October 30, 2009

အမဲလိုက္အက

ၿမိဳ႕ျပလို႔ေျပာလည္းပဲ
အမွန္တကယ္တမ္းေတာ့
ေတာနက္ႀကီးတစ္ခုလိုပါပဲ
ႏိုင္သူစားစတမ္းေပါ့
႐ႈံးနိမ့္ျခင္းကခ်ံဳခိုေစာင့္ဆိုင္း
ေထာင္ေခ်ာက္တံခါးဖြင့္သံေတြ
ရွပ္ကနဲ …
ေလတိုးသံတစ္ခ်က္က
ျမားတစ္စင္းမ်ား ျဖစ္ေနမလား
စိုးရိမ္ရ …
မ်က္ေတာင္မခတ္စတမ္း
ခလုတ္ေမာင္းျဖဳတ္သံပဲ နားစြင့္ေနရ
ဒီလိုပဲ ေနသားက်ခဲ့
အသက္မွန္မွန္႐ွဴရင္း …

ငါကိုယ္တိုင္မေသခ်ာတယ္
ဘယ္လိုမ်ားလဲ …
မုဆိုးျဖစ္လိုက္ သားေကာင္ျဖစ္လိုက္
တစ္ခ်က္ကေလးမွ
ေတြေဝခ်ိန္မရပါလား
ဝင္လာတဲ့ဓားသြားေတြက … ျမန္တယ္
ရက္စက္တယ္ …
ဒီလိုပဲ ေဆာင္ဓားတစ္လက္လည္း
ဓားအိမ္ထဲျပန္ဝင္ခြင့္မရခဲ့
ထိုးခုတ္သတ္ပုတ္ရင္း …
လိုက္ရင္းေျပးရင္း …

အမဲလိုက္အက
စင္ျမင့္ထက္က ႐ႈံးတဲ့သူလဲက်မယ္
အမဲလိုက္အက
ခြန္အားရွိမွ ဆုတံဆိပ္ေတြရလိမ့္မယ္

ဆင္လိုလို သမင္လိုလို
လူေတြၾကားထဲ
က်ားရဲျဖစ္မွရွင္ႏိုင္မယ္
မ်က္ႏွာဖံုးေတြေအာက္က အစြယ္ေတြက
ဝင္လာသမွ် အေသ …
သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ အဲဒီလိုေသြးၾကတယ္တဲ့
ဒီလိုပဲ ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ သင္ခန္းစာ …
က်ဳပ္ျမင္ကြင္းထဲ ဝင္လာသမွ်ဟာ ေနဝင္တယ္

ခြာရာေတြနာက်င္ပါေစ
ခံႏိုင္ရည္ေမြးထား
အတံု႔အလွည့္မ်ားတဲ့
ဒီၿမိဳ႕ထဲ …
ဒဏ္ရာဗရပြနဲ႔
ေသြးအလိမ္းလိမ္းနဲ႔
ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ရွင္သန္ႏိုင္မလဲ

ကဲ … အခု
ဘယ္သူ႔အလွည့္တုန္း …
ေလးၫိႈ႕ကိုဆြဲတင္လို္က္တယ္
ကတိုက္က႐ိုက္ …။ ။

ျမင့္မိုးေအာင္

15 comments:

MANORHARY said...

အမဲလိုက္အက...
ေလးညိႈ႕ကိုဆြဲတင္လုိက္တယ္
ကတုိက္ကရိုက္ေပမယ့္
ကၽြမ္းက်င္ေသသပ္စြာ
...........

ကိုလူေထြး said...

ေလးျဖဴဆိုတဲ့ "အမဲလိုက္အက" ေတာ့ ဖတ္ဖူးတယ္ အိျႏၵာရ...

ုဝုန္းဝုန္းဂ်မ္းဂ်မ္း သီခ်င္းထက္... ကဗ်ာက ခံစားလို႕ပိုေကာင္းတယ္...

းဝ)

ဖိုးစိန္ said...

ကတိုက္ကရိုက္ ဆြဲတင္လို္က္တဲ့ ေလး..
ဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ေရာက္လာတာက က်ေနာ့္ရင္ဝ
အၿမင္မလွတဲ့ ဘဝ
က်ားရဲလဲ မဟုတ္ ေရႊသမင္လဲ မမည္တဲ့
အညတရ ေမ်ာက္ဘဝ...
ဝင္လာသမွ် ၿမွားခ်က္ေတြက မလွမပ
ဒဏ္ရာဗရပြနဲ႔
အနာတရ.....
အနာတရ...

ဘယ္ေတာ့မွ မေပ်ာက္မယ့္ အနာတရ....


ခ်စ္ခင္ေလးစားၿခင္း မ်ားမ်ားမ်ားမ်ားစြာၿဖင့္

ဖိုးစိန္

ေမ်ာက္ေမ်ာက္

အိုင္လြယ္ပန္ said...

ကဗ်ာ က အခုမွ ဖတ္ဖူးတာ အစ္မ ..
ေက်းဇူးပါဗ်ာ ... ။။

ဗညားရွိန္ said...

ေရးထားတဲ့ ပံုစံေလးကို အရမ္းႀကိဳက္တယ္ သီခ်င္းကို ခံစားျပီး ေအာက္ကေန ကိုျမင္တဲ့ ပံုစံေလး ထည့္ေရးသြားတာ ေတာ္ေတာ္ကို ႀကိဳက္မိတယ္ မမေရ
ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အေတြးသစ္ေလး တစ္ခု ရလိုက္တယ္ ေက်းဇူးပါ မမ ကဗ်ာေလး တင္ေပးတဲ့ အတြက္ . . . .

tin min htet said...

ကဗ်ာကို အခုမွ ဖတ္ဖူးတယ္၊ ေက်းဇူးပါပဲ။ သီခ်င္းကိုလည္း ႀကိဳက္ပါတယ္။ ကဗ်ာက အရင္ ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား။

မယ္ကိုး said...

ခ်စ္မေလးေရ...

လည္သူစားစတမ္းေလာကႀကီးကို ေၾကာက္ေပမယ့္
က်ားလည္း မျဖစ္ႏို္င္။
သမင္လည္း မျဖစ္ရဲ
ဖိုးဖိုးလို ေမ်ာက္လည္းမဟုတ္ေတာ့ ဘာလုပ္ရပ =)

အ႐ုပ္ကေလး said...

အမဲလိုက္ရတဲ့ မုဆိုးလည္း မျဖစ္ခ်င္ဘူး
မုဆိုးပစ္ခြင္းမဲ့ သားေကာင္လည္း မျဖစ္ခ်င္ဘူး
ျမင္ျမင္သမွ် အခ်ဥ္ပါဟဆို
မျမင္မစမ္းနဲ႔ ရမ္းသန္းေလွာ္မဲ့ေလွ
အစုန္အဆန္မွာ တစ္ေနကုန္ လွန္ေလွာ္ေတာင္
ဘယ္ဆီ ဘယ္၀ယ္ေရာက္မယ္ မသိတဲ့ ခရီးမွာ
အလ်င္စလို လူေတြအေတြးၾကား
ကပ္ပါေမ်ာေနမယ္ဆို င့ါခရီး အိုဘယ့္မနီး...
သိုတည္း .......အမဲလိုက္အကနဲ႔
သားေကာင္လိုက္ရမွာလား
မုဆိုးျဖစ္ရမွာလား ..
မေရရာဘူး ေသခ်ာေနတယ္ ..
ထိုထိုအေတြးၾကားမွာပဲ ....
အမဲလိုက္ျခင္းအေၾကာင္း သင္ယူေနဆဲ ..။

သိဂၤါေက်ာ္ said...

ေလးျဖဴသီခ်င္းတုန္းက ဆူညံလို႕ သိပ္မၾကိဳက္သလို ႐ွိေပမယ့္လည္း စာသားေတြကို အလြတ္ရသြားတယ္...
ခုလို ကဗ်ာနဲ႕ ေရာေမႊလိုက္ေတာ့လည္း ပိုေကာင္းသြားျပန္ေရာ..

ေမေမခင္ said...

ကဗ်ာေတြသိပ္ေကာင္းပါတယ္ရွင္

ေဆာင္းယြန္းလ said...

ကဲ … အခု
ဘယ္သူ႔အလွည့္တုန္း …
ေလးၫိႈ႕ကိုဆြဲတင္လို္က္တယ္
ကတိုက္က႐ိုက္ …။

ကိုယ့္ဆရာလက္ခ်က္က ထက္ပါ့....

ညီေဇ said...

ဒီကဗ်ာဟာ ကိုျမင့္မိုးေအာင္ ေရးတဲ့ကဗ်ာ ေသခ်ာၿပီဆုိရင္ေတာ့ ေျပာစရာက တစ္ခုပဲရွိေတာ့တယ္…။ ဒါ ျမင့္မိုးေအာင္ အစစ္ေရးတဲ့ကဗ်ာ မဟုတ္ဘူး…။ ဒါ ျမင့္မိုးေအာင္ အတု ေရးတဲ့ကဗ်ာပဲ…။ သူကိုယ္တိုင္လည္း ကိုမ်ဳိးနဲ႔ အင္တာဗ်ဴးမွာ ေျပာခဲ့တာပဲ…။ ျမင့္မုိးေအာင္ရယ္လို႔ ျဖစ္လာတာ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္လဲ…ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အစစ္မျဖစ္ေသးပါဘူး။ အခုေတြ႔ျမင္ေနရတာ ကၽြန္ေတာ္အတုပါ…တဲ့။ ေအာင္ျမင္တဲ့သီခ်င္းေရးဆရာ ဘ၀သာ မရခဲ့ရင္ ကိုျမင့္မုိး ဘာဆက္လုပ္ျဖစ္မလဲ…ဆုိေတာ့ မေအာင္ျမင္မွပဲ ကၽြန္ေတာ္အစစ္ ျဖစ္လာမယ္ထင္ပါတယ္…တဲ့။ ဒီလို သူလည္း ေျဖခဲ့ဖူးတယ္…။ က်ေနာ္ေတာ့ မေအာင္ျမင္ေသးခင္က ျမင့္မိုးေအာင္ကို အရူးအမူးႀကိဳက္တယ္…။ အဲဒီတုန္းက သူအႏုပညာတစ္ခုခု ဖန္းတီးေနရင္ သူ႔မ်က္၀န္းေတြထဲမွာ ေကာင္းကင္ဘံုကို ျမင္ေနရသလိုပဲ…။ အခု ကဗ်ာထက္စာရင္ အမဲလိုက္အက ကဗ်ာအက္ေဆးကို ပိုႀကဳိက္တယ္…။ ပံုႏွိပ္စာလံုးေတြနဲ႔ ဖတ္ရတာထက္ သူလက္ေရးမူနဲ႔ ကဗ်ာစာအုပ္ကို ဖတ္ရတာ ပိုအရသာရွိတယ္…။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခုရွိတာက အခု ဒီအမဲလိုက္အက ကဗ်ာကိုေရးၿပီးမွ အမဲလိုက္အက သီခ်င္းကို ကိုေဇာ္လတ္ ေရးခဲ့တာဆိုရင္ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ရွာေဖြေတြ႔ရွိမႈနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ ဖန္တီးမႈကို အေလးအျမတ္ျပဳရမွာပဲ…။ ဒီကဗ်ာကို ဖတ္ၿပီးေတာ့ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈနဲ႔ ေငြေၾကးဆိုတဲ့အရာေတြဟာ အဆင့္ျမင့္ႏွလံုးသားေတြကိုေတာင္ ပုပ္သိုးေစတတ္တယ္ဆိုတဲ့ သင္ခန္းစာေကာင္းတစ္ခုကို သင္ယူခြင့္ရခဲ့တဲ့အတြက္ေတာ့ မအိႁႏၵာ၊ ကိုလူေဇာ္သစ္၊ ကိုသစ္ေကာင္းအိမ္တို႔ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္…။ ကိုျမင့္မိုးတစ္ေယာက္ သူရြံရွာတဲ့ ေငြေၾကးေတြ၊ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈေတြနဲ႔ ျပတ္ျပတ္သားသားလမ္းခြဲၿပီး၊ သူျမတ္ႏိုးတဲ့ အႏုပညာကို ကိုယ္၊စိတ္ ခ်မ္းသာစြာ သန္႔သန္႔စင္စင္ ဖန္တီးႏိုင္ပါေစလို႔… … …

အမရာ said...

သီခ်င္းကုိေတာ္ေတာ္ၾကိဳက္တာ..
ကဗ်ာကခုမွဖတ္ဖူးတယ္..
တမ်ိဳးစီေကာင္းလိုက္တာ...

angel said...

ကဗ်ာေလးဖတ္ေနရင္း
နားစည္ထက္မွာ ေလးျဖဴသီခ်င္းသံေလးက
အတိုင္းသားၾကားေနရသလို...

ခင္မင္စြာျဖင့္

ပန္းခင္းေလး

experimental said...

ေအာ္ ညီေဇ ညီေဇ

ျမင့္မုိးေအာင္နဲ႕ ဘယ္လုိရင္းႏွီးေၾကာင္းကုိ စာတတန္ေပတန္နဲ႕ ေဖာ္ျပေနေသးတယ္။

"ဒီကဗ်ာဟာ ကိုျမင့္မိုးေအာင္ ေရးတဲ့ကဗ်ာ ေသခ်ာၿပီဆုိရင္ေတာ့ ေျပာစရာက တစ္ခုပဲရွိေတာ့တယ္…။ ဒါ ျမင့္မိုးေအာင္ အစစ္ေရးတဲ့ကဗ်ာ မဟုတ္ဘူး…။ ဒါ ျမင့္မိုးေအာင္ အတု ေရးတဲ့ကဗ်ာပဲ…။ သူကိုယ္တိုင္လည္း ကိုမ်ဳိးနဲ႔ အင္တာဗ်ဴးမွာ ေျပာခဲ့တာပဲ…။ ျမင့္မုိးေအာင္ရယ္လို႔ ျဖစ္လာတာ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္လဲ…ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အစစ္မျဖစ္ေသးပါဘူး။ အခုေတြ႔ျမင္ေနရတာ ကၽြန္ေတာ္အတုပါ…တဲ့။ ေအာင္ျမင္တဲ့သီခ်င္းေရးဆရာ ဘ၀သာ မရခဲ့ရင္ ကိုျမင့္မုိး ဘာဆက္လုပ္ျဖစ္မလဲ…ဆုိေတာ့ မေအာင္ျမင္မွပဲ ကၽြန္ေတာ္အစစ္ ျဖစ္လာမယ္ထင္ပါတယ္…တဲ့။"

ဒီစာပုိဒ္အရ
အႏုပညာသမားဆုိတာဘာလဲ။ ကဗ်ာဆရာဆုိတာ ဘာလဲ ထမင္းငတ္မွ ကဗ်ာပီသမွာလား။ အႏုပညာဆုိတာ ဆင္ရဲသားေတြပဲ ကိုယ္စားျပဳတာလား
ဆုိလုိခ်င္တာက ဘာလဲ မေအာင္ျမင္မွ အႏုပညာဂုဏ္ေျမာက္မွာလား၊ ကဗ်ာျဖစ္မွာလား။ အႏုပညာဆုိတာ မေအာင္ျမင္ေသးတဲ့လူေတြရဲ႕ ေႂကြးေၾကာ္သံလား
မဆုိင္ဘူးထင္တယ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႕ေျပာပုံက ျမင့္မုိးေအာင္ စစ္တာ မစစ္တာက ျမင့္မုိးေအာင္ စစ္ေအာင္လုပ္တာ မလုပ္တာနဲ႕ ဆုိင္တယ္
အႏုပညာ ေျမာက္တယ္ မေျမာက္ဘူးဆုိတာက အႏုပညာကုိ ဖန္တီးတဲ့သူရဲ႕ ေစတနာနဲ႕ပဲ ဆုိင္တယ္ ထမင္းစားေရေသာက္ပါပဲ
ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္မွ မဟုတ္တာ။ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈနဲ႕ ေငြေၾကးေတြက အဆင္ျမင့္ႏွလုံးသားကုိ ပုပ္သုိးေစတတ္တယ္ဆုိတဲ့ စကားလုံးက
လွပါတယ္။ ပုပ္သုိးေအာင္လုပ္တာ ေငြေၾကးနဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈမွ မဟုတ္တာ ယစ္မူးခ်င္တဲ့စိတ္ပဲ။ အႏုပညာကုိ ဖန္တီးခ်င္စိတ္က ေအာင္ျမင္သြားရင္
ေဖ်ာ့သြားတာကလည္း ဖန္တီးတဲ့သူနဲ႕ဆုိင္တယ္။ ဘယ္အခ်ိန္ဘယ္ေနရာ ဘာေတြျဖစ္ျဖစ္ သူ႕အႏုပညာကုိ သူတန္ဖုိးထားၿပီးဖန္တီးရင္ ဘာမွ ေျပာစရာမလုိသလုိ
ျမင့္မုိးေအာင္ဟာ ျမင့္မုိးေအာင္လုိ အလုပ္လုပ္ရင္ ဘယ္အခ်ိန္ျဖစ္ျဖစ္ ျမင့္မုိးေအာင္ျဖစ္ေနမွာပဲ။ အေထြအထူးေျပာစရာမွ မရွိတာ။

'ကိုျမင့္မိုးတစ္ေယာက္ သူရြံရွာတဲ့ ေငြေၾကးေတြ၊ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈေတြနဲ႔ ျပတ္ျပတ္သားသားလမ္းခြဲၿပီး၊ သူျမတ္ႏိုးတဲ့ အႏုပညာကို ကိုယ္၊စိတ္ ခ်မ္းသာစြာ သန္႔သန္႔စင္စင္ ဖန္တီးႏိုင္ပါေစလို႔… … …'

ေငြေၾကးမရွိရင္ ဘယ္လုိ သုံးစြဲမလဲ။ မယစ္မူးဖုိ႕ပဲလုိတယ္ ..အႏုပညာ ျဖစ္ျခင္း မျဖစ္ျခင္းက ေငြေၾကးနဲ႕မွ မဆုိင္တာ ဖန္တီးလုိစိတ္နဲ႕ ဖန္တီးမႈအားနဲ႕ပဲဆုိင္တယ္လုိ႕ ျမင့္တယ္ ဒီေနရာမွာကေတာ့

ခင္ဗ်ားနဲ႕ ျမင့္မုိးေအာင္နဲ႕ ရင္းႏွီးေၾကာင္းဆုိတာကေတ့ လူသိရွင္ၾကားျဖစ္တာေပါ့ဗ်ာ။

မတုိက္ဆုိင္ရင္ေတာ့ အျမင္ခ်င္း ကြဲလြဲျခင္းလုိ႕ သတ္မွတ္လုိက္ေပါ့။