ငါက ေဖေဖနဲ႔ တူလို႔ မလွတာ ဘာျဖစ္လဲ လို႔ အႏိုင္ပိုင္းေနၾကေပါ့..။

ေဖေဖေရ..ဘယ္ေတြေရာက္ေနခဲ့သလဲ..။
ေဖေဖလူျပန္ျဖစ္ေနခဲ့ျပီလား...။
ေဖေဖျမန္မာျပည္မွာပဲ..လူျပန္ျဖစ္ေနခဲ့မွာလား...
ေဖေဖက စိတ္ေကာင္းရွိေတာ့လူျပန္ျဖစ္မွာဟ.သိလားေမာင္ေလး..
ေဖေဖ့သားေလးမ်က္လံုးေတြက ရႊန္းျမလို႔.ရယ္.ေလ.

ဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္းအစိတ္မွာ.....

ေဖေဖ့သားနဲ႔သမီးက အမ်ိဳးထဲကတစ္ေယာက္ေယာက္မ်ား ကေလးရရင္..
ေဖေဖမ်ား၀င္စားသလား..
ေဖေဖ့လို ရင္ဘတ္မွာ မွည့္တစ္လံုးပါလာမလား..၊
ေဖေဖ့လို စက္ေတြျပင္ေနမလား..
ေဖေဖေျပာခဲ့တဲ့ စကားတစ္ခြန္းတစ္ေလေလာက္မ်ားျပန္ေျပာမလား...
သမီးႀကီး ဒါမွမဟုတ္ သားငယ္ေလး လို႔မ်ားလွမ္းေခၚလိုက္မလားေပါ့......။
သူ႕သား ၊ သမီးေတြရဲ႕ ရူးသြပ္မႈကို ေမေမကၾကင္ၾကင္နာနာနဲ႔ရယ္ေမာလို႔..။
မ်ားလွခ်ည္လားဟယ္..မင္းတို႔အေဖ၀င္စားတဲ့လူေတြက တဲ့....။
ေမေမၾကိတ္ျပီးမ်က္ရည္က်ေနတာကိုေတာ့
သမီးတို႕ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရတာေပါ့ ေဖေဖရယ္..။

ႏွစ္ေပါင္းအစိတ္ရွိျပီတဲ့

ေဖေဖ..ေဖေဖ့သားေလးက ေဖေဖခုတ္ေပးခဲ့တဲ့သစ္သားႏြားရုပ္ကေလးကေလးကို
သူ႕သားေလးကိုေတာင္ေပးမေဆာ့ပဲ မွန္ဘီဒိုထဲမွာ..ေသေသခ်ာခ်ာသိမ္းထားလို႔..
ေဖေဖ့သမီးက...ေဖေဖ့ ရုပ္ပံုပန္းခ်ီတစ္ခုကားခ်ပ္ေတြဆြဲလို႔......ရင္ထဲကအနာေတြကို ၀တၳဳေတြကဗ်ာေတြဖြဲ႔သီလို႔..
သမီးကေမေမ့အတြက္ ညဥ့္သိပ္ခရီးဆိုတဲ့ ၀တၳဳတစ္ပုဒ္လဲ ေရးျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္ေဖေဖ..။
ေဖေဖ့ခ်စ္ဇနီးကေဖေဖ့အေၾကာင္းေျပာတိုင္းမ်က္ရည္ၾကည္ေတြေ၀လို႔၊
ေမ၅ရက္တိုင္း..ဘုန္းႀကီးဆြမ္းေတြကပ္ လို႔...
ႏွစ္ေပါင္းအစိတ္.......မွာ..ေဖေဖ..ေရာ..ဘာေတြလုပ္ေနခဲ့မွာလဲ...ေဖေဖ..ရယ္။

(၄)။
ဘ၀ေတြ သိပ္ၾကမ္းခဲ့ရတာေပါ့ ေဖေဖရယ္...။
ေခါင္မိုးကိုလွပ္ခ်ပစ္လိုက္တဲ့အိမ္တစ္လံုးလို...
နားခိုစရာလံုးလံုးမရွိေတာ့တဲ့လြင္တီးေခါင္ျပင္လို...
အျမဲတမ္း...တမ္းမြတ္ဆာေလာင္ေနရတဲ့ တစ္စံုတစ္ရာေတြနဲ႔....
သားအမိသံုးေယာက္ေက်ာခ်င္းကပ္ျပီး..ၾကံ့ၾကံ့ခံရင္ဆိုင္ခဲ့ရတဲ့ ေလာကဒဏ္ရဲ႔တိုက္ပြဲေတြ..........

အေဖနင္းျဖတ္ခဲ့တဲ့ ဘ၀ရဲ႕ ဆူးေတာအျပည့္နဲ႔လမ္းထဲ
အေဖေပးသြားခဲ့တဲ့ ေျမပုံလမ္းျပ Compass ေလးနဲ႔
ရွည္လ်ားလြန္းတဲ့ ေလာက ေတာနက္ထဲ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ေနၿပီ အေဖ
သင္ၾကားသြားခဲ့တဲ့ အေဖရဲ႕ စကားသင္ခန္းစာမ်ားနဲ႔
အေဖမရွိေတာ့တဲ့ေနာက္မွ အထပ္ထပ္ေတြးေခၚရင္းနဲ႔
တန္ဖိုးေတြ နားလည္ခဲ့ၿပီ အခြင့္ရွိေသးရင္ ၾကားခ်င္တယ္ အေဖ

ဘယ္အခ်ိန္ေမးေမး အႀကိဳက္ဆံုးေတးတစ္ပုဒ္ျဖစ္ေနခဲ့တယ္ေဖေဖ...
ေဖေဖ့ မဟုတ္ရင္မခံတတ္တဲ့ေသြးေတြက ေဖေဖ့သမီးကိုထဲမွာ တဒီးဒီးစီးလို႔ေပါ့ေဖေဖ..။
အေဖျပီးေအာင္မေလွ်ာက္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ ခရီးကို.သမီးက ဆက္ေလွ်ာက္ဖို႔ၾကိဳးပမ္းေနမိခဲ့တာေပါ့..။
၃တန္းနဲ႔၀တၳဳေရးျပီးနံရံကပ္စာေဆာင္ပို႔တဲ့သမီးက..အခု..ကဗ်ာေတြေရးေနတယ္ဆိုတာေရာ..ေဖေဖသိရင္ ဂုဏ္ယူေနမလား......
အခု ၂၅ ႏွစ္ေျမာက္ေဖေဖ့ေသျခင္းတရားေန႔မွာ..ေဖေဖ့သမီးကဗ်ာဆရာမက ေဖေဖ့ကို ကဗ်ာနဲ႔ဆြမ္းသြပ္ဦးမွာတဲ့..။

အေဖမရွိတဲ့ေနာက္ . . .
လူလားေျမာက္တဲ့ေနာက္ . . .
လႈိင္းထန္ေလထဲေမ်ာတဲ့အခါ
အထီးက်န္လာတိုင္း အေတြးထဲမွာ
အၿမဲျမင္ေယာင္တမ္းတမိတယ္ အေဖ
ဘ၀ဒဏ္ခ်က္မ်ား အိပ္မက္မွာ
မ်က္ရည္ေတြစို႔ရတဲ့အခါ
အၿမဲျမင္ေယာင္တမ္းတမိတယ္ အေဖ
ဒုကၡေတြ ထည္လဲ ေတြ႔တဲ့အခါ
တျခားလူ မရွိဘူး ကၽြန္ေတာ္အေတြးမွာ
အၿမဲျမင္ေယာင္တမ္းတမိတယ္ အေဖ

အဲဒီ့သီခ်င္းအဆံုးမွာ..မ်က္ရည္ျဖိဳင္က်ခဲ့ရတာလည္း...အၾကိမ္ၾကိမ္အခါခါေပါ့..ေဖေဖရယ္.....။

၅။

ဒီကဗ်ာ မေဟာသဓါ မဂၢဇင္းမွာပါလာေတာ့ အိျႏၵာဟာ ကိုယ့္ကေလာင္ကိုယ္ငဲ့ ျပီးဒီကဗ်ာမ်ိဳးကို
စာမ်က္ႏွာေပၚမတင္သင့္ပါဘူးလို႔ေ၀ဖန္ခံခဲ့ရတဲ့ ကဗ်ာပါေဖေဖ..။
ဟသၤာတGTI ပထမႏွစ္ျမိဳ႔ုျပ ေက်ာင္းသူဘ၀က တမာလမ္းကရိႈက္သံမ်ားဆိုတဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္ေလးမွာ..
ငယ္ႏုတဲ့အေတြးအေရးေတြနဲ႔ ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးေပါ့ .
ျငိမ္းခ်မ္းဧကရီမွာ ရိႈက္သံေတြေ၀စည္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးေပါ့..။
ဒီကဗ်ာဟာ မ်က္ရည္ေပါက္ႀကီးငယ္နဲ႔ တစ္ထိုင္တည္း.ျပင္စရာမလိုေအာင္
သြန္က်လာခဲ့တဲ့...ကဗ်ာ..ေပါ့..

ေ၀ဖန္တဲ့သူေတြကို ေဖေဖ့သမီးကမ်က္လံုးခ်င္းေစ့ေစ့ဆိုင္ျပီး..ျပန္ေျပာပစ္ခဲ့တယ္

ဆယ္ႏွစ္သမီးက ႏွလံုးသားကို ထုတ္ခ်င္းခတ္စိုက္၀င္ေနတဲ့ ျမားတစ္စင္းကို
အသက္၂၀ နီးပါးမွာ ဆြဲႏႈပ္လိုက္တဲ့ ေသြးစေသြးနေတြလို ကဗ်ာပါ..လို႔..
ဒီကဗ်ာမ်ိဳးစာမ်က္ႏွာေပၚပါရသလား..ဆိုတာအတြက္ အိျႏၵာက ဘာမွေျပာစရာမရွိပါဘူးလို႔ေလ...။
ေဖေဖေရ...
ေဖေဖ့သမီးကဗ်ာဆရာမက ...
ေဖေဖ့ ၂၅ႏွစ္ေျမာက္ေသျခင္းတရားေန႔မွာ..
ဒီကဗ်ာနဲ႔မွ ဆြမ္းသြပ္ခ်င္ေနသတဲ့..။

၆။
အနႏၱ အတိုင္းအတာ

ရွစ္ဆယ့္ေလးရဲ႔ ေမ ( ငါး)
အိမ္ေ႐ွ႔နားက စိန္ပန္းပ်ိဳ
ႏွလံုးေသြးေတြ စိုေနတယ္။
စိန္ပန္းပင္အရိပ္ တိတ္ဆိတ္စြာရပ္နား
ႏွစ္ဘီးတပ္ ရထားတစ္စင္း
အျဖဴေရာင္မလင္းတလင္းနဲ့။

ဟိုေနရာက လူတစ္စု
အနိဌာ႐ံုရဲ႔အဖံုး ၊ အလွပဆံုးျဖစ္ေအာင္
ေရႊေရာင္ ေငြေရာင္စကၠဴေျပာင္ေျပာင္ေတြနဲ႔
ျဒပ္မဲ့နာမ္စားျပယုဂ္အတြက္
တကုတ္ကုတ္နဲ႔ေပါ့..။

ဟိုး... အိမ္အေနာက္မွာ
ပ်ဥ္ခ်ပ္ေတြကိုခြဲျဖာ
ေသခ်ာတဲ့ အတိုင္းအတာတစ္ခုနဲ႔
လူေနအိမ္တစ္လံုးေဆာက္ေနရဲ႔။
ဒီဘက္နားမွာ ဆန္ေကာေတြနဲ႔ ဆန္ျပာ၊
ဟိုဘက္နားမွာ ၾကက္သြန္ႏႊာ ျငဳတ္ေထာင္း
အိမ္အစြန္းမွာ ကြမ္းယာစားေနတဲ႔
အိမ္နားက အဘရယ္၊
ေနာက္ဘက္နားမွာ
ရီေ၀ေဆြးေဆြး ငါတို႔ကိုေငးရင္း
ပူေလာင္မႈကိုပလွပ္ ယပ္ေတာင္ငယ္တစ္ခ်ပ္
ကြာေစ့ကိုက္သံတစ္ဖ်တ္ဖ်တ္။

အားလံုးရဲ႔ ဗဟိုအလယ္မွာ
မုဒံုေစာင္အျဖဴၾကား.. ဇာပု၀ါပါးပါးကိုခ်ံဳရင္း
ႏွင္းဆီနီနံ႔သင္းသင္း အေမႊးတိုင္နံ႔ျပင္းျပင္းၾကား
“ဖခင္ “စက္နားေနပါတယ္။

ဖခင္ အနားမွာ ငါဟာ
ဆိတ္ျငိမ္ေၾကကြဲစြာ
ဟိုေနရာလႈပ္လာႏိုး...
ဒီေနရာလႈပ္လာႏိုး....
အဓိပၸာယ္မဲ့ေမွ်ာ္ကိုးမွန္း
မ်က္ေတာင္ကို မခတ္စတမ္း
“မဟုတ္စမ္းပါနဲ႔“
“မဟုတ္စမ္းပါနဲ႔“
အသည္းကြဲပဲ့တင္သံလည္း
ရင္ထဲမွာ ညံေနၿပီ။

ငါတို႔ ေဖေဖဟာ ငါတို႔ကိုသိပ္ခ်စ္တာေလ..
ငါတို႔ေဖေဖဟာ စက္ျပင္ေကာင္းတဲ့ ဆရာေလ..
ငါတို႔ေဖေဖဟာ ပံုဆြဲေကာင္းတဲ့ ဆရာေလ..
တစ္စစီျဖဳတ္ထားတဲ့ စက္ပစၥည္းပံုအၾကား
ဖခင္ ႐ိုးသားစြာ ေပ်ာ္ခဲ့တာပါေနာ္....။
အေမ ရိုက္ေတာ့ မႀကိဳက္ပါတယ္
အဲဒီ့သီခ်င္းကို ဖခင္ဆိုရဦးမယ္
ငါတို႔ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္သား..
ဖခင္ႀကီးရဲ႕ေဘးနားမွာခုန္ေပါက္ခါေျပးလႊား..
ေဖေဖႀကီးကိုခ်စ္တယ္ေတးသြားနဲ႔ ကၾကရဦးမယ္..
ေဖေဖ..ထေတာ့ေလ..
ေမေမဆူရင္ကာကြယ္ရဦးမယ္
ေမာင္ေလးကို ရွင္ျပဳရဦးမယ္
သမီးအင္ဂ်င္နီယာျဖစ္ရဦးမယ္.....။

ဆရာ၀န္ရဲ႕ေဘးနားမွာ
ငုတ္တုတ္ကအသိေပ်ာက္စြာ
ပရက္ရွာခ်ိန္ေနရွာတဲ့..မိခင္ရယ္..
ေမေမဘာျဖစ္တာလဲ
ေဖေဖ့ကိုေခၚေပးပါ..
ေျခာက္ႏွစ္သာသာ ပူဆာေနရွာတဲေမာင္ေလးရယ္..
အားလံုးရဲ႔အလည္မွာေသြးပ်က္ေျခာက္ခ်ားစြာ
ငါ ရပ္ေနရရွာတယ္....

ဆယ္ႏွစ္သမီးရဲ႕ပရိေဒ၀
ဘာနဲ႔မွကို ႏိႈင္းဆမရ
လူ႕ဘ၀ဆိုတာ မွာ....
“မုဆိုးမ...“ တဲ့
“ဖတဆိုး....“ တဲ့
ရက္ရက္စက္စက္ ပညတ္ခ်က္ေတြခံရင္း
ၾကီးျပင္းလာခဲ့ ပါျပီ...ေဖေဖ။

ဘ၀ကို ႐ုန္းကန္
ေလာကဓံကို အံတု
မာနထုကို အေဖၚဆင့္
ငါ့အသက္႐ွင္ရာဟာ ဒီ သားနဲ့ သမီးပါလို႔
အံၾကိတ္ကာဟစ္ေကြၽး မိခင္အားမာန္ေတးေတြနဲ႔
ေမေမဟာ...
ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္လာခဲ့တယ္ေလ..။

ပစၥဳပၸန္ေနရာ..
ခဏျဖစ္ျဖစ္လာခဲ့ပါလား .. ေဖေဖ
ေဖေဖရဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္
ေမေမ့ရဲ႔ စြမ္းေဆာင္အား.....
သမီးႏွလံုးသားမွာ တစ္သက္စာအတြက္
ဆပ္မကုန္မယ့္ ေက်းဇူးေတြ....။
“ေဖေဖေရ....“
ေရာက္တတ္ရာရာ သုဂတိ႐ြာမွ
႐ႊင္လန္းၾကည္သာ
၀မ္း ေျမာက္ ပါ ေစ ေတာ့ ။ ။


(ကြယ္လြန္ချဲ့ဲပီးေသာ ဖခင္ ႏွင့္ ေက်းဇူး႐ွင္ မိခင္ၾကီးအား ဦးထိပ္ပန္ဆင္လ်က္)

အိျႏၵာ
(၅ရက္ ၅လတိုင္း အတြက္)