October 10, 2009

ေသေနတဲ့ နာရီ


+++++++++++++++++++++
တကယ္ဆို ဒီပန္းခ်ီကားကို သူအဆံုးသတ္သင့္ေနျပီ..။

ပိတ္ေလွာင္ေနတဲ့ အခန္းက်ဥး္ထဲမွာ
သူက ေသေနတဲ့ နာရီပံုတူကို ဆြဲေနတာ..ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလဲ..

အျပင္ကိုသူ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္မိျပန္တယ္.. ၾကယ္အေၾကြေတြ ျပည့္သိပ္ေနတဲ့ လမ္းမက အေမွာင္ထဲမွာပံုသ႑န္မပ်က္လဲေလ်ာင္းအိပ္စက္ေနတုန္း..။
လေရာင္၀ါး၀ါးမွာ...အရိပ္ေတြ တေစၦလို ရွိေနၾကတုန္းလား...

တိမ္ေတြဟာဓူ၀ံၾကယ္ကိုေတာ့ဖံုးအုပ္မပစ္ႏိုင္ဘူးေသခ်ာတယ္လို႔
ေတြးမိျပန္ေတာ့..သူအသက္ရူလို႔ေကာင္းလာသလိုပဲ..။

ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို သူ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပုဒ္ဆာလာတယ္..

ေနာက္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနည္းနည္းနဲ႕..အေႏြးဓါတ္တစ္ခုဆာလာတယ္...

ေနာက္..ၾကည္လင္ေနတဲ့ အလင္းေပ်ာက္တစ္ေပါက္ေလာက္....

ေနာက္...အနံ႔ေတြမပါတဲ့ ေလသန္႔စစ္စစ္..ေလျပည္တစ္ေ၀ွ႔ေလာက္...
ဟုတ္တယ္..သူတကယ္ကိုဆာေလာင္ေနခဲ့ျပီ... ဆာေလာင္ျခင္းဟာေစ့ေစ့စပ္စပ္ၾကည့္ေလ...နာက်ည္း၀မ္းနည္းဖြယ္ရာေကာင္းေလပါပဲ.. ဆာေလာင္ျခင္းဟာ..စိတ္ေတြကို တဆတ္ဆတ္ထိုးဆိတ္ေနတဲ့ ငွက္ဆိုးတစ္ေကာင္ရဲ႕ႏႈတ္သီးပဲ ဆာေလာင္ျခင္းဟာ..ေသြးေတြကိုတပြက္ပြက္ပူျခစ္လာေစႏိုင္တဲ့ ေမာင္းႏွင္အားပဲ... သူ႔အရိုးထဲ ခိုက္ခိုက္တုန္မတတ္ အလြမ္းေတြ က်ဥ္စက္တက္လာတဲ့အခါ..
သူဟာ..ပန္းခ်ီကားရွိရာကို ဆာဆာေလာင္ေလာင္ႀကီးမ်က္ႏွာမူမိလိုက္တယ္

ေသေနတဲ့ နာရီေပါ့..အဲဒီ့ပန္းခ်ီကား..ဟာ။။

+++++++++++++++++++++


သူ႔ဆံပင္ေတြဟာ..ခါးသက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ရွည္လ်ားေနခဲ့ေလာက္ေရာက္ေပါ့
ဆံပင္ေတြရွည္သလို..ေနာင္တေတြမ်ားရွည္ထြက္လာခဲ့ေသးလား.
မဟုတ္ပါဘူး..ေနာင္တဆိုတာ..အလြမ္းနဲ႔ျငိဳးသူ႔ရန္ဖက္ပဲ...
ဆံပင္ေတြရွည္သလို...အလြမ္းေတြထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ရွည္လာတာ...
အိုးးးးးးးး
ဟိုးးးးးေ၀းေ၀းက ရထားဥၾသဆြဲလိုက္သံလား....
ရထားဘီးေတြ..ခရီးေတြကို စီးျပီး တ၀ွီး၀ွီးလည္ပတ္ေနၾကလား...
ရထားေခါင္းတြဲက အခိုးအေငြ႕ေတြ...ေလထဲမွာ..တိမ္မွ်င္ေတြလို တန္းေနမွာလား...
ရထားဟာ..အရွိန္နည္းနည္းေလွ်ာ့လိုက္ျပီလား...
ရထားျပတင္းမွာ...လက္ျပေနသူေတြရွိသလား.......
ရထားဟာ..ဘူတာဆီကို နီးကပ္လာျပီလား...
ဘူတာမွာ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြကိုအစြမ္းကုန္တပ္ဆင္ထားတဲ့မ်က္၀န္းေတြ...ေစာင့္ဆိုင္းေနျပီလား..
ရထားဟာ..ဘူတာေလးကိုေက်ာ္သြားျပန္ျပီလား..။
ရထားဘီးအၾကိတ္မွာ...တသိမ္႔သိမ့္တုန္ခါေနတဲ့ သံလမ္းေတြရဲ႕ညည္းညဴသံဟာ..
သိပ္ကို အဓိပၸါယ္ျပည့္၀တဲ့ေပးဆပ္နာက်င္ျခင္းေတးသြား..ပဲ
သူ႔အရိုးထဲ ခိုက္ခိုက္တုန္မတတ္ အလြမ္းေတြ က်ဥ္စက္လာျပန္ျပီ..။

++++++++++++++++++++++++++

အဲဒီ့ ပန္းခ်ီကားဟာ..ေသေနတဲ့ နာရီပဲ...

ပန္းခ်ီကားရဲ႕ေနာက္ခံကို သူက အနက္ေရာင္ကိုေရြးခ်ယ္ခဲ့တယ္...

ဟုတ္တယ္....အနက္ေရာင္.. ပိန္းပိတ္ေနတဲ့ အနက္စစ္စစ္အေရာင္ပါ..။ အဲသလိုပိန္းပိတ္ျခင္းအနက္ေရာင္ထဲမွာ..နာခံရိုက်ိဳးျခင္းေတြပါေနတယ္..။
ေနာက္..အနိဌာရံုမ်ားစြာကို သပ္သပ္ေခ်ေခ် အႏွစ္ခ်ုပ္ျပထားလိုက္ျခင္းေတြပါေနတယ္..။

အို...ဘုရားသခင္ကို ယံုၾကည္ကိုးစားျခင္းေတြနဲ႔..နက္ရိႈင္းတည္ျငိမ္ေနတဲ့ ၀ိḩာဥ္ေတြပါ ပါ၀င္ေနတာပါ..။
ၾသဇာအာဏာနဲ႔ စြမ္းရည္သတၱိ ေတြ သိပ္သည္းေမွာင္မိုက္ေနေစဖို႔ သူအနက္ေရာင္ကို ၀့့ံ၀ံ့စားစားေရြးခ်ယ္ပစ္ခဲ့တာေနမွာေပါ့ စြမ္းရည္သတၱိ..စြမ္းရည္သတၱိ..
အဲသလို တဖြဖြ..ေရရြတ္လိုက္မိတာနဲ႔
သူ႔အၾကည့္ေတြက အျပာေရာင္ၾကယ္ေတြဆီေရာက္ကိုေရာက္သြားျပီ

သစၥာခံယူျခင္းသေကၤတေတြနဲ႔ အျပာေတြက ျပာေနၾကတာပါ..။
အဲဒီ့မွာ သတၱ၀ါေတြေကာင္းက်ိဳးသယ္ပိုးစိတ္ေတြတစိမ့္စိမ့္ျဖာထြက္ေနခဲ့တာ.

ေကာင္းကင္ႀကီးကို ကိုယ္စားျပဳထားတဲ့ အျပာကို သမုဒၵရာႀကီးကိုကိုယ္စားျပဳထားတဲ့ အျပာကို
သူ႕ပန္းခ်ီကားထဲက ၾကယ္ေတြ ၾကယ္ေၾကြေတြ ရဲဲ႕အေရာင္အျဖစ္ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ေရြးခ်ယ္ ပစ္ခဲ့တယ္..။ အျပာေတြဟာစြမ္းရည္ထက္ျမက္ၾကတယ္.. အျပာေတြဟာစြမ္းရည္ထက္ျမက္ၾကတယ္... သူဒီလိုခပ္ျဖည္းျဖည္းေရရြတ္လိုက္မိတယ္....။
ေနာက္ ခပ္ျမန္ျမန္ႀကီး..တရစပ္ ေရရြတ္ေနမိတယ္...
အျပာေတြဟာစြမ္းရည္ထက္ျမက္ၾကတယ္...အျပာေတြဟာစြမ္းရည္ထက္ျမက္ၾကတယ္...
ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔လည္း..ပန္းခ်ီကားကို..အဆံုးမသတ္ႏိုင္ျပန္ပါဘူး..။

++++++++++++++++++++++++++


သူအနီေရာင္ေဆးကိုစိတ္တိုင္းက်စပ္ေဖ်ာ္ေနမိတယ္...
တျဖည္းျဖည္းအနီေရာင္ေတြဟာ..သူ႕ႏွလံုးေသြးစက္ေတြလိုပဲ..
ရုတ္တရက္မယံုနိုင္ေလာက္ေအာင္ေၾကကြဲေျခာက္ခ်ားလာတယ္..
အနီေရာင္..အနီေရာင္ေတြ..
အနီေရာင္ေတြဟာ..ဆန္႔က်င္ဘက္ကို အလဲထိုးေအာင္ႏိုင္ျခင္းတဲ့.
.အနီေရာင္ဟာ..ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္ရဲ႕ အေငြ႔အသက္ေတြတဲ့..
အနီေရာင္ဟာ..ျပင္းထန္တဲ့ စိတ္လႈပ္ရွားထိခိုက္မႈကို အေပးႏိုင္ဆံုး ခ်စ္ျခင္းတရားေတြတဲ့..
သူမ်ားထက္ခ်စ္တတ္သူေတြဟာ..အႏုပညာသမားေတြျဖစ္ၾကတယ္..
အႏုပညာသမားဆိုတာ.သူမ်ားထက္ခ်စ္တတ္တယ္...
အႏုပညာသမားဆိုတာ..အရာရာကိုခ်စ္တတ္တယ္..
အႏုပညာသမားဆိုတာ..အရာရာကိုခ်စ္တတ္ျခင္း.စိတ္၀ိဥာဥ္အတြက္ သူတို႔နွလံုးအိမ္ေတြကို အျမဲတမ္း.ရႈင္းလင္းသန္႕စင္ထားခဲ့ၾကသူေတြျဖစ္တယ္..
သူဟာ..ကၽြန္ေတာ္ဟာ..သိပ္ခ်စ္တတ္တဲ့ အႏုပညာသမားတစ္ေယာက္ပါ..
ကၽြန္ေတာ့ခ်စ္ျခင္းတရားေတြထဲမွာ အမွန္တရားက နံပါတ္စဥ္ တစ္ မွာပါခဲ့တယ္..
အမွန္တရားကို ခ်စ္ခင္ျခင္းဟာ..အမွားေတြကို ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ျခင္းစိန္ေခၚပြဲတစ္ခုေပါ့..
စိတ္ခ်..ကၽြန္ေတ္ာ့ခရီးက အမွန္တရားနဲ႔စခဲ့လို႔ အမွန္တရားနဲ႔ အဆံုးသတ္မွာပါ...
မင္းသိပ္ေခါင္းမာတဲ့ ေကာင္ပဲကြာလို႔..ေဖေဖကမခ်ိတင္ကဲ..ျမည္တမ္း..ေၾကကြဲသြားေသးလား..
ခ်စ္သူ႔ရဲ႕ နာက်ည္းအံႀကိတ္သံေတြ ပဲ့တင္ရိုက္ခတ္ေနျပီလား...
ခ်စ္သူဟာ..ဘယ္သူ႔ရာသီမွာ..လွလွပပပြင့္ျပေနရတဲ့..ပန္းေလးတစ္ပြင့္ျဖစ္ေနခဲ့ျပီလဲ...
အေမ....အေမ...လို႕ သူ႔တမ္းတသံေတြကို...ေနာက္ သူရဲ႕ ငိုေၾကြးျခင္းကို သူက သူ႕မ်က္ရည္ေတြနဲ႔မေပါ့ပ်က္ေစလိုဘူး....
နာရီေတြ...နာရီေတြ..နာတာရွည္အဖ်ားေသြးနဲ႔..ကေယာင္ကတမ္း..ညည္းညဴကိုက္ခဲေနတဲ့ နာရီေတြ..
ေနာက္....ေသဆံုးသြားၾကျပီျဖစ္တဲ့ နာရီေတြ....
အိုးးးး
သြားစမ္းးကြားးးးးးးဒီအနီေရာင္ေတြ..
သူအနီေရာင္ေဆးေတြကို ၾကမ္းျပင္ေပၚသြန္ေမွာက္က်ဲပက္ပစ္္လိုက္တယ္...။

++++++++++++++++++++++++++


သူဟာတကယ့္ကို အလြမ္းေတြနဲ႔ခိုက္ခိုက္တုန္ေနခဲ့ပါျပီ... ဘာ..မွာမျမင္နိုင္တဲ့အရပ္ကိုေမွ်ာ္ၾကည့္ေနျခင္းဟာ..အရာရာပဲ..
ဘာ..မွ မရွိတဲ့ ရႈေမွ်ာ္ခင္းေတြဟာ..အရာရာပဲ...
အဲဒီ့အရာရာေတြကို စုစည္းထုတ္ပိုးျပီး..
.သူဒီပန္းခ်ီခ်ပ္ကို အဆံုးသတ္ရပါလိမ့္မယ္...
ျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္ေနတဲ့ ျဖစ္ခဲ့ ပ်က္ခဲ့ သမွ် အခင္းအက်င္းေတြကို.ေရာစပ္ျပီး.
သူက သမမွ်တေအာင္..အေရာင္ခ်ယ္ၾကည့္ရပါလိမ့္မယ္..

ဒီ့ထက္စိတ္ပ်က္ညစ္ညဴးဖြယ္ရာမရွိေတာ့တဲ့ ဆက္တင္ကို..သူက စုတ္ခ်က္ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းနဲ႔ သရုပ္ေဖၚၾကည့္ရပါဦးမယ္..

ဒီပန္းခ်ီကားခ်ပ္ရဲ႔ေကာင္းကင္ကို ေသြးျခည္နည္းနည္းဥေပးျပီး.. ဒီပန္းခ်ီကားခ်ပ္ရဲ႕..ေထာင့္စြန္းမွာ..ဆာေလာင္ျခင္းသစ္ပင္ကို
ခရမ္းေရာင္ေတြနဲ႕စိုက္ပ်ိဳးရပါလိမ့္မယ္..

ေလထုထဲမွာ..အလြမ္းေတြ ထူထူသိပ္သိပ္၀ဲေ၀့ေနတာကို...
သူက ဒီပန္းခ်ီတစ္ခ်ပ္နဲ႔တင္.. သရုပ္ေပၚပီျပင္ေအာင္ နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း ေရးဆြဲရပါလိမ့္မယ္...

သူက သူ႔ဆံုးရံႈးျခင္းေတြရဲ႕ တန္ရာတန္ေၾကး နီးပါးအတိုင္း ဒီပန္းခ်ီကားကို ရင့္ရင့္ရိုင္းရိုင္း ေရးဆြဲရပါလိမ့္မယ္...
ဒီပန္းခ်ီကားထဲမွာ..သူ႔ရဲ႕ေသေနတဲ့ နာရီကို အဓိက အသားေပးျပီး..စူးစူးရွရွေရးဆြဲရပါလိမ့္မယ္.. ဒီပန္းခ်ီကားခ်ပ္ထဲမွာ..ေလွာင္ပိတ္မြန္းၾကပ္ေနတဲ့ အခန္းအိုအိုတစ္ခုရဲ႔ ရန႔ံကို စနစ္တက်ေဆးေဖ်ာ္စပ္ျပီးေၾကေၾကကြဲကြဲ ေရးဆြဲရပါလိမ့္မယ္.. အစိမ္းေရာင္ေဆးေဖ်ာ္ခြက္ကို အေ၀းဆံုးမွာေရႊ႕ထားျပီး ဒီပန္းခ်ီကားကို သူက နာနာက်ည္းက်ည္း ေရးဆြဲရပါလိမ့္မယ္..
ေနာက္ အနာတရအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ပံုသ႑န္ပ်က္ယြင္းစျပဳေနတဲ့ သူ႔ႏွလံုးသား ပံုတူတစ္ခု
ေနာက္..ဘယ္ေတာ့မွ..မက်က္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္..လိႈက္စားကိုက္ခဲေနခဲ့တဲ့...
စိတ္ဒဏ္ရာေတြ..
အားလံုးကို အႏုစိပ္သရုပ္ပါေအာင္ သူဆြဲျပရပါလိမ့္မယ္....
ဟုတ္တယ္...
သူဆြဲရမယ္.....
သူက..ဒီပန္းခ်ီကားကို..ေရးဆြဲပုိင္ခြင့္တစ္ခုထဲ မိမိရရပိုင္ဆိုင္ထာခဲ့သူ..

သူက ဒီပန္းခ်ီကားခ်ပ္ထဲက သက္ျငိမ္ သရုပ္ေဆာင္
လက္စသတ္ရမယ္...။
သူ ပဲ လက္စသတ္ရလိမ့္မေပါ့...ဒီပန္းခ်ီကားကို.....

ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔လည္း..ပန္းခ်ီကားကို..အဆံုးမသတ္ႏိုင္ျပန္ပါဘူး..။

++++++++++++++++++++++++++


ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆို တာ ဘယ္ေတာ့မွမညိွဴးတတ္တဲ့ ပန္းေတြပါ...
ေကာင္းကင္မွာ..ၾကယ္ေတြ မေရတြက္ႏိုင္ေအာင္.တလက္လက္လင္းပေနဆဲပါ..
ခုတိုက္ခတ္ေနတဲ့ ေလျပည္မွာ ၾကယ္နံ႔ေတြ..ေတာင္ပါလာသလိုလို...
ယံုၾကည္ခ်က္ဆိုတာ..ေနေရာင္မွာ တစ္ဖ်တ္ဖ်တ္လက္ျဖာေနတဲ့ ဓါးသြားတစ္လက္.
သစၥာတရားဟာ..သိပ္ေၾကာက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ထက္ျမက္စူးရွတဲ့ လက္နက္..။
ေသခ်ာတယ္..။
.သူ႔ေသြးေတြ..တျဖည္းျဖည္း ေႏြးျမလာျပန္တယ္...
အေမွာင္ေတြဟာ..အလင္းေရာင္ကို အၾကားအလပ္မရွိ လက္နက္ခ်စြန္႔ခြာသြားၾကသလိုမ်ိဳး...ေရာင္နီဟာ..လွလွပပကို..ျဖာလင္းလာဦးမွာပါ...ေလ
အမွန္ေတြဟာ..ရဲရင့္တဲ့ စစ္သူႀကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕အားမန္တက္ၾကြမႈေတြနဲ႔..
အမွားေတြရဲ႔ကမ္းသိမ္းတိုက္ပြဲကို ဆင္ႏႊဲလိမ္းဦးမွာပါ..ေလ
သူ႔ခြန္အား.အခ်ိန္.ဇြဲသတၱိ ခ်စ္ျခင္းတရား..ḩာဏ္ပညာ..ယံုၾကည္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ အရာရာ...
သူေပးဆပ္ခဲ့ရတဲ့ အရင္းအႏွီးေတြ မနည္းပဲ...။ နည္းမွမနည္းပဲ ။
ဟုတ္တယ္....အမွန္တရားနင္းထားတဲ့အရပ္ဟာ..ေအာင္ေျမ..
သူ႔ေသြးေတြ..တျဖည္းျဖည္း ေႏြးျမလာျပန္တယ္...
ေသေနတဲ့ နာရီ ပန္းခ်ီကားကို...သူ......အဆံုးသတ္ရမယ့္ေန႔....
တစ္ေန႔..ေန႔......
အလို..
ခုတိုက္ခတ္ေနတဲ့ ေလျပည္မွာ ၾကယ္နံ႔ေတြ..ေတာင္ပါလာသလိုပါလား.
.သူ႔ေသြးေတြ..တျဖည္းျဖည္း ေႏြးျမလာျပန္တယ္...

++++++++++++++++++++++++++


အင္းးးး
............................................. .......................

ဟိုးးးးးေ၀းေ၀းက ရထားဥၾသဆြဲလိုက္သံလား....

ရထားဘီးေတြ..ခရီးေတြကို စီးျပီး တ၀ွီး၀ွီးလည္ပတ္ေနၾကလား...
ရထားေခါင္းတြဲက အခိုးအေငြ႕ေတြ...ေလထဲမွာ..တိမ္မွ်င္ေတြလို တန္းေနမွာလား...
ရထားဟာ..အရွိန္နည္းနည္းေလွ်ာ့လိုက္ျပီလား...
ရထားျပတင္းမွာ...လက္ျပေနသူေတြရွိသလား.......

ရထားဟာ..ဘူတာဆီကို နီးကပ္လာျပီလား...


ဆာေလာင္ျခင္းဟာ..ေသြးေတြကိုတပြက္ပြက္ပူျခစ္လာေစႏိုင္တဲ့ ေမာင္းႏွင္အားပဲ...


ဟုတ္တယ္...
ေသေနတဲ့ နာရီေပါ့..အဲဒီ့ပန္းခ်ီကား..ဟာ

ဒါေပမယ့္ ....ဒီေန႔လည္း..ဒီပန္းခ်ီကားကို..အဆံုးမသတ္ႏိုင္ေသးပါဘူး..

ဒါေပမယ့္.. အမွန္တရား..နင္းထားတဲ့ အရပ္ဟာ...ေအာင္ေျမ..ပါ။

++++++++++++++++++++++++++


အိျႏၵာ

(၅.၁၀.၂၀၀၉)

8 comments:

အိုင္လြယ္ပန္ said...

ဝတၳဳ ေကာင္းေလးပဲအစ္မ ..
လွတယ္ ...။။
အမွန္တရား နင္းထားတဲ႔အရပ္ဟာ
ေအာင္ေၿမ ..
အဆံုးမသတ္ႏိုင္ေသးတဲ႔
ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္ရဲ႕ အဆံုးသတ္ ..

ခရီး ေတြ မဆံုးေသးသမွ် ...
ေသေနတဲ႔ နာရီ ဆိုတဲ႔ ပန္းခ်ီကား
မဆံုးနိုင္ ေသးေလာက္ဘူး
အစ္မေရ ..။။။

အမည္မဲ့ said...

အိႁႏၵာက အိႁႏၵာျဖစ္ဖုိ႕ ဟုိးအေ၀းႀကီးက လာခဲ့ရတယ္။ နားထဲမွာ ဆူညံေနတာပဲ။ ေရာ့ခ္ ေရာ့ခ္။
အသံေတြက ၿငိမ္းခ်မ္းေစတယ္
အသံေတြက ေသြးဆူေစတယ္
အသံေတြက ေသြးပူေစတယ္

ေသြးေတြ ဆူလာၿပီ
ေသြးေတြပူလာၿပီ
ဒီ ဂီတကုိ ရပ္နားသင့္ၿပီ။

ျပာေနတဲ့ အျပာက ျပာကုိင္ရင္ ကၽြဲႏြဲ႕ေပါက္တတ္တယ္တဲ့ ျပာျပာသလဲ လႊတ္ခ်လုိက္တဲ့အခါ ျဖာထြက္သြားတဲ့ အျပာက အျပာရင့္ေရာင္မဟုတ္တဲ့ အျပာႏုႏုေလး။

(ဒါနဲ႕ စကားမစပ္ ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ္ ေအာင္ခဲ့တဲ့ ေျမကုိ နင္းထားတယ္ နည္းနည္းေရႊ႕ေပးပါ။)

ဟားဟားဟားဟား

အမွန္တရားက ေျခာက္ကပ္ကပ္နဲ႕ ရယ္သြားတယ္။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

မယ္ကိုး said...

မၿပီးေသးတဲ႔ ပန္းခ်ီထဲက အေရာင္ေတြဟာ အေသြးၾကြလြန္းလို႔ ရင္ထဲထိ လာစင္တယ္။

ခက္ဆစ္အဖြင့္ေလးေတြကလည္း အရမ္းလွတာပဲ မရယ္။

ၿပီးေတာ့ အႏုပညာသမားဆိုတာ..အရာရာကိုခ်စ္တတ္ျခင္း.စိတ္၀ိဥာဥ္အတြက္ သူတို႔နွလံုးအိမ္ေတြကို အျမဲတမ္း.ရႈင္းလင္းသန္႕စင္ထားခဲ့ၾကသူေတြျဖစ္တယ္... ဆိုတာေလး အလြတ္က်က္သြားပါတယ္ မ ။

ခ်စ္တဲ႔
=)

မမသီရိ said...

ကဗ်ာတပုဒ္လိုလွပေနတဲ့ ၀ါက်ေတြနဲ႕ ဖြဲ႕ထားတဲ့ စာေလး ခံစားၾကည့္ရင္း မျပီးႏိုင္တဲ့ ပန္းခ်ီကားေတြေရးဆြဲေနတဲ့ တစုံတေယာက္ ကို ျမင္ေယာင္လာမိတယ္

အမရာ said...

စကားလံုးတိုင္းအတြက္...
နင္႕နင္႕နဲနဲခံစားခ်က္ေတြအၿပည္႕နဲ႕
အမွန္တရားနင္းထားတဲ႕အရပ္ဟာ
ေအာင္ေၿမပါ......။။။


ခ်စ္တဲ႕

MANORHARY said...

မၿပီးေသးတဲ့ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္
ၾကပ္ညပ္ေနတဲ့အေရာင္ၿပင္းၿပင္းေတြနဲ႔
ဓားတစ္စင္းလိုငါ့ကိုေမာင္းႏွင္ေနလုိက္ပံုက
သံသရာကေနလြတ္က်သြားေတာ့မယ့္ ေဆးတစ္စက္လို
ညိဳတိုတိုနဲ႔ ............

ၿပိဳက်လာေတာ့မယ့္ ေကာင္းကင္ေထာင့္စြန္းက
သံသယအေရာင္ေတြတရိပ္ရိပ္စြန္းထင္းလာတဲ့အခါ
စုတ္ခ်က္ေတြက..မာေၾကာလာတယ္
အနားမသပ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ အမွန္တရားတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႔
ေသဆံုးေနခဲ့တဲ့နာရီေတြ..
အဲဒါ ..
ငါ့ရဲ႕နတ္ဝွက္ခံထားရတဲ့ေအာင္ေၿမပါပဲ.......

minn thuka said...

ခြင့္လြတ္ပါ..၊ က်ေနာ့္အျမင္နဲ႔ ရင္ဘတ္ထဲထိုးေဖါက္မႈကို ေရးျဖစ္မွာမဟုတ္ေတာ့ပါ၊ ျပသနာက ဆႏၵမရိွရင္မလုပ္တတ္တဲ့ က်ေနာ္ကို သူ႔ေတာ့
ေရးမေပးလို႔ ငါ့ေတာ့ ေရးမေပးလို႔ ဆိုျပီး စကားနာလာလာထိုးက်တယ္ဗ်ာ၊
က်ေနာ္ပင္ကိုစိတ္က စာသမားဆို သိတ္ခ်စ္တတ္တာပါ၊ က်ေနာ့္အေကာင့္မွာ က်ေနာ့္ေကာင္မေလးကလြဲရင္ က်န္တာအားလံုး
စာေပသမားေတြပဲရိွပါတယ္၊တခ်ိဳ႔က က်ေနာ္ဘယ္သူလဲဆိုတာ သိမွာပါ၊ဒါေတြက ျပီးခဲ့ျပီမဟုတ္လား၊ စိတ္အထိခိုက္ဆံုးက က်ေနာ္ညီေလးလို ခ်စ္တဲ့ ဘေလာဂါ တေယာက္က မန္႔မေရးေပးရင္ ေသခန္းျပတ္တဲ့ဗ်ာ၊ ဒါဟာျဖစ္သင့္ပါရဲ႔လား၊
က်ေနာ့္ မန္႔က ေရးထားတဲ့စာေတြကို ပိုၿပီးဘာမွ မေကာင္းနိဳင္ပါဘူး၊ အရင္ကဆို သူမ်ားမန္႔ထားတာေတြ ဘာမွကိုမဖတ္တာ၊
ကိုယ့္ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ကို ေဘးေခ်ာ္မသြားေစခ်င္လို႔သက္သက္ပါ၊
သတိျပဳေစခ်င္တာက ဘေလာ့ဆိုတာ ေဘာလံုးပြဲတပြဲလို မွားသည္ျဖစ္ေစမွန္သည္ျဖစ္ေစ ပြဲအေျဖက
ဒိုင္လူႀကီးအဆံုးအျဖတ္ကအတည္ပါ၊
တခ်ိဳ႔ေတြက (၁)ကေန (၂၀)ေလာက္အထိ
တေယာက္ထဲမန္႔ေနတာေတြေတြ႔ရပါတယ္
ဒါဟာ စာေရးသူအတြက္ မန္႔အေရအတြက္မွာ
ကိန္းေတြတက္ျပီး ပိုေကာင္းေအာင္ဖန္တီးခ်င္စိတ္ေလ်ာ့ေစနိုင္ပါတယ္၊ တခုက အဲေလာက္ေရးနိုင္တာ ေလးစားမိပါတယ္၊ဒါေပမဲ့ဗ်ာ..............

ေမာင္ေႏြသစ္ said...

ေသေနတဲ့နာရီ...
ေသေနတဲ့နာရီ...
ေသေနတဲ့နာရီ...
အစ္မေရ... ခံစားမိတယ္... ။