June 25, 2010

ဖက္႐ွင္ကဗ်ာ

အဆင္မေျပဘူးဆိုတာ ဖက္႐ွင္ျဖစ္လာတဲ့အခါ
ဒီကဗ်ာကလည္း...ဖက္႐ွင္ကဗ်ာ။

မေန႔ ကညစ္ခဲ့တဲ့ စိတ္အေဟာင္းထည္ေလးေကာက္၀တ္ျပီး
ဒီေန႔ နဲ႔ ေလးေလးကန္ကန္ၾကီး ေပ်ာ္ရည္စီးဆင္းဖို႔
မာနကို အသာေလး ေက်ာသပ္ရျပန္ျပီ။

တစ္ပတ္မွာ ေျခာက္ရက္တိတိ ခံတြင္းပ်က္ခဲ့သမွ်
ဘယ္ တနဂၤေႏြကို..မွ ခ်ိဳလို႔ မရေတာ့ဘူး..၊
ဆန္ ေပးလို႔ ေဆး ရပါတယ္ဆိုရင္
အရပ္စကား သိပ္ဆန္ေနမလား..။ ေတြးမိတယ္ ။

ၾကံရည္စက္ထဲက ထြက္လာခဲ့တဲ့ၾကိတ္ဖတ္လို
ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးအားလံုးကို
ညႇစ္ညႇစ္ ေပး ေန ရလြန္းေတာ့
ကဗ်ာေရးတာေတာင္ စုတ္ တီး စုတ္ ဖြာ ျဖစ္ ျဖစ္ လာ..။

ဒီလိုပါပဲ..
အေျခအေနအရပ္ရပ္ဟာ ညည္းတြား႐ံုထက္ပိုလို႔မရဘူး...၊
ခုလို ၊ ကဗ်ာကို ခုတံုးလုပ္ရတာမ်ားေတာ့လည္း....၊
အား နာ တယ္ ။

သင့္ မွာ ေရာ...။ ကြၽန္မ မွာ လို
ဖက္႐ွင္ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္တစ္ေလ ႐ွိ ေန ဦးမလား..။

တကယ္ပါ။
ေနာက္တစ္ခါ.....
ေပၚလီယာနာလုပ္တမ္း ကစားၾကည့္မယ္။

အိျႏၵာ

ခ်ာတိတ္တုန္းကေရးျဖစ္ခဲ့ တဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ..။ လံုမေလး မဂၢဇင္းမွာပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။
အေတြးက ကေလးဆန္ျပီး ေရးတာနည္းနည္းညံ့ေနလို႔ မတင္ဘဲသိမ္းထားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္..။
ဗမာျပည္ကုမၸဏီေတြမွာလုပ္တုန္းက သူေဌးကို အစာမေၾကျဖစ္ျပီးေရးျဖစ္ခဲ့တာေလးေပါ့..။
အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ဒီစကားလံုးထက္ ထိေရာက္တဲ့ စကားလံုးေရြးၾကည့္ေနမိပါတယ္.။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေပၚလီယာနာလို ေျခေထာက္တစ္ဘက္က်ိဳးသြားတာကို ႏွစ္ဘက္မက်ိဳးတာ ေတာ္ပါေသးရဲ႕လို႔

ႀကံဖန္၀မ္းသာတတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားစမ္းလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ႏွစ္သိမ့္ေပးခ်င္လို႔ ျပန္ရွာၾကည့္မိခဲ့ပါတယ္..။

ခံစားခ်က္တူေနသူေတြရွိေနမလား မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္..။



13 comments:

အမရာ said...

ရွိပါတယ္..ရွိပါတယ္..
မမအိၿႏၵာေရ..ညီမမွာမမလို
ဖက္ရွင္ကဗ်ာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား
ရွိပါတယ္...ခုတေလာမွာဆိုပိုဆိုး
ပါေသးတယ္..အသက္ရွိေသးရဲ႕လားလို႕
ကုိယ္႕အသက္ရႈသံကုိယ္ၿပန္နားစိုက္ေထာင္ေနရတဲ႕ဘဝပါ...မတန္တရာခိုင္းေနၾကပါတယ္..။။။
အခုတေလာစဥ္းစားေနမိတာ..ေရဘဝဲခဏ
ၿဖစ္ရင္ေကာင္းမလားလို႕ပါ။။လက္မ်ားမ်ားေၿခမ်ားမ်ားဆိုခရီးပိုတြင္မလားလို႕ပါ..။ကဗ်ာကလႊတ္ေကာင္း..ကုိယ္႕ခံစားခ်က္နဲ႕ကတထပ္တည္းဆိုေတာ႕ကြန္႕မန္ေက်ာရွည္သြားၿပီ..။။သူမ်ားေတြရိုက္လႊတ္ေတာ႕မယ္။။။:P

pandora said...

ခ်ာတိတ္တုန္းက ကဗ်ာတဲ့လား.. ဖက္ရွင္ကဗ်ာက တလွ်မ္းလွ်မ္းလွေနပါတယ္ း)

ေမာင္မ်ိဳး said...

အစ္မ ရဲ့ ငယ္၂တုန္းက မာန္ေလးနဲ႔ ကဗ်ာေလးဆိုေတာ့ ဖတ္လို႕ပိုေကာင္းတာေပါ့ ။။

မယ္ကိုး said...

ရွိပါတယ္ ခ်စ္မေလး =(
ငယ္ငယ္တုန္းက ကဗ်ာလည္း ခံစားခ်က္တူသူေတြ အတြက္ အခုထိ ထိမွန္ေနတုန္းပါ။

သိဂၤါေက်ာ္ said...

ေပၚလီယာနာလုပ္တမ္း ကစားႏိုင္ရင္ ေကာင္းမွာပါပဲ..

ဇြန္မိုးစက္ said...

“တစ္ပတ္မွာ ေျခာက္ရက္တိတိ ခံတြင္းပ်က္ခဲ့သမွ်
ဘယ္ တနဂၤေႏြကို..မွ ခ်ိဳလို႔ မရေတာ့ဘူး..၊” ဆုိတဲ့အဖြ႔ဲကုိ သိပ္ႀကိဳက္တာပဲ။

ဇြန္ငယ္ငယ္က အရာရာကုိ negative view နဲ႔ ၾကည့္ဖူးတယ္။ ေပၚလီယာနာဖတ္ၿပီး အရာရာကုိ အလုိမက်ျဖစ္ေနတဲ့စိတ္ ေလ်ာ့သြားတယ္။ စာဖတ္ျခင္းရဲ႕ အက်ိဳးေက်းဇူးတစ္ခုလုိ႔ မွတ္ယူပါတယ္။ း)

လင္းဒီပ said...

ဒီကဗ်ာက ညီမေလးအိျႏၵာ ငယ္ငယ္က ေရးခဲ့တာဆိုေပမယ့္ အခုခံစားေနရတာေတြနဲ႕ အတူတူပဲေနာ္ ။ :P

ေန၀သန္ said...

အရမ္းမိုက္တယ္ဗ်ာ။။ အမရဲ႕ ကဗ်ာဥာဏ္ေတြက အံ့မခန္းပဲဗ်ာ...။

ခင္မင္တဲ့
ေန၀သန္

★Craton said...

ကြိကြိ.. အခုက်ေတာ႔ေရာ?
ၾကံရည္အၾကိတ္မခံရေတာ႔တာ မို႔လို႔လား?

ခ်စ္ၾကည္ေအး said...

သိတ္ေကာင္းတာပဲ...အဲလိုကဗ်ာမ်ိဳးေလးေတြ ဖတ္ရရင္ ကိုယ့္ကဗ်ာေတြ ဘယ္နားဖြက္ထား ရမွန္းမသိေအာင္ ႐ွက္႐ွက္သြားတယ္ ဟားဟားဟား

တကယ္ပဲ...စကားလံုးေလးေတြ သိတ္လွတယ္...:)

MANORHARY said...

ေပၚလီယာနာထက္ဆိုးတဲ့ ဘဝမွာလည္း ၿပံဳးေနခဲ့ရဖူးတာပဲ ...
တစ္ခါတစ္ခါ ထထေအာ္ခ်င္မိတာက ..
Come on, NEXT !! လို႔ ...
ဘာလာလာေၿပးတုိက္ပစ္လုိက္ဖို႔ ေခါင္းကေတာ့ မာေက်ာေနခဲ့ၿပီ......

ဆူးနစ္ said...

မေန႔ ကညစ္ခဲ့တဲ့ စိတ္အေဟာင္းထည္ေလးေကာက္၀တ္ျပီး
ဒီေန႔ နဲ႔ ေလးေလးကန္ကန္ၾကီး ေပ်ာ္ရည္စီးဆင္းဖို႔
မာနကို အသာေလး ေက်ာသပ္ရျပန္ျပီ။

တစ္ပတ္မွာ ေျခာက္ရက္တိတိ ခံတြင္းပ်က္ခဲ့သမွ်
ဘယ္ တနဂၤေႏြကို..မွ ခ်ိဳလို႔ မရေတာ့ဘူး..၊

ၾကံရည္စက္ထဲက ထြက္လာခဲ့တဲ့ၾကိတ္ဖတ္လို
ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးအားလံုးကို
ညႇစ္ညႇစ္ ေပး ေန ရလြန္းေတာ့
ကဗ်ာေရးတာေတာင္ စုတ္ တီး စုတ္ ဖြာ ျဖစ္ ျဖစ္ လာ..။

ေတာက္ပလိုက္တာ..စာသားေတြက..

ဂုဏ္ပကာသနအလႊာၾကားက မာနေထာင္လႊားတဲ့ ဓနရွင္လူတန္းစားေတြေၾကာင့္လို႔ မစြပ္စြဲခ်င္ပါဘူး..
စိတ္အေဟာင္းထည္ေလးကလည္း ခဏခဏ ခ၀ါခ်ေနရေတာ့ လက္ႏွီးစုတ္ေတာင္ ျဖစ္ေနၿပီလား မသိဘူး..မအိႃႏၵာေရ..

အနမ္း said...

ကဗ်ာေလးလာဖတ္သြားတယ္ မအိျႏၵာေရ..
အဆင္ေျပေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။