March 17, 2009

ဘယ္ကို လမ္းႀကံဳေပးရမွန္းမသိတဲ႔အလြမ္းေတြ


အိမ္ေလးရဲ႕ တံစက္ၿမိတ္အစြန္းကေန
အလင္းေတြ အိပ္တန္းျပန္ခ်ိန္ထိ
ေဟာဒ႔ီ ျပတင္းေလးဆီက ေမွ်ာ္ေမာေနရတုန္း...

ခ်စ္သူ႕ရယ္သံနဲ႔ ယက္ေဖာက္ထားခဲ႔တဲ႕
ခန္းဆီးစေလး...
တဖ်တ္ဖ်တ္ ငါ႔ပါးကို နမ္းေမႊးေနတာေလာက္
၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတာ မ႐ွိေတာ့ပါဘူးကြယ္....

အခ်စ္ေရ...
ဘယ္႐ႈေထာင့္ကၾကည့္ၾကည့္ အခ်စ္ေတြခ်ည္းပါဘဲ..၊
အခ်စ္ဟာ...
ဘ႑ာစိုး မဟုတ္မွန္းလည္း သိခဲ႔ၾကတာဘဲ...၊
ဒါေပမဲ႔
ငါတို႔ကူးခတ္ေနရတဲ႔ ၀ဲဂယက္က ရက္စက္တယ္..

အိမ္ေလးတစ္လံုး ၀ယ္မယ္..
ေဆးအျပာႏုေလး သုတ္မယ္
ပန္းပင္ေလးေတြ စိုက္မယ္
ဒါန္းေလးတစ္ခု ဆင္မယ္
အခ်စ္နဲ႔ သမီးေလးကို တင္ၿပီး
ကိုယ္က လႊဲေပးမယ္..
အဲဒီ႔လိုမွာ... ၿပီး ......
သူ......
ထြက္...သြား...လိုက္...တာ...........


အိႁႏၵာ
(ကလ်ာမဂၢဇင္း၊ဇန္န၀ါရီလ၊၂၀၀၆ခုႏွစ္)
(ကဗ်ာအေဟာင္းေလးတစ္ပုဒ္ပါ..။ )

17 comments:

Moe Myint Tane said...

ခ်စ္သူ႔ရယ္သံနဲ႔ ယက္ေဖာက္ခဲ႔တဲ႔ ခန္းဆီး
ပန္းဆီေရာင္ေတာက္တဲ႔ ညေန
အျပာႏုေရာင္ အိမ္ေလးတစ္လံုး
ခ်စ္သူ႔ေမွ်ာ္ ပန္းတစ္ခင္းနဲ႔
ဒါန္းေလးဆင္ရင္း ကုန္ဆံုးေနတဲ႔ေနရက္
အခ်စ္နဲ႔ သမီးကိုတင္ရင္း လႊဲေပးေနခ်င္တဲ႔
လက္တစ္စံုရဲ႕ မ်က္ရည္
ဘယ္ရႈေထာင္႔က ၾကည္႔ၾကည္႔ပါေလ
ေနရာတိုင္းမွာ အခ်စ္ေတြခ်ည္းဘဲ ။

ဘ႑ာစိုး မျမည္ေပမယ္႔
ကူးခတ္ခဲ႔ ဒီ၀ဲဂယက္ထဲ
ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္းေတြ ေဆးဘက္၀င္ခဲ႔ရင္
ခ်စ္သူ....
မင္းငါ႔ပါးကို ေမႊးၾကဴေနတာေလာက္
ဒီေလာကမွာ ဘာမွ ပိုမသာယာဘူး ။

မၾကီးေရ မၾကီးကဗ်ာေလးကိုစီးေမ်ာရင္း အတိမ္းညႊတ္ဆံုး ေမ်ာပါသြားလိုက္တာ။
ကဗ်ာေလးကို ဖတ္ျပီး နင္႔သြားတာဘဲ။ မၾကီးကဗ်ာေလးေကာင္းလြန္းေတာ႔ လက္ေတြက
အျငိမ္မေနႏိုင္ မၾကီးကဗ်ာကို ေျပာင္းျပန္လွန္ မန္႔သြားတယ္မၾကီးေရ။

စိတ္၏ေစရာနာခံေလေသာ
မိုးျမင္႔တိမ္

လင္းဒီပ said...

အလြမ္းေတြ လမ္းၾကံဳေပးလို႕မရပဲ လြမ္းေနရတာ ေၾကကြဲစရာ ေကာင္းတယ္။

အိုင္လြယ္ပန္ said...

စကားလံုးအသံုးအႏႈန္းေလးေတြ
ညက္ေညာလိုက္တာအစ္မရာ ...

ေၾကေၾကကြဲကြဲ ဖတ္သြားတယ္ဗ်ာ ....

ေဆာင္းယြန္းလ said...

အိမ္ေလးတစ္လံုး ၀ယ္မယ္..
ေဆးအျပာႏုေလး သုတ္မယ္
ပန္းပင္ေလးေတြ စိုက္မယ္
ဒါန္းေလးတစ္ခု ဆင္မယ္
အခ်စ္နဲ႔ သမီးေလးကို တင္ၿပီး
ကိုယ္က လႊဲေပးမယ္..
အဲဒီ႔လိုမွာ... ၿပီး ......
သူ......
ထြက္...သြား...လိုက္...တာ...........

ထြက္သြားသူမွာလညိး သူ႕ရဲ့မွာတမ္းေတြကို အၿပီးတိုင္ေဆာင္ယူသြားၿပီး က်န္ခဲ့သူမွာလည္း သူ႔ရဲ့မွာတမ္းေတြကို တသက္လံုးလြမ္းက်န္ေနခဲ့ေတာ့မွာေပါ့...

ကဗ်ာထဲမွာသံုးထားတဲ့ စကားလံုးေတြ သိပ္လွတယ္ညီမေရ...

ခ်စ္သူ႕ရယ္သံနဲ႔ ယက္ေဖာက္ထားခဲ႔တဲ႕
ခန္းဆီးစေလး...
တဖ်တ္ဖ်တ္ ငါ႔ပါးကို နမ္းေမႊးေနတာေလာက္
၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတာ မ႐ွိေတာ့ပါဘူးကြယ္...

ကဲၾကည့္ပါဦး ဘယ္ေလာက္လွတဲ့ အဖြဲ႔ေလးလဲဆိုတာ...

ညီေဇ said...

အစ္မေရ... ဒီကဗ်ာေလးကို ခိုက္တယ္ဗ်ာ...။ အိႁႏၵာရဲ႕ လံုးခ်င္းကဗ်ာစာအုပ္ ၀ယ္သိမ္းဖို႔ ေစာင့္ေနၿပီဗ်ဳိ...။

(မွတ္ခ်က္။ ။ ေျမႇာက္ေပးျခင္း
(လံုး၀ လံုး၀)မဟုတ္ပါ။)

MANORHARY said...

ဘယ္ကိုဆိုတာ မေတြးေတာ့ပါဘူးကြယ္...

လုလင္ငယ္ေသြး said...

အစ္မေရ ကဗ်ာေလးကို ဖတ္ၿပီး အစ္မရဲ့ ေမာင္ မဟုတ္ပါေစနဲ ့လို ့ဆုေတာင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အစ္မရဲ့ ေမာင္ ကို အားက်ေနတာဗ်။ ကဗ်ာဟာ ကဗ်ာပဲ ျဖစ္ပါေစ။ ကဗ်ာေလးက ေပးတဲ့ ခံစားမႈအတြက္ ေက်းဇူးပါ အစ္မေရ။ အစ္မရဲ့ အေရးအသားကိုေတာ့ ထူးၿပီး ခ်ီးမြမ္းမေနေတာ့ဘူးေနာ္။ အစ္မရဲ့ လုလင္

ေမ့သမီး said...

ေနာက္ဆံုးအပိုဒ္ေလးကို ေၾကေၾကကြဲကြဲျဖစ္သြားပါတယ္။

wai said...

ma eaindra,
I can see this lady yearning for someone form the window.
so awesome and lovely (but a bit sad).
this guy is LUZO.

ကိုရင္ေနာ္ခင္ေလးငယ္ said...

မႀကီးေရ.....

ကဗ်ာေလးက ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းစြာ လြမ္းစရာေလး...
ခင္ေလးလည္း လြမ္းတယ္ မႀကီး...ရယ္
မႀကီးမေကာင္းဖူးေနာ္... လြမ္းေအာင္လုပ္တယ္
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ရင္မွာ အလြမ္းေတြပိုက္ၿပီး ျပန္သြားရၿပီေပါ့..

အရမ္းခ်စ္တဲ့...
ခင္ေလး

honey said...

လွလိုက္တဲ႔ အလြမ္းပါလား

Mhu Darye said...

ခ်စ္သူ႕ရယ္သံနဲ႔ ယက္ေဖာက္ထားခဲ႔တဲ႕
ခန္းဆီးစေလး...
တဖ်တ္ဖ်တ္ ငါ႔ပါးကို နမ္းေမႊးေနတာေလာက္
၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတာ မ႐ွိေတာ့ပါဘူးကြယ္....
:(
အိမ္ေလးတစ္လံုး ၀ယ္မယ္..
ေဆးအျပာႏုေလး သုတ္မယ္
ပန္းပင္ေလးေတြ စိုက္မယ္
ဒါန္းေလးတစ္ခု ဆင္မယ္
အခ်စ္နဲ႔ သမီးေလးကို တင္ၿပီး
ကိုယ္က လႊဲေပးမယ္..
အဲဒီ႔လိုမွာ... ၿပီး ......
သူ......
ထြက္...သြား...လိုက္...တာ...........
:((

မႀကီးေရ...ငိုခ်င္တယ္..မတားနဲ႔ေတာ့!

မသက္ဇင္ said...

အိမ္ေလးတစ္လံုး ၀ယ္မယ္..
ေဆးအျပာႏုေလး သုတ္မယ္
ပန္းပင္ေလးေတြ စိုက္မယ္
ဒါန္းေလးတစ္ခု ဆင္မယ္
အခ်စ္နဲ႔ သမီးေလးကို တင္ၿပီး
ကိုယ္က လႊဲေပးမယ္..
အဲဒီ႔လိုမွာ... ၿပီး ......
သူ......
ထြက္...သြား...လိုက္...တာ...........

ဆို႔နင္႔စြာ---ခံစားလိုက္ရတယ္--

အမရာ said...

မ..ေရ..ဒီဘက္ကုိေတာ႕အဲဒီအလြမ္းေတြ
လမ္းၾကံဳမေပးနဲ႕ေနာ္...အလြမ္းသံၾကားရင္
ဖ်ားခ်င္လို႕......(ေနာက္တာ)
ကဗ်ာကရွယ္ပဲ.....

ညီအကိုမ်ား said...

အစ္မကြ်န္ေတာ္နဲ႕ေပးလိုုက္.. အျမင့္နဲ့ေတာ့မေပးနဲ့.. သူက နဂိုုကတည္းကမွလြမ္းေနတဲ့သူ... း)

ကဗ်ာဖတ္ျပီး..
ခ်စ္ခ်စ္ကိုုသတိရသြားျပီ...ဟီးဟီး

ခင္မင္ေလးစားလ်က္
မိုုးၾကယ္

GreenGirl said...

အမ်ားၾကီးေတာ့ မေျပာတတ္ဖူး အစ္မရ
ေနာက္ဆံုးအပိုဒ္ေလးက ငိုခ်င္စရာေလး း(

HAPPYCLOUD said...

အမရယ္... အမ... း(
လမ္းႀကံဳေတာင္ ထည့္မေပးရက္ေအာင္ လြမ္းစရာႀကီးပါဗ်ာ။ ဘာလို႔ လြမ္းစရာေတြ ေရးရတာလဲ အမရယ္။ နဂိုတည္းကမွ လြမ္းတတ္ပါတယ္ဆိုမွ း(။

ဒီမွာ တစ္ေယာက္တနယ္စီမွာေန ပိေတာက္နဲ႔ခ်ယ္ရီပမာေလ ျဖစ္ေနတာကို.. အဟင့္။ အမရဲ႕ အလြမ္းေတြကိုေတာ့ ေဒၚသန္းသန္းႏုကေန ပို႔လိုက္ေလ အမ... း)သိပ္မခက္ပါဘူး.. ဟဲ..ဟဲ။

ေရလည္ခင္တဲ့..
မိုးေမာင္